– Liturgia słowa dzisiejszej nocy stawia przed nami całą historię zbawienia. Pismo Święte przypomina nam o stworzeniu świata, o grzechu pierworodnym, próbie wiary Abrahama i wyjściu Izraelitów z Egiptu, i wprowadzeniu ludu wybranego do Ziemi Obiecanej. Każdy z tych momentów jest symbolem naszej drogi do zbawienia. Bóg w swojej miłości zawsze szuka nas, wychodzi nam naprzeciw, prowadzi nas przez mrok, byśmy mogli w końcu ujrzeć światło. W tej historii zbawienia jesteśmy wszyscy, bo to historia naszego życia – mówił ks. kan. Marcin Sawicki.

Homilię wygłosił ks. kan. Wojciech Kotowicz.

– Dzisiaj świętujemy narodziny nowego świata! Inne dni, dni starego świata, są naszym dziełem. To my je tworzyliśmy. Dni zdrady, opuszczenia, ucieczki, zaparcia się, może nienawiści, podłości i grzechu są naszym dziełem. Stanowią składową część starego świata. My wprowadziliśmy na świat ciemność, On daje nam światło. My zgromadziliśmy brud, On wylewa na nas oczyszczającą wodę. My szukaliśmy śmierci, On daje nam życie. My wyspecjalizowaliśmy się w niszczeniu, On, na własny koszt, wszystko naprawił. Kiedy zaczęliśmy nienawidzić, On odpowiedział nam upartą miłością i przebaczeniem. My wybieraliśmy grzech, On odpowiedział miłosierdziem. To noc przejścia. To jest pascha! Przejście od starego świata do nowego. Chrystus jest naszą Paschą! – mówił rektor olsztyńskiego seminarium.

Po koniec liturgii proboszcz ks. kan. Artur Oględzki podkreślił, że radosna wieść o zmartwychwstaniu Jezusa od dwóch tysięcy lat rozbrzmiewa w duszach tych, którzy w Niego uwierzyli. – Niech tegoroczne Święta Wielkanocne wypełnią wasze dusze tą radością, której świadkami powinniśmy być po krańce ziemi. Niech Zmartwychwstały błogosławi wam, waszym domom, rodzinom, przyjaciołom i bliskim. Niech was obdarza pokojem i nadzieją tak bardzo w dzisiejszych czasach potrzebną – życzył ks. Oględzki zgromadzonym wiernym.

Na zakończenie Eucharystii ks. abp Józef Górzyński udzielił wiernym błogosławieństwa.

– Niech święta paschalne będą radosne, a nadchodzący czas, opromieniony blaskiem zmartwychwstania, przyniesie wszystkim błogosławione owoce Ducha Świętego. Na ten szczególny dzień Kościół daje nam szczególne błogosławieństwo. Przyjmijmy je i przeżyjmy ten czas głęboko duchowo, dzieląc się radością paschalną z innymi – podkreślał metropolita warmiński.

W parafii pw. NMP Królowej Polski w Miętustwie procesja rezurekcyjna rozpoczęła się punktualnie o godz. 6.00. Wierni okrążyli świątynię trzykrotnie. Najświętszy sakrament ks. proboszcz Janusz Rzepa niósł pod baldachimem w asyście górali w strojach regionalnych. Niesione były także feretrony, przygrywała kapela. Wokół świątyni były jeszcze małe zaspy śnieżne, można było dostrzec wyraziste tatrzańskie granie.

– Krzyż nie jest końcem, tylko drogą, a śmierć nie jest ostatnim słowem, lecz przejściem, i właśnie w tym objawia się największa miłość Boga do człowieka. Ponadto zmartwychwstanie nie jest dodatkiem do krzyża, ale jego owocem, ponieważ miłość, która była wierna aż do końca, nie mogła zostać zatrzymana przez śmierć – mówił w czasie Mszy św. rezurekcyjnej ks. wikary Artur Kulak.

Duchowny podkreślił, że człowiek zmienia się wtedy, kiedy spotyka się z miłością, szczególnie z taką miłością, która nie stawia warunków, która nie mówi: „zasłuż najpierw, a potem cię pokocham”, ale mówi: „kocham cię teraz, nawet jeśli jesteś słaby i pogubiony”. Duchowny nawiązał do symboliki odsuniętego kamienia od Grobu Pańskiego.

– Każdy z nas ma w sobie coś, co jest jak grób – coś zamkniętego, trudnego, coś, co wydaje się nie do zmiany; może to być grzech, który wraca, może to być zranienie, które boli, może to być brak nadziei, i człowiek czasem myśli, że to już koniec i że nic się nie da zrobić. A Wielkanoc mówi jasno: Bóg potrafi odsunąć kamień – zauważył ks. Kulak.

Uroczystość rozpoczęła się od liturgii światła, podczas której metropolita łódzki pobłogosławił ogień – symbol objawiającego się Boga, a następnie od ognia została zapalona świeca wielkanocna, czyli Paschał, który jest symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego. Kapłani i wierni procesyjnie wnieśli światło Chrystusa, po czym zostało odśpiewane Orędzie Wielkanocne, czyli Dobra Nowina o Zmartwychwstaniu.

Ksiądz kard. Krajewski mówił w homilii o dwóch kobietach – Marii Magdalenie i Marii Matce Jakuba, które jako pierwsze spotkały Pana Zmartwychwstałego.

– Bóg wnosi do naszych serc pewność, że On potrafi wszystko obrócić ku dobremu. Wszystko! Bo nawet z grobu wyprowadza życie. Nie ma takiej sytuacji w moim życiu, z której nie ma wyjścia. On pokonał śmierć. Bóg mówi także do nas dzisiaj: odwagi, i wyciąga do nas rękę. Dziś w darze otrzymujemy tę odwagę. Wystarczy otworzyć serce, choć trochę unieś kamień u drzwi naszego serca, by weszło światło Jezusa. Trzeba Go zaprosić: Przyjdź Panie Jezu. Wejdź w moje życie, w moje lęki, w moje bojaźnie, tam, gdzie sobie nie radzę. Jeśli jesteśmy z Tobą, to każdy krzyż prowadzi do zmartwychwstania – tłumaczył kaznodzieja.

– Czy pamiętasz, kiedy spotkałeś naprawdę Boga? Kiedy to było? W jakich okolicznościach? Jak to się stało? Jeśli byśmy Go nie spotkali, to byśmy tutaj nie byli. Galilea to jest powrót do pierwszych spotkań. Kiedy to się stało? Pomyśl – apelował hierarcha.

Ksiądz kard. Krajewski przypomniał też, że Galilea Pogan to miejsce ludzi wielu kultów i zabobonów. Tam właśnie Jezus chce się spotkać. Tam chce zaczynać, bo orędzia zmartwychwstania nie można ograniczyć do miejsc sakralnych.

Po homilii miało miejsce wprowadzenie katechumenów do wspólnoty Kościoła, a następnie wszyscy obecni w świątyni wierni odnowili swoje przyrzeczenia złożone podczas Chrztu Świętego.

Wigilię Paschalną zakończyła uroczysta procesja rezurekcyjna wokół katedry. Wraz Wigilią Paschalną rozpoczyna się radosny Okres Wielkanocny – czas celebrowania obecności Chrystusa Zmartwychwstałego.

– Przez krzyż i pusty grób swojego Syna Bóg ofiarowuje ludzkości pokój. Nie siłę. Nie władzę. Nie przewagę, jaką zna ten świat, ale łagodność i pokorę Baranka – wskazał
w homilii ks. bp Muskus. Dodał, że w wezwaniu
„Nie bójcie się” skierowanym przez Chrystusa
do niewiast zawiera się chrześcijańskie orędzie
Nocy Zmartwychwstania.

Jak zaznaczył, Zmartwychwstały obdarza ludzkość pokojem. – Nie tym, który można wywalczyć na bitewnych polach, wynegocjować między możnymi tego świata, uzyskać w efekcie przewagi silniejszych nad słabymi. Pokój, który przynosi Zmartwychwstały, jest pokojem krzyża, a nie miecza – podkreślił ksiądz biskup.

Przypomniał, że światło paschału jest symbolem Chrystusa, który wchodzi w „najgłębsze ciemności
naszych konfliktów i wojen, by udzielić ludzkości błogosławieństwa pokoju”.

– Ten pokój Papież Leon XIV nazwał oddechem wieczności, który opiera się przemocy. Pokój jest źródłem jedności
i uzdrowienia międzyludzkich relacji. Jest lekarstwem na samotność i kryzysy społeczne. Taki pokój wnosi Chrystus tam, gdzie nas posyła: do naszych osobistych Galilei,
czyli do naszych domów, naszych wspólnot, miejsc
pracy i nauki, a przede wszystkim do naszych serc
– zaakcentował duchowny.

Ksiądz biskup zauważył, że lęk i niepokój często dziś ogarniają ludzkie serca, które są „zatrwożone sytuacją
na świecie i wojną za naszą wschodnią granicą, zasmucone samotnością starszych i zagubieniem młodych, którzy
nie potrafią odnaleźć swojego miejsca na ziemi, złamane brakiem perspektyw i nadziei na przyszłość, zgorszone podziałami na naszych i obcych”.

– Czy tu, w niewielkiej Radecznicy, możemy zatrzymać spiralę przemocy na Bliskim Wschodzie, na Ukrainie
i w tylu innych miejscach na świecie? Czy jesteśmy
w stanie powstrzymać szaleńcze zapędy światowych przywódców? Nie jesteśmy – stwierdził ks. bp Muskus.
Ale, jak dodał, każdy człowiek może stać się strażnikiem pokoju.

– Każdy z nas może budować go najpierw we własnym sercu. Każdy z nas może odpowiedzieć na to samo wezwanie, które usłyszały niewiasty tamtego ranka:
Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie braciom, że Pan zmartwychwstał – zachęcał duchowny.

– Nie ulegajmy pesymizmowi świata, który zapomniał
o Bogu i wieszczy, że nigdy nie będzie pokoju. Pokój
jest na wyciągnięcie ręki. Trzeba się na niego otworzyć
– przekonywał ks. bp Muskus, przytaczając przykłady osób, które „służą cierpiącym na gruzach zbombardowanych miast i wsi” i dzielą się „małymi
gestami bezinteresownej dobroci w naszej codzienności”.

– To są ludzie pokoju – mówił.

– Niech te przykłady nas budują. Przyłączajmy się do
tego łańcucha dobroci – bezbronnej, ale rozbrajającej
zło – zaapelował ks. bp Muskus.

W sanktuarium św. Antoniego z Padwy, w którym posługują bracia mniejsi, pochodzący z tego zakonu biskup przywołał przykład św. Franciszka z Asyżu, który był „strażnikiem pokoju, który rodzi się z miłości na krzyżu Chrystusa i nabiera mocy po Jego zmartwychwstaniu”.

– Franciszek, nieuzbrojony brat mniejszy, który spotkał
się z potężnym sułtanem. Franciszek posługujący pokornie słabym, chorym i wykluczonym. Franciszek, który wyrzekł się całej światowej siły na rzecz łagodnego piękna Ewangelii. Niech on prowadzi nas drogami pokoju i światła ze zmartwychwstałym Panem – mówił ks. bp Muskus.

– Prośmy za jego wstawiennictwem, byśmy stawali się narzędziami pokoju w niespokojnym świecie – zakończył.

Ośrodek zajmuje się także osobami, które dokonały apostazji i chcą wrócić do Kościoła, a których przybywa
z roku na rok.

W życzeniach wielkanocnych do archidiecezjan
ks. abp Śmigiel napisał: „Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest fundamentem naszej wiary i daje nadzieję, że wraz ze Zbawicielem możemy pokonać grzech, słabości, przeszkody i kryzysy życiowe (por. 1 Kor 15,12-18).
Święty Augustyn napisał o Bogu i człowieku: »Stworzyłeś nas [...] jako skierowanych ku Tobie. I niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie«. W Święta Zmartwychwstania, jeśli przeżywamy je z wiarą, znajdujemy potwierdzenie naszego wyboru Chrystusa
i spełnienie naszych najgłębszych pragnień, by nasze
życie miało sens i było otoczone miłością Boga. […]
W niespokojnym świecie życzę Bożego pokoju! Niech najpierw zagości w naszych sercach i domach, a następnie niech przeniknie życie parafialne, społeczne, a także relacje między narodami. Pięknie zostało to zapisane
w jednej z modlitw: »Poznajemy Twoją miłość ojcowską, gdy kruszysz twarde ludzkie serca i w świecie rozdartym przez walki i niezgodę czynisz człowieka gotowym do pojednania. Ty mocą Ducha działasz w głębinach serca, aby nieprzyjaciele podali sobie rękę i ludy doszły do jedności. Twój dar, Ojcze, sprawia, że szczere pragnienie pokoju gasi spory, miłość zwycięża nienawiść, a pragnienie zemsty ustaje przez przebaczenie«. Życzę zatem, abyśmy potrafili żyć w zgodzie i pokoju! Pomagajmy sobie wzajemnie, a nie wyrządzajmy zła drugiemu. Niech naszą radością będzie Zmartwychwstały Chrystus, który pokonał nienawiść i śmierć! […] Niech towarzyszą nam słowa
św. Pawła z 1 Listu do Tesaloniczan: »Szanujcie tych, którzy się wśród was trudzą… Zachowujcie pokój między sobą! Pouczajcie nieposłusznych, podnoście na duchu bojaźliwych, troszczcie się o słabych, bądźcie wyrozumiali dla każdego. Uważajcie, aby nikt nikomu nie odpłacał
złem za zło, ale zawsze starajcie się czynić dobro sobie nawzajem i wszystkim ludziom. Zawsze się radujcie! Módlcie się nieustannie!« (1 Tes 5,12-17).

Z całego serca życzę zdrowych, radosnych i pełnych
pokoju Świąt Zmartwychwstania! Zapewniam o modlitwie, życzliwości i przesyłam pasterskie błogosławieństwo!”.

Wigilia Paschalna w katedrze miała szczególny charakter
ze względu na obecność wspólnot neokatechumenalnych, które wraz z wiernymi odnowiły przyrzeczenia chrzcielne. W liturgii uczestniczyły trzy wspólnoty kończące wieloletnią drogę formacji. Była to pierwsza wspólnota neokatechumenalna z parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Grudziądzu, kończąca
swoją drogę po 40 latach, pierwsza wspólnota z parafii Najświętszej Maryi Panny i św. Anny w Lubawie, która zakończyła formację po 33 latach, a także wspólnota
z parafii św. Józefa w Toruniu, kończąca drogę po
29 latach. Prezbiterzy tych wspólnot koncelebrowali Eucharystię razem z ks. bp. Okrojem. Wierni należący
do Drogi Neokatechumenalnej uczestniczyli w liturgii
w białych szatach, które symbolicznie nawiązują do chrztu, a towarzyszyli im katechiści, którzy przez wiele lat przygotowywali ich do tego momentu.

Ksiądz bp Okroj podczas homilii wyjaśniał symbolikę
ognia, wody oraz ciemności i światła. Mówił też o kondycji współczesnego świata, wskazując, że człowiek odcięty
od Boga traci orientację i sens życia, często doświadcza zagubienia, osamotnienia oraz kryzysu relacji. Mimo rozwoju technologii i nadmiaru informacji nie potrafi odnaleźć odpowiedzi na pytania o sens istnienia. Kaznodzieja podkreślił, że w takiej sytuacji szczególnie trudne staje się zmierzenie z cierpieniem, które bywa postrzegane jako upokorzenie i znak słabości.

– Życie w świetle Boga pozwala człowiekowi odkryć prawdziwą naturę stworzenia i zrozumieć, że został stworzony z miłości, ponieważ Bóg jest miłością
– zaznaczył.

Biskup odniósł się również do obecnych podczas Wigilii Paschalnej wspólnot neokatechumenalnych, które wskazał jako przykład ludzi świadomych powrotu do łaski chrztu. Odkrycie swojej tożsamości i powołania możliwe jest tylko w relacji z Chrystusem. Przyjęcie Chrystusa oznacza decyzję, by być Jego uczniem i nieustannie trwać przy Nim. Zmartwychwstały Chrystus wchodzi w ludzkie ciemności, rozświetla serca i obmywa je „wodą swojego miłosierdzia”. Ksiądz biskup zachęcał wiernych, by nie zatrzymywali tej prawdy dla siebie, lecz stali się jej świadkami. Odwołując się do ewangelicznego wezwania, „nie bójcie się”, wskazał, że współczesną „Galileą” są codzienne relacje i środowiska życia, zwłaszcza rodzina
i ludzie spotykani na co dzień. To właśnie tam chrześcijanin ma nieść światło zmartwychwstania i ukazywać obecność Boga, który nie przestaje kochać człowieka.    

Ksiądz abp Szal przypomniał słowa Jezusa: „Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie. W imię Jego ogłoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego”. Podkreślił, że te wydarzenia, które miały miejsce ponad 2000 lat temu, są „skumulowane w jeden fakt, który nazywamy zbawieniem, odkupieniem człowieka”.

Metropolita przemyski wskazał na świadków zmartwychwstania – zarówno ludzi, jak i przedmioty materialne. Wśród nich wymienił „pusty grób, ale także całun turyński, w którym owinięte było ciało Pana Jezusa Jezusa”. Zaznaczył, że całun „zawiera niezwykły obraz, będący efektem, jak mówią fachowcy, niezwykłej eksplozji, niezwykłej mocy, która utrwaliła ślady męki i śmierci Chrystusa”. Wspomniał również o chuście z Manoppello, która „ukazuje twarz Pana Jezusa, która jakby promienieje życiem, że to jakby świadectwo, pierwsze świadectwo zmartwychwstania Pana Jezusa”.

Ksiądz arcybiskup wskazał, że apostołowie, a także 500 braci, którym ukazał się zmartwychwstały Jezus, czuli
się „w obowiązku przekazywać tę prawdę, dar następnym pokoleniom”. Dodał, że naszym zadaniem jest „nie tylko przypominać sobie mękę, śmierć i zmartwychwstanie
w stanie Chrystusa, ale także świadczyć o tych wydarzeniach”.

Ksiądz abp Szal zaapelował, aby „poprzez nasze postępowanie inni ludzie poznali, że Chrystus zmartwychwstał, że żyje”. Zaznaczył, że „ogłoszenie prawdy to nie tylko słowa. To nie tylko katecheza,
ale przede wszystkim przykład życia”.

Na zakończenie życzeń ksiądz arcybiskup wyraził nadzieję, że „Chrystus zmartwychwstały przyniósł nam wiele pokoju, wiele nadziei, wiele radości”. Metropolita przemyski życzył, aby „prawda o Chrystus Zmartwychwstałym dodawała
nam wiele mocy w tych trudnych czasach”. Prosił również Maryję, „aby jako Matka Zmartwychwstałego uczyła nas, jak być z jednej strony uczniem Pana Jezusa, a z drugiej świadkiem i nauczycielem innych, świadkiem Chrystusa Zmartwychwstałego”.

Film z życzeniami metropolity przemyskiego opublikowała na swojej stronie internetowej archidiecezja przemyska.

W homilii biskup płocki odwołał się do znaków, które prowadzą wiernych przez Liturgię Wigilii Paschalnej: ciemności, światła i wody. Przypomniał, że świat stworzony przez Boga był dobry, jednak przez grzech pogrążył się
w ciemności. Wtedy – jak mówił – Bóg zapalił jedno światło. – Zapalił je przez Maryję. To ona pod sercem poczęła Jezusa Chrystusa – Światłość Świata – dodał.

Ksiądz bp Stułkowski podkreślił, że choć człowiek „zgasił” to światło na krzyżu, Chrystus nie pozostał w grobie.

– Ojciec wskrzesił Go z martwych. I kiedy powstał,
świat rozjaśnił się Bożym światłem – zaznaczył. Wskazał, że to światło zostało przekazane każdemu ochrzczonemu. Nawiązując do zapalonych świec trzymanych przez wiernych podczas liturgii, przypomniał, że chrześcijanin nosi w sobie światło Chrystusa od dnia chrztu.

– Niech odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych nie będzie tylko pięknym obrzędem, ale powiedzeniem Jezusowi: chcę, żebyś królował w moim życiu – zachęcał.

Ksiądz bp Stułkowski wiele miejsca poświęcił symbolice wody chrzcielnej. Wyjaśniał, że zanurzenie Paschału
w chrzcielnicy przypomina chrzest Chrystusa w Jordanie
i uświęcenie wody.

– Tam, gdzie jest moja chrzcielnica, tam jest mój Jordan
– podkreślił. Szczególnym momentem liturgii było przyjęcie sakramentów chrztu, bierzmowania i Komunii Świętej przez sześcioro dorosłych katechumenów: Żanetę, Nikolę, Zuzannę, Dawida, Bartłomieja i Wiktorię. Biskup zwrócił uwagę, że podobne celebracje odbywają się tej nocy na całym świecie. Wspomniał, że we Francji ponad 20 tysięcy dorosłych przyjmuje w tym roku sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego.

– Pan Bóg daje nam znak, że mimo zła, które dzieje się
w świecie, troszczy się o niego i nie przestaje go kochać
– zaakcentował ksiądz biskup.