Plansze przedstawiają najważniejsze etapy jego życia i działalności: dzieciństwo i młodość, wstąpienie do franciszkanów, założenie Rycerstwa Niepokalanej, działalność wydawniczą, misję w Japonii, budowę Niepokalanowa oraz ostatni okres życia zakończony męczeństwem w niemieckim obozie Auschwitz.

Zbigniew Kowalski z Grupy Inicjatywnej Solidarni Kęty zwrócił uwagę, że wybór łódzkiego oddziału IPN jako organizatora wystawy nie jest przypadkowy. Święty Maksymilian urodził się w Pabianicach, a ekspozycja pozwala prześledzić jego drogę od rodzinnego miasta, przez formację franciszkańską, działalność w Polsce i Japonii, aż po męczeńską śmierć w 1941 roku. Przypomniał także o ogromnym znaczeniu „Rycerza Niepokalanej”, którego nakład w okresie największego rozwoju sięgał niemal miliona egzemplarzy.

Wystawa pokazuje również nowatorski charakter działalności św. Maksymiliana. W Niepokalanowie rozwijał on zaplecze wydawnicze, podejmował pierwsze próby wykorzystania radia i telewizji, a także tworzył zaplecze techniczne dla rozwijającego się klasztoru. „To był człowiek światły i niezwykle patrzący w przyszłość” – podkreślił Kowalski, wskazując, że jego plany przerwała II wojna światowa.

Gwardian kęckiego klasztoru zaznaczył, że dla franciszkanów obecność ekspozycji poświęconej św. Maksymilianowi ma szczególny wymiar, mimo że był on franciszkaninem konwentualnym, a klasztor w Kętach należy do franciszkanów reformatów. „Tym bardziej, że on tutaj niedaleko nas przecież pokazał, jak należy kochać Pana Boga, oddając życie” – powiedział o. Hetmański.

Zdaniem zakonnika przesłanie św. Maksymiliana pozostaje aktualne. Wskazał zwłaszcza na jego całkowite zawierzenie Niepokalanej i konsekwentną realizację powołania. Przypomniał również mniej dziś obecny w świadomości aspekt działalności świętego jako patrona trzeźwości. Jego zdaniem współczesny człowiek może od ojca Kolbego uczyć się przede wszystkim ponownego wsłuchiwania się w Boga.

Uroczystości rozpoczęła Eucharystia w kościele pw. św. Kazimierza Królewicza w Giżycku. Licznie wzięli w niej udział wierni, księża, osoby życia konsekrowanego, przedstawiciele wspólnot i ruchów kościelnych oraz przedstawiciele władz samorządowych. 

W homilii ks. bp Jerzy Mazur przypomniał postać św. Brunona z Kwerfurtu, patrona miasta i parafii, oraz historię giżyckiej wspólnoty. Wskazał, że jubileusz stulecia jest nie tylko okazją do dziękczynienia za minione pokolenia, ale również do spojrzenia na przyszłość.

Ksiądz biskup zachęcał wiernych do pogłębiania relacji z Chrystusem Eucharystycznym poprzez udział we Mszy św., przyjmowanie Komunii św. i adorację Najświętszego Sakramentu.

„Odkrywajcie wartość Eucharystii. Aby ją odkryć, trzeba w niej w pełni uczestniczyć, przyjmować często Chrystusa w Komunii św. i nie żałować czasu na adorację Najświętszego Sakramentu” – powiedział ks. bp Mazur.

Hierarcha przypomniał, że rozwój adoracji eucharystycznej jest jednym z owoców Kongresu Eucharystycznego Diecezji Ełckiej. Wskazał, że w diecezji funkcjonują już miejsca Wieczystej Adoracji w Ełku, Augustowie i Suwałkach. Giżycko jest czwartym takim miejscem.

Ksiądz bp Mazur określił miejsca Wieczystej Adoracji jako „żywe płuca diecezji ełckiej”. Zachęcił mieszkańców Giżycka, aby nowe miejsce stało się przestrzenią modlitwy i osobistego spotkania z Chrystusem. „Adoracja nie jest marnowaniem czasu, ale nadawaniem sensu czasowi” – podkreślił.

Po Eucharystii odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której modlono się m.in. za małżeństwa i rodziny, o pokój oraz o umocnienie wiary w realną obecność Chrystusa w Eucharystii.

Następnie wyruszyła procesja eucharystyczna z kościoła pw. św. Kazimierza Królewicza do Sanktuarium św. Brunona z Kwerfurtu. Najświętszy Sakrament przeniósł ks. bp Jerzy Mazur. Po przybyciu do sanktuarium biskup uroczyście zainaugurował Miejsce Wieczystej Adoracji.

Biskup podziękował osobom zaangażowanym w przygotowanie nowego miejsca modlitwy, w szczególności kapłanom giżyckich dekanatów, salezjanom, osobom życia konsekrowanego, wiernym świeckim oraz Fundacji Adoremus Te Christe z Poznania.

W homilii ks. bp Mazur zwrócił się również do młodych, zachęcając ich do czerpania z Eucharystii podczas podejmowania życiowych decyzji. Przywołał słowa św. Carlo Acutisa, który nazywał Eucharystię „autostradą do nieba”. Wyraził także nadzieję, że modlitwa przed Najświętszym Sakramentem będzie sprzyjała budzeniu nowych powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych.

Ustanowienie Wieczystej Adoracji jest jednym z owoców Kongresu Eucharystycznego Diecezji Ełckiej. Sanktuarium św. Brunona z Kwerfurtu ma być odtąd miejscem nieustannej modlitwy, w którym wierni mogą trwać przed Najświętszym Sakramentem o każdej porze dnia i nocy.

Parafia pw. św. Brunona z Kwerfurtu w Giżycku została erygowana w 1926 r. Tegoroczny jubileusz jest okazją do przypomnienia jej historii i roli w życiu religijnym miasta.

Uroczystości rozpoczęły się wspólną modlitwą różańcową, po której odprawiona została uroczysta Msza Święta w intencji wszystkich sybiraków. Modlitwie przewodniczył
ks. Henryk Jacuński – kapelan gorzowskich sybiraków,
a wraz z nim modlił się ks. Zbigniew Dymitruk – kapelan zielonogórskich sybiraków, i kustosz rokitniański
– ks. Marcin Kliszcz, który wygłosił kazanie.

– Jakże trudno było tam, na tej nieludzkiej ziemi, wytrwać w tym, co dobre, szlachetne, Boże. Jak wiele było cierni, jak wiele było przeciwności, które chciały wyrwać z serca człowieka to, co jest wartością, to, co jest szlachetne, to, co jest dobre. Zagłuszyć to gniewem, złością, a także szukaniem tego, co konieczne do przeżycia – mówił na wstępie ks. Kliszcz. – Jakże wielu na tej nieludzkiej ziemi starało się nie tylko o to, żeby we własnym sercu zachować to ziarno Słowa Bożego i wiary, ale przekazać je również tym, którzy tam przychodzili na świat i musieli wzrastać, przeżywając pierwsze lata swojego życia, swoje dzieciństwo. Wielu to uczyniło, świadczy o tym to, że tutaj dzisiaj jesteście na modlitwie. Nie tylko przed pomnikiem, nie tylko składając kwiaty, ale także przy Bogu i Maryi, która także tam, na nieludzkiej ziemi, nie zostawiła Was samych – kontynuował.

W dalszej części kaznodzieja zauważył, że na Syberii często jedynym elementarzem do nauki czytania dla kolejnych pokoleń była książeczka do nabożeństwa. – Te modlitwy, które odczytywano w tych domach, sprawiały, że to ziarno słowa i wiary było przekazywane – podkreślił kustosz. 

W homilii biskup pomocniczy diecezji kaliskiej podkreślił, że podczas tej uroczystości warto sobie przypomnieć
i powiedzieć, że w małżeństwach i rodzinach trzeba postawić na relację z Panem Jezusem. – Postawić Chrystusa na pierwszym miejscu, bo On powinien towarzyszyć i być zasadniczym motywem na każdym etapie wspólnej drogi – mówił kaznodzieja.

Wskazywał, że w obecnej sytuacji, kiedy ludzie tak trudno podejmują decyzję o małżeństwie, kiedy odwlekają tę decyzję często przez całe lata, właśnie te pary, które świętują tak piękne jubileusze, świadectwem swego życia potwierdzają, że da się przeżyć wspólnie życie, często w różnych sytuacjach.

Zauważył, że małżeństwo jest łodzią, która często jest miotana na falach życia. – Jesteście żywym świadectwem, że da się przeżyć tyle lat wspólnie, że da się funkcjonować pomimo wszystko, pomimo różnego rodzaju sytuacji, tych radosnych i trudniejszych – akcentował ks. bp Buzun.

Po Komunii św. w kaplicy Cudownego Obrazu św. Józefa małżonkowie w obecności ks. bp. Łukasza Buzuna zawierzyli patronowi wszystkie małżeństwa i rodziny.