Pielgrzymka śladami apostołów

Poniedziałek, 21 kwietnia 2014 (19:52)

W drugi dzień świąt franciszkańska Kustodia Ziemi Świętej zaprosiła wiernych na Mszę do Emaus al-Qubeibeh. Znajduje się tam sanktuarium powstałe w miejscu ukazania się Zmartwychwstałego dwóm uczniom.

 Tegoroczna Liturgia w Emaus zgromadziła wielu wiernych. Najliczniejsze były grupy z franciszkańskich parafii w Jerozolimie i Bet Haninie. Obecni byli także pielgrzymi z Włoch, Hiszpanii i Polski. Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył kustosz Ziemi Świętej o. Pierbattista Pizzaballa OFM – informuje Radio Watykańskie.

W homilii proboszcz parafii w Jerozolimie o. Feras Hejazin OFM przypomniał wiernym, że także dziś Zmartwychwstały Chrystus daje się poznać tak samo, jak ukazał się dwóm uczniom zmierzającym do Emaus. W każdej bowiem Eucharystii Chrystus wyjaśnia Pismo i łamie chleb. 

 Korzystając z obecności wielu grup pielgrzymów, ojciec kustosz podziękował wszystkim pątnikom przybyłym na Święta Wielkanocne do Jerozolimy za ich uczestnictwo w Triduum Paschalnym, świadectwo wiary i wszelką pomoc udzieloną na rzecz lokalnego Kościoła. Życzył wszystkim obecnym radosnego przeżywania tajemnicy paschalnej w Ziemi Świętej.

Jak podaje watykańska rozgłośnia, na zakończenie Eucharystii ojciec kustosz pobłogosławił chleby, które następnie zostały rozdane wszystkim uczestnikom Liturgii. Uroczystości w Emaus zakończyły się popołudniową adoracją Najświętszego Sakramentu i radosnym śpiewem antyfony: „Wesel się Królowo Nieba, alleluja”. 

Ewangelista Łukasz wspomina nie tylko nazwę wioski, gdzie Zmartwychwstały Jezus ukazał się dwóm uczniom, lecz także jej odległość od Jerozolimy (Łk 24, 13-35). Pomimo tych dość precyzyjnych wskazówek trudno dziś wskazać, gdzie znajdowało się ewangeliczne Emaus. Na przestrzeni wieków co najmniej trzy różne miejsca pretendowały o to miano. Są nimi: Emaus-Nikopolis, Abu Gosh i właśnie Emaus al-Qubeibeh. 

W roku 1861 Kustodia Ziemi Świętej otrzymała teren z ruinami średniowiecznego kościoła. Przeprowadzone wykopaliska archeologiczne pozwoliły odsłonić ruiny bazyliki krzyżowców z „domem Kleofasa” wkomponowanym w północno-zachodni narożnik.

Obecny kościół, naśladujący styl romański, jest dziełem br. Wendelina Hinterkeusera. Poświęcił go arcybiskup Mediolanu bł. Andrea Carlo Ferrari w 1902 r. Badania archeologiczne przeprowadzone w latach czterdziestych XX wieku potwierdziły, że miejsce to było zamieszkałe w czasach Chrystusa.

MPA