400 tysięcy podpisów za prawem do życia dla chorych i kalekich nienarodzonych dzieci

Wtorek, 30 lipca 2013 (11:11)

Obec­nie w Polsce około 95% wszys­t­kich abor­cji jest dokony­wanych na dzieci­ach pode­jrzanych o chorobę czy niepełnosprawność. W wielu krajach, m.in. w Stanach Zjed­noc­zonych i Wielkiej Bry­tanii, dzieci, które przeżyły abor­cję, umier­ają wiele godzin w samot­ności i bólu pozostaw­ione bez opieki medycznej.

Z wielką radoś­cią przekazuję infor­ma­cje o sukce­sie inic­jatywy oby­wa­tel­skiej „Stop abor­cji” zainicjowanej przez Fun­dację PRO – Prawo do Życia. Akcję wspier­ają obrońcy życia z całej Pol­ski, m.in. dr Wanda Półtawska, dr Paweł Wosicki – prezes Pol­skiej Fed­er­acji Ruchów Obrony Życia, i moja osoba. W ­ciągu 3 miesięcy zebrano 400 000 pod­pisów za oby­wa­tel­skim pro­jek­tem ustawy, której celem jest nowelizacja ustawy z 7 sty­cz­nia 1993 roku chroniącej życie nien­ar­o­d­zonych dzieci.

 

Pro­jekt zakłada usunię­cie z ustawy przesłanki pozwala­jącej na ich zabi­janie, a mianowicie usunię­cie art. 4a par. 1 ust. 2, który brzmi: „Prz­er­wanie ciąży może być doko­nane wyłącznie przez lekarza w przy­padku gdy: bada­nia pre­na­talne lub inne przesłanki medy­czne wskazują na duże praw­dopodobieństwo ciężkiego i nieod­wracal­nego upośledzenia płodu lub nieuleczal­nej choroby zagraża­jącej jego życiu”. Obec­nie w Polsce około 95% wszys­t­kich abor­cji jest dokony­wanych na dzieci­ach pode­jrzanych o chorobę. Powyższy zapis jest skra­jnie niesprawiedliwy. Jak może bowiem ist­nieć zapis, który zezwala na zabi­cie nien­ar­o­d­zonego dziecka tylko dlat­ego, że jest niepełnosprawne czy chore?

400 000 pod­pisów złożonych w Sejmie RP to początek akcji. Jed­nak o losie inicjatywy „Stop abor­cji” i ewen­tu­al­nej zmi­anie prawa zde­cy­dują posłowie. Obrońcy życia z Warszawy planują akcję zmierza­jącą do uświadomienia par­la­men­tarzys­tom, jak wielkim złem jest utrzymy­wanie niespraw­iedli­wego zapisu (Art. 4a par. 1 ust. 2) w ustawie chroniącej życie poczę­tych dzieci. Planowane są roz­mowy i spotka­nia z posłami i sen­a­torami. Pan Mar­iusz Dzierżawski (członek Rady Fun­dacji i Pełnomoc­nik Komitetu Inic­jatywy Usta­wodaw­czej „Stop abor­cji”) zako­mu­nikował, że członkowie Fun­dacji przy­go­towują pyta­nia do pol­s­kich par­la­men­tarzys­tów i ministrów. Poz­wolę sobie kilka z nich przytoczyć:

1. Jakie konkretne wskaza­nia medy­czne są przy­czyną zabi­jania dzieci nienarodzonych w Polsce?
2. Ile wśród ofiar stanowią dzieci ze zdi­ag­no­zowanym zespołem Downa?
3. Jakie tech­niki abor­cyjne sto­suje się obec­nie w Polsce?
4. Czy jedną z nich jest przed­w­czesny poród, w wyniku którego rodzą się także i żywe dzieci?
5. Czy dzieci, które przeżyły abor­cję, są ratowane? (W wielu kra­jach, m.in. w Stanach Zjed­noc­zonych i Wielkiej Bry­tanii, dzieci, które przeżyły abor­cję, umierają wiele godzin w samot­ności i bólu pozostaw­ione bez opieki medycznej).
6. Ile z diag­noz, po zabi­ciu dziecka, jest potwierdzanych? (Według bry­tyjskiej publikacji tylko 39% diag­noz wykony­wanych przed nar­o­dze­niem dzieci, które były przy­czyną ich zabi­cia, okazały się słuszne. W więk­szości przy­pad­ków zabijano więc zdrowe dzieci).

Potrzebna jest Wasza mobi­liza­cja, także mod­litewna, aby polscy par­la­men­tarzyści odrzu­cili wyjątek eugeniczny, na bazie którego w 2011 roku pozbaw­iono życia 610 dzieci. Ufam, że wszyscy słuchacze Radia Maryja pode­jmą mod­l­itwę w intencji obudzenia sum­ień naszych posłów, prosząc Boga o światło i odwagę dla nich. Sprawa doty­czy bowiem życia i śmierci poczę­tych, a nien­ar­o­d­zonych dzieci. W czasach PRL Pry­mas Tysią­cle­cia kar­dy­nał Ste­fan Wyszyński, apelu­jąc do ówczesnych par­la­men­tarzys­tów, wołał: „Miej­cie litość nad naszym nar­o­dem. Miej­cie litość nad swoimi sum­ieni­ami. Prze­cież każde zabójstwo nien­ar­o­d­zonego dziecka dzisiaj dokony­wane obciąża w jakimś stop­niu dzisiaj sprawu­ją­cych władzę”. Ufam, że tym razem par­la­men­tarzyści powiedzą „życiu tak” dla chorych, kale­kich i niepełnosprawnych dzieci przed narodzeniem.

---