Zagrzmiało,będzie urodzaj!

Czwartek, 29 maja 2014 (02:00)

Zamyślenia majowe ze św. Janem Pawłem II przygotowane przez ks. bp. Józefa  Zawitkowskiego   

 

A jam widział Piotra

 

Bardzo trudno było nam zrozumieć

rezygnację z urzędu Benedykta XVI.

Prawie zgorszeni byliśmy pierwszym

pozdrowieniem Franciszka – Buona notte!

Bo my mamy słowiańską duszę. Jesteśmy

wychowani na Sienkiewiczowym Quo vadis?

Patrzyliśmy na odchodzenie Jana Pawła II.

Stad nasze zawołanie: Z krzyża się nie schodzi!

Germanie myślą inaczej: Nie dam rady, odchodzę! Kończy się miesiąc maj, więc zanim zatrzymamy

się przy ostatnich chwilach Świętego Papieża,

przeczytajmy kilka zdań o śmierci Piotra według

opisu Sienkiewiczowego.

Piotrowi ze względu na jego sędziwe lata

nie kazano nieść krzyża…

Twarz Piotra miała

w sobie tyle pogody i taką jaśniała radością,

iż wszyscy pojęli, że to nie ofiara idzie na stracenie,

ale zwycięzca… Patrzcie umiera sprawiedliwy,

który znał Chrystusa i głosił Jego miłość na ziemi…

Panie, kazałeś mi podbić ten gród, więcem go podbił.

Kazałeś mi założyć w nim stolicę swoją, więcem ją

założył. To Twoje miasto teraz, a ja idę do Ciebie,

bom się upracował bardzo… Zwrócił się po raz

ostatni ku miastu. Gniazdo zbrodni i siły,

szaleństwa i ładu, stało się prawem i pokojem

wszechpotężne, wieczyste… Odkupioneś jest i moje!

Piotr, modląc się, wyprostował się nagle, wyciągnął

wysoko prawicę i począł czynić znak krzyża,

błogosławiąc w godzinę śmierci urbi et orbi! Minął Nero jak mija wicher, burza, pożar, wojna i mór,

a Bazylika Piotra panuje dotąd z wyżyn watykańskich

miastu i światu.

Chryste! Ale komu Ty dałeś rządy nad tym światem?

Quo vadis, Polsko? Quo vadis, Europo? Przejdą

rządy, partie, wojny, ciemiężcy i tyrani, a ostanie tylko

krzyż nad światem.

A jam widział Piotra,

wspartego o krzyż…

Ks. bp Józef Zawitkowski