O, graj mi, ziemio organistko!
Środa, 4 czerwca 2014 (02:00)Zamyślenia czerwcowe ks. bp. Józefa Zawitkowskiego
Ja się Ciebie boję!
O, Miriam!
Jak bardzo Cię kocham za to,
żeś Wysłannikowi Boga
powiedziała: FIAT! TAK!
Lubię czytać ten Łukaszowy
opis Zwiastowania,
bo jest taki filmowy, plastyczny,
ludzki.
Jest w czerwcowej litanii takie
wezwanie:
Serce Jezusa w łonie Matki
Dziewicy
przez Ducha Świętego
utworzone.
Bardzo ludzka jest ta rozmowa
Anioła z Dzieweczką:
Bądź pozdrowiona!
Ja Ciebie nie znam,
ja się Ciebie boję!
Nie bój się!
To Ty będziesz Matką
Oczekiwanego Zbawiciela.
Jak się to wszystko stanie?
Duch Święty Cię zacieni
Moc Najwyższego Cię osłoni.
Nic z tego nie rozumiem.
Wyszła przed dom, usiadła przy
drodze
w pełnym słońcu.
Nagle poczuła
na sobie Cień, a Cień był
Obłokiem,
a zarazem był szekiną –
obecnością Boga.
Miriam, co Ci jest? Nie usłyszał
odpowiedzi,
tylko widział, jak po Jej wargach
i policzkach
przesuwał się szaro-fioletowy
Cień. (R. Brandstaetter)
Zacienił Ją.
Panie Mickiewicz, pomóż mi to
zrozumieć.
Grom – błyskawica:
stań się – stało,
Matką – Dziewica;
Bóg – Ciało!
Nic mi nie pomogłeś. Modlę się
tylko:
Serce Jezusa w łonie Matki
Dziewicy utworzone.
Józefie, co Ty na to?
Ty to masz wiarę!
Nie zostawiaj Jej.
Ona jest błogosławioną.
Pomaluśku, Józefie, pomaluśku!
(Schiller)
Już się nie boisz, Miriam?
Słuchaj, to nie jest strach.
To jest bojaźń.
Za wielkie to wszystko,
za trudne dla mnie,
przecież ja jestem tylko
dziewczyna
do sprzątania kościoła.
Cudowna jesteś!
O, graj mi, ziemio organistko,
zasłuchaj się.
Magnificat!