Krzyż Roku Świętego Krzyżem Światowych Dni Młodzieży

Czwartek, 20 marca 2014 (19:48)

Katecheza JE ks. bp. Henryka Tomasika, ordynariusza diecezji radomskiej, przewodniczącego Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży z ramienia KEP oraz członka Zespołu KEP ds. Wizyty Ojca Świętego w Polsce w 2016 r., o Krzyżu Światowych Dni Młodzieży

 

W ramach duchowego przygotowania do Światowych Dni Młodzieży – Kraków 2016 pochylamy się nad wielką tajemnicą Chrystusowego Krzyża. Przyjmiemy w naszych diecezjach Krzyż Światowych Dni Młodzieży.

Ojciec Święty Jan Paweł II pozostawił nam głębokie rozważania o Krzyżu. W dniu inauguracji Roku Świętego, 25 marca 1983 r., mówił: „Oto otwarta zostaje brama Nadzwyczajnego Jubileuszu – i wchodzimy przez nią do Bazyliki Świętego Piotra. Jest to symbol. Wchodzimy nie tylko do tej najczcigodniejszej rzymskiej bazyliki. Wchodzimy zarazem w najświętszy wymiar Kościoła – w wymiar łaski i zbawienia, jaki czerpie on stale z Tajemnicy Odkupienia. (…) «Oto idę, (…) abym spełniał wolę Twoją, Boże» (Hbr 10, 5-7). Tak mówi Chrystus, Przedwieczne Słowo Ojca, Syn Umiłowany. W tych słowach jest początek Odkupienia świata i cały jego zarys aż do końca. Odkupienie świata związane jest z Ciałem otrzymanym od Maryi i złożonym w ofierze Krzyża, które stanie się Ciałem Zmartwychwstania, «pierworodnego umarłych» (Ap 1,5) (L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 3/1983, s. 16).

Do Polaków, przybyłych na uroczystości otwarcia Roku Świętego, Jan Paweł II mówił w dniu 26 marca 1983 r.: „Dlatego też centralnym obrazem Wielkiego Postu i centralnym obrazem Roku Odkupienia, nadzwyczajnego Jubileuszu, jest krzyż Chrystusa w całej swojej prawdzie. Narzędzie śmierci ze strony człowieka, a ze strony Boga ołtarz miłości i ofiary, która swoją pełnię osiągnęła w zmartwychwstaniu. I przez to stał się dla wszystkich czasów i wszystkich pokoleń ludzkich źródłem i znakiem ostatecznego zwycięstwa i życia wiecznego. Krzyż tak głęboko wpisany w duchowość i historię naszego narodu (…)″ (Jan Paweł II, Jubileuszowy Rok Odkupienia, Watykan 1985, s. 492).

Na zakończenie Drogi Krzyżowej w dniu 1 kwietnia 1983 r. Papież przypomniał o ścisłym związku Tajemnicy Wcielenia z Tajemnicą Krzyża: „Przed tygodniem, w uroczystość Zwiastowania, otwarta została święta brama Roku Odkupienia. Początek bowiem Odkupienia jest w samym Wcieleniu: «aleś Mi utworzył ciało». Dziś otwieramy świętą bramę Roku Odkupienia w krzyżu Chrystusa. Witaj drzewo krzyża, na którym Odkupienie świata znalazło swój zbawczy ciężar («na którym zbawienie świata zawisło!»). Na krzyżu Syn wypełnił wolę Ojca i zamknął mowę swego życia słowem «Wykonało się!» (J 19, 30). My wszyscy, którzy wchodzimy w świętą bramę nadzwyczajnego Jubileuszu, wołamy: Chryste, przemawiaj do nas mową Twojego krzyża! Przemawiaj zawsze – a zwłaszcza przemawiaj w tym Roku! Mów przez Twoje ukrzyżowane Ciało, jak nieskończona jest cena dusz, naszych: «cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swojej szkodę poniósł?» (por. Mt 16, 26). A jakąż odpłatę może jeszcze dać człowiek za duszę swoją, skoro została już dana odpłata Twej męki i śmierci, cena Twojego krzyża? (L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 3/1983, s. 8).

Niezwykle wzruszające były osobiste spotkania Ojca Świętego Jana Pawła II z Krzyżem. Także z krzyżem własnego cierpienia. W dniu 20 marca 2005 r. Ojciec Święty nie mógł przewodniczyć uroczystościom Niedzieli Palmowej. Uczynił to w imieniu Ojca Świętego kard. Carlo Ruini, wikariusz Papieża dla diecezji rzymskiej. Przed Modlitwą Anioł Pański abp Leonardo Sandri odczytał rozważanie Ojca Świętego, który pisał: „Przed dwudziestu laty na tym właśnie placu zostały zainaugurowane Światowe Dni Młodzieży. Dlatego dziś w sposób szczególny zwracam się do młodych. (…) Adorujecie dziś krzyż Chrystusa, który niesiecie przez cały świat, ponieważ uwierzyliście miłości Boga, która w pełni ujawniła się w Chrystusie Ukrzyżowanym. (…) Dzisiaj mówię wam: idźcie dalej niestrudzenie wybraną drogą, abyście w każdym miejscu byli świadkami chwalebnego Krzyża Chrystusa. Nie lękajcie się! Niech radość ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana będzie waszą siłą, a Przenajświętsza Maryja Panna niech zawsze wam towarzyszy” (L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 5/2005, s. 38).

W tym dniu Jan Paweł II nie mógł już mówić. Na zakończenie uroczystości ukazał się w oknie Pałacu Apostolskiego i palmą trzymaną w ręku pobłogosławił obecnych na placu św. Piotra. Ojciec Święty przemówił wówczas do wiernych krzyżem własnego cierpienia.

Wielkiej lekcji umiłowania Chrystusowego Krzyża udzielił nam Ojciec Święty w Wielki Piątek 2005 r. Jan Paweł II nie uczestniczył osobiście w nabożeństwie pamiętnej Drogi Krzyżowej odprawianej w Koloseum, na 8 dni przed swą śmiercią. Dzięki przekazowi telewizyjnemu trwał na modlitwie w łączności z uczestnikami Drogi Krzyżowej. Pod koniec rozważań Męki Chrystusa Papież poprosił o krzyż. Ojciec Święty z trudem utrzymywał podany mu krzyż. Tulił się do niego, dotykał czołem. Mówiono wówczas: „To nie Papież dźwigał krzyż, ale to krzyż wtedy dźwigał Papieża”.

Źródło: Diecezja radomska