Wspierajmy wspólnoty zakonne
Poniedziałek, 3 lutego 2014 (19:24)W niedzielę, w święto Ofiarowania Pańskiego, po raz kolejny zwracaliśmy uwagę na życie konsekrowane, otaczając modlitwą wszystkie siostry i braci zakonnych. Święto życia konsekrowanego jest także dniem, w którym Papieskie Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie ukazuje niełatwą sytuację sióstr żyjących w zakonach kontemplacyjnych w naszym kraju.
Błogosławiony Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Vita consecrata przypomina, że obecność życia konsekrowanego na całym świecie i jego świadectwo nie jest rzeczywistością odosobnioną czy też drugorzędną, ale stanowi sprawę całego Kościoła, to sprawa, która nas bezpośrednio dotyczy. Zakony kontemplacyjne są chlubą Kościoła, dzięki trwaniu w samotności na modlitwie, w milczeniu, siostry wsłuchane w Słowo Boże składają dar z siebie dla całej wspólnoty kościelnej i za ich sprawą łaska Ducha dotyka serc wielu katolików. Ich gorliwa modlitwa sprawia, że na cały świat spływa moc Bożej Miłości. Kto wie, jak wyglądałaby nasza ziemia bez ich duchowego wkładu.
Jako katolicy jesteśmy posłani, aby dać możliwość godnego życia tym siostrom, które zdecydowały się poświęcić modlitwie również za nas, za lepszy kształt świata i odmianę ludzkich serc. Na całym świecie siostry przed Przenajświętszym Sakramentem upraszają łaski od Boga dla całego Kościoła i świata. Błogosławiony Jan Paweł II zwrócił się w tej adhortacji także do wszystkich ludzi dobrej woli: Osoby konsekrowane dają świadectwo o tym, że ktokolwiek idzie za Chrystusem, Człowiekiem doskonałym, sam też pełniej staje się Chrystusem. Przyjrzyjcie się tym ludziom, którymi Chrystus zawładnął całkowicie: ukazują oni, że panowanie nad sobą, wspomagane przez łaskę i miłość Bożą, jest lekarstwem przeciw żądzy posiadania, przyjemności, władzy. Nie zapomnijcie o charyzmatach, które ukształtowały wspaniałych poszukiwaczy Boga i dobroczyńców ludzkości, to oni bowiem wskazali nieomylne drogi tym, którzy sercem szukają Boga.
Jako katolicy, ludzie Kościoła, jesteśmy posłani, aby dać możliwość godnego życia tym siostrom, które zdecydowały się poświęcić modlitwie również za nas, za lepszy kształt świata i odmianę ludzkich serc. „Człowiek nigdy nie jest większy, niż wtedy, gdy klęczy” – powiedział Jan XXIII. Nigdy nie jest większy, niż w pokorze przed Bogiem. Na całym świecie siostry przed Przenajświętszym Sakramentem upraszają łaski od Boga dla całego Kościoła i świata.
W Polsce w 84 klasztorach kontemplacyjnych mieszka 13 rodzin zakonnych, w sumie 1349 sióstr. Klasztory te są oazami pokoju i modlitwy odmieniającymi oblicze naszej Ojczyzny i świata. Siostry pracują na swoje utrzymanie – pracują w ogrodach, szyją habity i sutanny, haftują szaty liturgiczne, wypiekają komunikanty, ale ich zarobki nie wystarczają na podstawowe potrzeby, zwłaszcza że niektóre klasztory to wiekowe, wymagające remontu zabytki.
Wiele ze wspólnot zakonnych boryka się z problemami bytowymi. Brakuje pieniędzy na opał, remonty czy bieżące opłaty, często mają tylko nas, ludzi dobrej woli. Nie możemy zostawić sióstr samych, bez wsparcia i opieki, to nasz obowiązek. Siostry są duchowo ze wszystkimi, którzy potrzebują pomocy przez swoją modlitwę, bez opuszczania klauzury pomagają nam. Wielu ludzi zwraca się z prośbą o wsparcie modlitewne w walce z nałogami, o zgodę w rodzinie czy o zdrowie dla najbliższych. Również Państwo mogą przesyłać swoje intencje modlitewne, a Pomoc Kościołowi w Potrzebie (www.pkwp.org) przekaże je siostrom, by zaniosły je przed tron Pana.
PKwP wspiera zakony kontemplacyjne w Polsce od 1957 roku, niosąc im pomoc materialną. W 2013 roku Dzieło przekazało kwotę 800 tys. zł, natomiast w sumie dla sióstr kontemplacyjnych na całym świecie – 4 mln złotych.
Pomoc Kościołowi w Potrzebie
ul. Wiertnicza 142
02- 952 Warszawa
ING Bank Śląski o/ Warszawa
31 1050 1025 1000 0022 8674 7759
PKO BP o/Warszawa
87 1020 1068 0000 1402 0096 8990
z dopiskiem: Cicha i wierna obecność