Niesłuszna krytyka
Poniedziałek, 26 maja 2014 (18:35)Po napastliwej krytyce Watykanu z początku 2014 r. przeprowadzonej przez Komitet Praw Dziecka ONZ podobne działania podjął Komitet przeciwko Torturom w ramach uwag końcowych z oceny raportu Stolicy Apostolskiej dotyczącego wykonywania postanowień Konwencji przeciwko torturom.
W gorącej dyskusji towarzyszącej oczekiwaniu na dokument Komitetu środowiska nieprzychylne Kościołowi katolickiemu wyrażały nadzieje na ostry ton uwag końcowych. Mając na uwadze wypowiedzi niektórych jego członków, spodziewano się, że Komitet uzna zakaz i ograniczenia aborcji za torturę (takie stanowisko wyrażała m.in. reprezentująca USA Felice Gaer, według której „kobiety powinny mieć prawo wyboru”, a odebranie im tego wyboru jest formą tortury). W ten sposób jednoznaczną ocenę moralną aborcji w Magisterium Kościoła chciano uznać za naruszenie Konwencji. Oczekiwano także, że Komitet uzna Watykan za odpowiedzialnego za popełniane przez księży przypadki molestowania seksualnego.
Podczas dyskusji nad sprawozdaniem Stolica Apostolska zajmowała bardzo stanowcze stanowisko. W efekcie 22 maja uwagi końcowe okazały się w swoim wydźwięku o wiele łagodniejsze. Watykan podkreśla pozytywne aspekty wydanego przez Komitet dokumentu. Wskazuje m.in., że Komitet nie uznał, by Stolica Apostolska bądź osoby działające w jej imieniu złamały Konwencję. Komitet podkreślił znaczne wysiłki, jakie Watykan podjął w celu zapobiegania molestowaniu seksualnemu, oraz wysokie kwoty, jakie diecezje przeznaczyły na odszkodowania dla ofiar molestowania. W końcu Komitet odrzucił stanowisko, zgodnie z którym działania na rzecz ograniczenia bądź zakazu aborcji miałyby być kwalifikowane jako forma tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania w rozumieniu Konwencji.
Niemniej jednak w uwagach końcowych Komitetu wyraża się bezzasadne przekonanie, jakoby wszyscy księża na całym świecie byli prawnie podporządkowani Watykanowi. Komitet bazuje na składanej przez księży przysiędze posłuszeństwa względem Papieża, ignorując fakt, że posłuszeństwo to ma charakter jedynie duchowy. W wymiarze prawa karnego księża podlegają jurysdykcji krajów, na terenie których przebywają, i Papież nie dysponuje w tym zakresie żadnymi instrumentami prawnymi.
Niezależnie od powyższych zastrzeżeń treść wydanego przez Komitet przeciwko Torturom dokumentu wskazuje, że Stolica Apostolska i wspierające ją organizacje odparły ideologicznie motywowany atak radykalnych środowisk. Pytanie, na jak długo.