Obudzić ducha służby chorym
Wtorek, 16 września 2014 (09:42)Pod patronatem „Naszego Dziennika”
Z ks. Markiem Kujawskim SAC, założycielem i duszpasterzem Hospicjum Królowej Apostołów w Radomiu, rozmawia Izabela Kozłowska
W dniach 26-28 września br. w Radomiu odbędzie się Ogólnopolska Konferencja Wolontariatu Hospicyjnego. Dlaczego decyduje się Ksiądz kolejny raz na organizowanie tego przedsięwzięcia?
- VII Konferencja Wolontariatu Hospicyjnego ma za zadanie obudzić w Polakach ducha służby chorym, ich rodzinom i osieroconym. Posługa hospicyjnych wolontariuszy obejmuje właśnie te trzy kategorie potrzebujących naszych bliźnich. Pełniona jest przez 24h i 7 dni w tygodniu, także w święta i także w te największe – Boże Narodzenie i Wielkanoc. W te dni świątecznie nasi podopieczni może najbardziej potrzebują bliskości drugiego człowieka.
Komu służą takie spotkania jak to w Radomiu?
- Nasza Konferencja jest otwarta dla wszystkich, bo i do hospicyjnego wolontariatu należeć może każdy, kto ma wolę służby i pragnie ją pełnić z miłością. Wśród zaproszonych wykładowców i prelegentów dostrzec można specjalistów wielu dziedzin wiedzy, nauki i życia hospicyjnego. Zaś słuchaczy zaprosiliśmy z hospicjów, uczelni wyższych, seminariów duchownych, organizacji pozarządowych, szkół średnich, a także wszystkich innych zainteresowanych zdobyciem wiedzy i posługą chorym w hospicjach i nie tylko.
Co wyróżnia to spotkanie wolontariuszy spośród innych, podobnych konferencji hospicyjnych?
- Ta konferencja organizowana jest przez wolontariuszy Hospicjum Królowej Apostołów i naszych przyjaciół. Nie posiadamy żadnych funduszy ani państwowych, ani samorządowych skierowanych na ten cel. Liczymy jedynie na dary serca. Przez ponad 10 lat służymy bezinteresownie społeczności liczącej ok. 500 tys. mieszkańców, więc organizujemy to spotkanie z nadzieją, że ci ludzie włączą się w przygotowanie i wsparcie tego szczególnego zarówno na ziemi radomskiej, jak i w Polsce spotkania PRZYJACIÓŁ, tak, przyjaciół bo tak traktujemy wszystkich uczestników. Do naszej hospicyjnej wspólnoty przybywają przyjaciele, by wspólnie ŚWIĘTOWAĆ CZAS błogosławionego spotkania osób zatroskanych losem sióstr i braci potrzebujących pomocy i wsparcia.
Hasłem tegorocznego spotkania są słowa: „Wiara a jakość posługi”.
- Inspirację hasła konferencji czerpiemy z corocznego tematu Roku Duszpasterskiego. Tegoroczne hasło jest jak najbardziej właściwe na hospicyjną konferencję, patrząc na nasze hospicja przez cały ten okres 30-lecia realizacji idei hospicyjnej na ziemi polskiej. Wiara wolontariuszy, wiara środowiska, w którym przebywają chorzy, ma bardzo istotny wpływ na życie chorych w stanach terminalnych, ich rodzin i osieroconych w tym trudnym dla nich czasie, a także na jakość niesionej posługi i jej odbiór przez chorych i rodziny.
Jakie tematy zostaną poruszone?
- Wiara a jakość posługi wolontariuszy hospicyjnych „Wszystko czynię dla Ewangelii”, z Pawłową wiarą w posłudze drugiemu. Tanatopedagogika w kontekście idei hospicyjnej jako element procesu wychowania. Będziemy mówili o komunikacji alternatywnej oraz o resuscytacji – postępowaniu z chorym w stanie terminalnym. Nie zabraknie tematu towarzyszenia u kresu życia, a także pedagogiki nadziei jako jednej z form znoszenia bólu duchowego.
Nasi prelegenci poruszą również kwestię wybranych aspektów okresu żałoby i osierocenia. Będą mówili również o etyce troski w opiece hospicyjnej oraz o potrzebach i oczekiwaniach chorego i jego rodziny. Wśród innych tematów będziemy mieli okazję wysłuchać wykładów na temat godnego życia człowieka do ostatniej chwili, jako wyzwania dla współczesnej opieki, a także odpowiemy na pytanie, jak dobrze pomagać chorym w opiece hospicyjnej.
Goście konferencji wysłuchają także prelekcji o perinatalnej opiece hospicyjnej. Powiemy również o roli systemu wsparcia nad dzieckiem w terminalnej fazie choroby nowotworowej i jego rodziną. Poruszymy kwestię wolontariatu międzynarodowego i priorytetowej motywacji posługi hospicyjnej. Ksiądz rektor radomskiego wyższego seminarium duchownego opowie o praktykach w hospicjum kandydatów do kapłaństwa. Wśród innych zagadnień poruszymy temat pułapek i ograniczeń w byciu wolontariuszem posługującym chorym i ich rodzinom. Zaprezentowane zostaną również wyniki ankiet określające empatię, stres i wypalenie w działaniu wolontariuszy. Nie zabraknie tematu prawo o wolontariacie. Poznamy medycynę hospicyjną obecną w różnych kręgach kulturowych.
Zorganizowanie ogólnopolskiej konferencji to duże przedsięwzięcie. W jaki sposób można wesprzeć Hospicjum Królowej Apostołów w Radomiu?
- Jest to ogromne wyzwanie dla naszej liczącej ok. 50 osób wspólnoty wolontariuszy medycznych i niemedycznych, zważywszy, że w tym czasie nie opuszczamy naszych kilkudziesięciu podopiecznych przebywających w swoich domach w Radomiu i pięciu okolicznych powiatach. Dlatego jeśli nie liczylibyśmy na pomoc Pana Boga i ludzi, nic by nie wyszło, a wyjść musi znakomicie. Zatem pierwsza sprawa to modlitwa w intencji naszej konferencji, o którą wszystkich Was, Drodzy, bardzo prosimy, po drugie – to maksymalne zaangażowanie wolontariuszy, przyjaciół i wszystkich tworzących Radomską Rodzinę Hospicyjną i oczywiście liczymy na tych z Państwa, którzy gdy usłyszą w Polsce czy za jej granicami o tym wydarzeniu dziejącym się w Radomiu, przyjdą nam z pomocą przez modlitwę, dary materialne czy pomoc finansową, przekazując środki na konto hospicjum
z dopiskiem Konferencja Wolontariatu Hospicyjnego.
Hospicjum Królowej Apostołów w Radomiu
Bank PEKAO SA II o. RADOM
KONTO PLZ 07 1240 3259 1111 0000 3003 1539
Wszystkim z góry składam Bóg zapłać i zapewniam o modlitwie w Państwa intencjach w codziennych spotkaniach przy łóżkach naszych podopiecznych i w czasie spotkań hospicyjnej wspólnoty – kilku w miesiącu.
Wolontariat hospicyjny silnie związany jest z osobą ks. Eugeniusza Dutkiewicza SAC...
- Ksiądz Eugeniusz Dutkiewicz, mój współbrat pallotyn - dziś zwany Ojcem Polskiego Hospicjum, zaszczepił w nas tę ideę ponad 30 lat temu. Ideę bezinteresownej służby chorym na nowotwory dzieciom, młodzieży i dorosłym. Głosił m.in., że mamy „żyć NIE Z CHORYCH, a DLA CHORYCH”. Mamy poświęcać im swój czas, zdrowie, zdolności, wiedzę, doświadczenie, mamy to czynić z miłością... „bo nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15,13).
Jako uczeń ks. Eugeniusza przenoszę tę misję głoszenia idei bezinteresownej służby cierpiącym na raka przez kolejne lata i pokolenia. Zmieniają się czasy, powstają nowe idee, zmienia się mentalność społeczeństwa i jego priorytety. Nie zmienia się los człowieka ciągle znaczony cierpieniem i bólem. Rozwój w wielu dziedzinach życia jest ogromny, a nawet szalony. Jednak człowiek tym bardziej dziś w pędzie tego świata jest narażony na samotność, na chorowanie i odchodzenie z tej ziemi w opuszczeniu i zapomnieniu. Tym ludziom potrzeba bliźnich, potrzeba przyjaciół właśnie w tym czasie właśnie w tych trudnych chwilach kończenia życia i żegnania się z tym światem.
Ile hospicjów w Polsce funkcjonuje w oparciu o ideę głoszoną przez ks. Eugeniusza Dutkiewicza?
- Wspólnot żyjących duchem idei hospicyjnej głoszonej przez ks. Eugeniusza jest już niewiele, może tylko kilkanaście, choć hospicjów – opartych o zupełnie inne założenia – niż te, o których traktuje nasza konferencja - jest ponad 400 w Polsce.
Wielokrotnie alarmował Ksiądz o coraz dramatyczniejszej sytuacji hospicjów domowych i braku wolontariuszy. Jak przedstawia się sytuacja wolontariatu w Polsce?
- Sytuacja wolontariatu hospicyjnego jest porównywalna do ogólnej sytuacji materialnej, moralnej, duchowej polskiej rodziny i polskich obywateli i polskiego Kościoła. Stan wolontariatu hospicyjnego stale się zmniejsza, szczególnie wolontariatu medycznego. W polskich hospicjach choć z założenia jest miejsce na posługę kapłanów, sióstr zakonnych czy zakonników, to, delikatnie mówiąc, jest to skromna obecność.
Nikt w pojedynkę nie jest w stanie zaspokoić potrzeb człowieka cierpiącego, umierającego. Dlatego tak ważne jest tworzenie wspólnot lub zespołów hospicyjnych skupionych wokół danego chorego złożonych z lekarza, pielęgniarki oraz osób innych zawodów. Członkowie zespołu wzajemnie się uzupełniają i wspierają, a razem z chorym i jego bliskimi tworzą dobrze się rozumiejącą Rodzinę Hospicyjną.
Dziękuję za rozmowę.
Więcej informacji o VII Ogólnopolskiej Konferencji Wolontariatu Hospicyjnego TUTAJ
Izabela Kozłowska