Nowenna do Świętego Józefa

Wtorek, 22 kwietnia 2014 (02:00)

IX środa nowenny do Św. Józefa – dziękczynnej za kanonizację Jana Pawła II.

Marta Robin, znana francuska mistyczka, której jedynym pokarmem przez blisko 50 lat była konsekrowana Hostia, powiedziała, że św. Józef będzie świętym trzeciego tysiąclecia. Szczególne nabożeństwo do św. Józefa miał bł. Jan Paweł II. Dziękując za kanonizację Papieża Polaka, zaprosiliśmy Czytelników „Naszego Dziennika” do odprawienia 9-tygodniowej Nowenny do św. Józefa w kolejne środy. Jutro ostatni dzień nowenny. Możemy ofiarować w tej intencji Mszę św. oraz Komunię Świętą. Poprzednie rozważania można znaleźć w „Naszym Dzienniku” z 25 lutego, 4, 11, 18, 25 marca oraz z 1, 8 i 15 kwietnia br. lub na www.naszdziennik.pl.

1. Oratio

Ojcze wiary trudnej, chroń nas przed niewiarą i wygodnictwem! Mężu troskliwy, niech nie będzie rozbitych małżeństw i dzieci niczyich! Obrońco Chrystusa, stań po stronie pokrzywdzonych i biednych! Żywicielu Rodziny, niech Chrystus w głodnych otrzyma pajdę chleba! Stróżu Dziewicy, stań między zakochanymi! Wzorze sprawiedliwości, niech bogaci wezmą trochę nędzy! Robotniku Nazaretański, naucz nas rzetelnie pracować! Kotwico nieszczęśliwych, zakwitnij różą w cierpieniach! Aniele umierających, na progu wieczności rękę podaj! Patronie szarych dni, bądź nam słońcem wiosennym!

2. Meditatio

Choć zmieniają się czasy i zwyczaje, zadanie świętego Józefa polega wciąż na tym samym: sprawuje opiekę i to jest przedłużeniem jego ziemskiego posłannictwa. Teraz jego ojcostwo jest w wymiarze znacznie szerszym i wznioślejszym nawet od tego, które Bóg obiecał Abrahamowi, ojcu narodów. Cokolwiek Bóg czyni, jest uporządkowane i przemyślane, ma swoją ciągłość. Oto tego przykład: będąc na ziemi opiekunem Jezusa, św. Józef pozostaje nim nadal dla wszystkich chrześcijan na przestrzeni wieków. Natomiast jako małżonek Maryi, towarzyszący Jej niegdyś przy narodzinach Jezusa, wciąż pozostaje w tajemniczym z Nią związku, podczas gdy w czasie i przestrzeni dokonują się mistyczne narodziny Kościoła. Dlatego też każdy, kto pracuje na rzecz budowania Królestwa Bożego tu, na ziemi, ma prawo domagać się opieki tego, który był Głową rodzącego się Kościoła: Świętej Rodziny.

Ojcowska miłość św. Józefa obejmuje każdego, kto należy do Kościoła. Ta opieka jest zupełnie wyjątkowa i nie ma w niej udziału żaden święty, bo żaden nie dostąpił zaszczytu, aby być patronem całego Kościoła. Bóg Ojciec w dalszym ciągu posługuje się św. Józefem, czyniąc go pełnomocnikiem swej ojcowskiej pieczy nad Kościołem. Niezwykła uległość św. Józefa wobec natchnień Ducha Świętego pozwala mu brać udział w niewidzialnym rządzeniu Kościołem i interweniować, według wskazań Bożej mądrości. Stąd powstaje u św. Józefa poczucie odpowiedzialności wobec ogółu chrześcijan, którzy mu są powierzeni. Oni bowiem tworzą Kościół, tj. niezliczoną rodzinę rozsianą na obszarze całego świata, dla której Józef, jako mąż Maryi, a przybrany ojciec Jezusa Chrystusa, jest prawdziwym opiekunem i patronem. Toteż jest naturalną rzeczą, aby tak, jak kiedyś czuwał nad Rodziną Nazaretańską i zaopatrywał Ją w niezbędne środki utrzymania, tak i teraz, przez swe wstawiennictwo, otaczał opieką cały Kościół Chrystusowy. Posłannictwo św. Józefa trwa przez wieki, a jego ojcowska opieka obejmuje każdego z nas. W skuteczny sposób pomoże każdej duszy, którą mu się poleci. Ta wielka rodzina Kościoła świętego ma iść śladami Rodziny Nazaretańskiej, żyjąc także w zjednoczeniu z Jezusem. Bóg Ojciec jest najwyższym Panem losu Kościoła i wszystkich etapów jego rozwoju. To On, swą własną władzą, ustanowił czas i okresy rozwoju swego królestwa. Kierując Rodziną Nazaretańską za pośrednictwem Józefa, posługuje się nim w dalszym ciągu w kierowaniu Kościołem i czyni go reprezentantem swej ojcowskiej troski.

Szczególnie w dzisiejszych czasach, gdy bardziej niż kiedykolwiek Kościół jest ze wszystkich stron zagrożony, potrzebujemy opieki świętego Józefa. Misja Józefa jest zatem także i naszą misją, w której winniśmy strzec Chrystusa, pozwalać Mu rosnąć w nas samych i dawać o Nim świadectwo. Święty Józef – choć milczy – to ma nam jednak bardzo wiele do powiedzenia. Należy wykorzystać jego orędownictwo, opiekę i wielką miłość, aby pokochać Kościół, Mistyczne Ciało Chrystusa.

Święty Józef jest nie tylko najlepszym patronem i opiekunem, ale stanowi najdoskonalszy wzór życia chrześcijańskiego. Cechują go cnoty, które wszyscy mogą i powinni naśladować. Wiara, nadzieja, miłość Boga i bliźniego, sprawiedliwość, pobożność, pokój i ład wewnętrzny to tylko nieliczne przymioty Józefa, które nigdy nie tracą na swej aktualności. Pośrednictwo Józefa jest zawsze skuteczne, choć w niczym nie ujmuje pośrednictwa Chrystusa. Odwrotnie – jego wstawiennictwo w rezultacie zawsze przybliża nas do Jezusa.

3. Lectura

Mamy teraz szczególną okazję, by podziękować Bogu, za wstawiennictwem św. Józefa, za kanonizację błogosławionego Jana Pawła II. Wprowadził on Kościół w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa, dając nam wszystkim drogocenne wskazówki. I chociaż Papież poświęcił swój pontyfikat i posługę w szczególny sposób opiece Maryi, to nie zapomniał o Józefie. 15 sierpnia 1989 roku Jan Paweł II ogłosił adhortację apostolską poświęconą św. Józefowi. Już na wstępie zwraca uwagę, że czerpiąc inspirację z Ewangelii, Ojcowie Kościoła od pierwszych wieków podkreślali zasługi św. Józefa w wychowaniu Jezusa Chrystusa, a także jego rolę jako opiekuna Mistycznego Ciała Odkupiciela – czyli Kościoła – którego figurą i wzorem jest Maryja. Postać św. Józefa zasługuje na szczególną uwagę ze względu na jego wyjątkowe uczestnictwo w wydarzeniu zbawczym zapisanym na kartach Ewangelii. Wskazanie na zasługi i rolę, jaką pełnił św. Józef w życiu Nazaretańskiej Rodziny, prowadzi więc bezpośrednio do uznania jego doniosłej roli w życiu Kościoła. Papież pisze: „Trzeba modlić się o to orędownictwo; jest ono ustawicznie potrzebne Kościołowi nie tylko dla obrony przeciw pojawiającym się zagrożeniom, ale także i przede wszystkim dla umocnienia go w podejmowaniu zadania ewangelizacji świata i nowej ewangelizacji, obejmującej ’kraje i narody, w których niegdyś – jak napisałem w Adhortacji apostolskiej ‘Christifideles laici’ – religia i życie chrześcijańskie kwitły… dzisiaj wystawione są na ciężką próbę’. Aby nieść po raz pierwszy prawdę o Chrystusie, lub głosić ją ponownie tam, gdzie została zaniedbana czy zapomniana, Kościół potrzebuje szczególnej ’mocy z wysokości’ (por. Łk 24, 49; Dz 1, 8), będącej z pewnością darem Ducha Pańskiego, jak również owocem wstawiennictwa i przykładu jego Świętych” („Redemptoris custos” 29).

Ojciec Święty Jan Paweł II podczas audiencji 20 kwietnia 1993 r. skierował słowa do pielgrzymów z diecezji kaliskiej: „W adhortacji ’Redemptoris custos’ napisałem między innymi: ’Szczególna przyczyna tego, że św. Józef jest opiekunem Kościoła i że Kościół tak wiele się spodziewa po jego opiece i troskliwości, tkwi w tym, że był on małżonkiem Maryi i domniemanym ojcem Jezusa Chrystusa (…). Józef był prawnym i naturalnym stróżem, opiekunem i obrońcą Rodziny Świętej (…). Dlatego jest rzeczą słuszną i należy się św. Józefowi przed wszystkimi innymi, aby teraz swą potęgą strzegł i bronił Kościoła Chrystusowego tak jak ongiś najsumienniej strzegł Rodziny z Nazaretu, gdzie było tego potrzeba’. Św. Józef jest patronem Kościoła naszych czasów. Jego orędownictwo jest bardzo potrzebne Kościołowi przeciw zagrożeniom, które pojawiają się ustawicznie, a przede wszystkim jest potrzebne dla umocnienia Kościoła w podejmowaniu nowych zadań i nowej ewangelizacji. Tego orędownictwa, tej pomocy z wysoka, potrzeba Kościołowi w Polsce, gdyż Kościół ten stoi u progu nowych czasów. Za ten Kościół jesteśmy współodpowiedzialni” („L’Osservatore Romano” nr 5-6/1993). Wśród współczesnej obłudy, ogromu nieprawości i zakłamania, św. Józef jawi się jako wezwanie do doskonałej szczerości, której Chrystus oczekuje od swoich uczniów. Święty Józef jest tym, który nie tylko pragnie wskazać każdemu z nas właściwą drogę do pełnego zrealizowania drogi powołania życiowego, ale także jest orędownikiem tych spraw przed Bogiem.

W świetle refleksji nad adhortacją apostolską „Redemptoris custos” spostrzec można św. Józefa jako wzór życia wiarą. Każdy chrześcijanin powinien uczyć się od niego nadprzyrodzonej wiary. Jego wiara i wierność wyrażały się w gotowości służenia planom Boga. Józef widział i słyszał Jezusa, nosił Go na rękach, oczami wiary pilnie śledził to wszystko, co niewidzialne i co obiecał Bóg przez Anioła. Wierzył, że Ten, kogo widział, słyszał, dotykał i tulił, był Synem Boga. W tej niezłomnej wierze żył i umarł, ona stanowiła normę jego postępowania, jego wszystkich myśli i czynów. Wiara Józefa była heroiczna.

Podczas rozważania przed modlitwą „Anioł Pański” 18 marca 2001 r. Jan Paweł II przypomniał wszystkim chrześcijanom o potrzebie naśladowania świętego Józefa: „Jesteśmy wezwani do naśladowania św. Józefa także w pełnym pokory posłuszeństwie – cnocie, która wyraża się u niego w milczeniu i pracy w ukryciu. Jakże cenna jest ’szkoła nazaretańska’ dla współczesnego człowieka, kuszonego przez kulturę, która najczęściej gloryfikuje pozór i sukces, niezależność i fałszywe pojęcie wolności indywidualnej! Jakże potrzebne jest natomiast przywrócenie właściwej wartości prostocie i posłuszeństwu, szacunkowi i poszukiwaniu z miłością woli Bożej!”.

Niech będzie uwielbiony Bóg w swoich Aniołach i w swoich świętych!

Litania do Świętego Józefa

Kyrie eleison, Chryste eleison.

Kyrie eleison.

Chryste, usłysz nas.

Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, Boże

– zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże,

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo – módl się za nami.

Święty Józefie, Przesławny potomku Dawida,

Światłości Patriarchów,

Oblubieńcze Bogarodzicy,

Przeczysty Stróżu Dziewicy,

Żywicielu Syna Bożego,

Troskliwy Obrońco Chrystusa,

Głowo Najświętszej Rodziny,

Józefie najsprawiedliwszy,

Józefie najczystszy,

Józefie najroztropniejszy,

Józefie najmężniejszy,

Józefie najposłuszniejszy,

Józefie najwierniejszy,

Zwierciadło cierpliwości,

Miłośniku ubóstwa,

Wzorze pracujących,

Ozdobo życia rodzinnego,

Opiekunie dziewic,

Podporo rodzin,

Pociecho nieszczęśliwych,

Nadziejo chorych,

Patronie umierających,

Postrachu duchów piekielnych,

Opiekunie Kościoła świętego, Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. K. Ustanowił go panem domu swego.

W. I zarządcą wszystkich posiadłości swoich. Módlmy się.

Boże, któryś w niewysłowionej Opatrzności raczył wybrać Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki swojej, spraw, prosimy, abyśmy zasłużyli na jego orędownictwo w niebie, gdy jako opiekuna czcimy go na ziemi, który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Wspólnota Świętego Józefa