Aborcja karą śmierci

Piątek, 6 czerwca 2014 (08:42)

Abor­cja, będąca zabójst­wem nien­ar­o­d­zonego dziecka, jest swoistą karą śmierci. Dziecko przed nar­o­dze­niem jest abso­lut­nie niewin­nym i bezbron­nym człowiekiem. Jej wykony­wanie jest narusze­niem art. 3 Powszech­nej Deklaracji Praw Człowieka: „Każdy człowiek ma prawo do życia, wol­ności i bez­pieczeństwa swej osoby” oraz art. 38 Kon­sty­tucji RP uch­walonej w 1997 roku: „Rzecz­pospolita Pol­ska zapew­nia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”.

Ostat­nio media podały do wiado­mości, że Pol­ska raty­fikowała 13. pro­tokół Europe­jskiej Kon­wencji Praw Człowieka, który nie zezwala na wymierzanie kary śmierci w żadnych okolicznoś­ci­ach, także w cza­sie wojny i stanu nadzwycza­jnego. Byliśmy ostat­nim kra­jem wśród państw Unii Europe­jskiej, który raty­fikował pro­tokół. Wśród 47 kra­jów należą­cych do Rady Europy doku­mentu nie przyjęły doty­chczas jedynie trzy państwa — Arme­nia, Azer­be­jdżan i Rosja.

Musimy sobie uzmysłowić, że abor­cja, będąca zabójst­wem nien­ar­o­d­zonego dziecka, jest swoistą karą śmierci. Dziecko przed nar­o­dze­niem jest abso­lut­nie niewin­nym i bezbron­nym człowiekiem. Jed­nak decyzją matki, pod­jętej niekiedy pod presją part­nera, rodziny czy środowiska, zostaje pozbaw­ione życia. Jestem prze­ci­wnikiem kary śmierci, ale nawołuję do zaprzes­ta­nia wykony­wa­nia abor­cji, czyli kary śmierci dla bezbron­nych i niewin­nych ludzi, jakimi są poczęte a nien­ar­o­d­zone dzieci. Ta kara śmierci jest wykony­wana w sposób skra­jnie bar­barzyński – bez żadnego środka znieczu­la­jącego. Obec­nie w Polsce od 7 sty­cz­nia 1993 roku obow­iązuje Ustawa o planowa­niu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunk­ach dopuszczalności prz­ery­wa­nia ciąży (Dz. U. z 1993 r. Nr 17, poz. 78), która w artykule 4a. 1 dele­gal­izuje abor­cję poza 3 przypadkami:

1. gdy „ciąża stanowi zagroże­nie dla życia lub zdrowia kobi­ety ciężarnej,
2. bada­nia pre­na­talne lub inne przesłanki medy­czne wskazują na duże praw­dopodobieństwo ciężkiego i nieod­wracal­nego upośledzenia płodu albo nieuleczal­nej choroby zagraża­jącej jego życiu,
3. zachodzi uza­sad­nione pode­jrze­nie, że ciąża pow­stała w wyniku czynu zabronionego”.

Powyższe wyjątki są powo­dem tego, że w naszej ojczyźnie prawie 1 000 nien­ar­o­d­zonych dzieci podlega karze śmierci. Do jej wyko­na­nia, zgod­nie z zapisem Ustawy, wystar­czy jedynie „uza­sad­nione pode­jrze­nie, że ciąża pow­stała w wyniku czynu zabro­nionego”. Z tego zapisu wynika, że ukarane zostaje niewinne poczęte a nien­ar­o­d­zone dziecko. Proszę prawników, abyś­cie apelowali do par­la­men­tarzys­tów o usunię­cie z Ustawy tego niel­og­icznego i niespraw­iedli­wego wyjątku. Ufam, że w najbliższy cza­sie nastąpi „otrzeźwie­nie” naszych par­la­men­tarzys­tów oraz wszys­t­kich ludzi sum­ienia. Wykony­wanie abor­cji powołu­jąc się na usta­wowe wyjątki jest narusze­niem art. 3 Powszech­nej Deklaracji Praw Człowieka: „Każdy człowiek ma prawo do życia, wol­ności i bez­pieczeństwa swej osoby” oraz art. 38 Kon­sty­tucji RP uch­walonej w 1997 roku: „Rzecz­pospolita Pol­ska zapew­nia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”. Apeluję do dzi­en­nikarzy o budze­nie sum­ień i wołanie o zniesie­nie kary śmierci – abor­cji – także w tych wyjątkowych przypadkach.

Przy­pom­i­nam również, że Pol­ska Fed­er­acja Ruchów Obrony Życia przy­go­towała pety­cję skierowaną do Pani Marsza­łek Sejmu RP Ewy Kopacz. Zachę­cam do zapoz­na­nia się z treś­cią tego apelu i złoże­nia pod­pisu prze­ci­wko raty­fikacji Kon­wencji Rady Europy „O zapo­b­ie­ga­niu i zwal­cza­niu prze­mocy wobec kobiet i prze­mocy domowej”. Szczegóły na stronie inter­ne­towej www.konwencjinie.pl.

---