Św. Klaro, módl się za nami!

Poniedziałek, 11 sierpnia 2014 (11:14)

Kościół wspomina dzisiaj św. Klarę z Asyżu – mistyczkę i założycielkę kontemplacyjnego zakonu klarysek, która wraz ze św. Franciszkiem dała początek wielkiej rodzinie zakonu franciszkańskiego. Oboje byli niezrównanym przykładem duchowej przyjaźni i radykalnie ewangelicznego życia.

Święta Klara urodziła się w 1194 r. w zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Rodzice kilkakrotnie próbowali wydać ją za mąż, ale Klara, zafascynowana przykładem św. Franciszka, chciała prowadzić życie podobne jak on. Mając 17 lat, uciekła z domu i z rąk św. Franciszka przyjęła zgrzebny habit zakonny. Wkrótce dołączyło do niej kilka innych kobiet. Razem utworzyły przy kościele św. Damiana pierwszy klasztor, którego przełożoną została Klara – podaje Katolicka Agencja Informacyjna.

Święta dbała szczególnie o to, by zakon zachował swoją specyfikę, to znaczy skrajne ubóstwo i prostotę życia. Miała ogromne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Eucharystii. Przez swoją modlitwę i osobiste zabiegi sprawiła – jak przekazują podania – że w 1240 i 1241 r. Saraceni odstąpili od oblegania Asyżu. 

Klara zmarła w 1253 r. i dwa lata później została ogłoszona świętą przez Papieża Aleksandra IV. Relikwie świętej spoczywają w Asyżu, w bazylice pod jej wezwaniem. Z kilkunastu pism, jakie pozostawiła po sobie, wynika, że doświadczała stanów mistycznych, choć przeżywała je w sposób niezwykle dyskretny.

Dziełem św. Klary jest kontemplacyjny zakon klarysek, które tworzą modlitewne i pokutne zaplecze dla apostolskiej działalności franciszkanów. Obecnie na świecie jest ponad 10 tysięcy żyjących w klauzurze sióstr. W Polsce w 5 klasztorach żyje ich ok. 120.

Papież św. Jan Paweł II 16 czerwca 1999 r. w Starym Sączu kanonizował bł. Kingę, księżnę, która ufundowała klasztor klarysek w Starym Sączu, a po śmierci męża sama do niego wstąpiła. Ponadto Kościół czci dwie inne polskie klaryski: bł. Jolantę, rodzoną siostrę św. Kingi, i bł. Salomeę, która w 1245 r. sprowadziła zakon do Polski.

MPA