Ewangelizujcie z miłością

Sobota, 1 lutego 2014 (19:40)

Słowo Ojca Świętego Franciszka do Drogi Neokatechumenalnej w Auli Pawła VI, 1 lutego 2014 r.:

Drodzy Bracia i Siostry!

Dziękuję Panu za radość waszej wiary i żar waszego świadectwa chrześcijańskiego. Pozdrawiam was serdecznie, począwszy od międzynarodowej ekipy odpowiedzialnej za Drogę Neokatechumenalną wraz z kapłanami, po seminarzystów i katechistów. Serdeczne pozdrowienie kieruję do dzieci tak licznie tu obecnych. Moje szczególne pozdrowienia przekazuję rodzinom, które udadzą się w różne strony świata, aby głosić Ewangelię i dawać o niej świadectwo. Kościół jest wam wdzięczny za waszą wielkoduszność. Dziękuję  za wszystko, co czynicie w Kościele i w świecie. To właśnie w imieniu Kościoła – naszej matki pragnąłbym zaproponować wam kilka prostych rad. Pierwsza to, abyście dołożyli maksimum starań w budowaniu i zachowaniu komunii wewnątrz Kościołów lokalnych, do których udajecie się z posługą.

Droga Neokatechumenalna ma swój charyzmat, własną dynamikę; dar, który jak wszystkie dary Ducha Świętego posiada głęboki wymiar eklezjalny. Oznacza to trwać w postawie słuchania życia Kościołów-wspólnot lokalnych, do których was posyłają wasi przełożeni, aby docenić wartości i znosić z cierpliwością ich słabości, jeśli to konieczne. Po to, aby iść razem jako jedna owczarnia pod przewodnictwem pasterzy Kościołów lokalnych. Komunia jest czymś zasadniczym. Niekiedy czymś korzystniejszym będzie zrezygnowanie z realizacji w szczegółach tego wszystkiego, czego wymaga od was Droga, aby zapewnić jedność między braćmi, którzy tworzą jedną wspólnotę kościelną, zawsze. Jej częścią powinniście czuć się zawsze.

Inna rada: dokądkolwiek się udacie, dobrze wam zrobi świadomość, że Duch Święty zawsze dociera przed wami. Pan zawsze nas uprzedza! Nawet w najodleglejszych miejscach, nawet w różnych kulturach, Bóg wszędzie czyni zasiew ziaren swego Słowa. Stąd pochodzi potrzeba zwrócenia szczególnej uwagi na kontekst kulturowy, do którego wy – rodziny udacie się z posługą. Często chodzi o środowisko całkowicie odmienne od tego, z którego pochodzicie. Wielu z was podejmie trud nauczenia się języka lokalnego, często bardzo trudnego. To wysiłek godzien podziwu. Jeszcze ważniejszy będzie wasz trud „nauczenia się″ kultur, które napotkacie; rozpoznawszy potrzebę Ewangelii, która jest obecna wszędzie, jak też to działanie, którego Duch Święty dokonał w życiu i historii każdego narodu.  

I w końcu zachęcam was, abyście troszczyli się z miłością o siebie nawzajem, a w sposób szczególny o najsłabszych. Droga Neokatechumenalna, będąc drogą odkrywania własnego chrztu, jest drogą wymagającą. Na niej brat i siostra mogą napotkać nieprzewidywalne trudności. W tych przypadkach okazywanie cierpliwości i miłosierdzia ze strony wspólnoty jest znakiem dojrzałości w wierze. Wolność żadnej osoby nie powinna być gwałcona. Należy uszanować także ewentualny wybór kogoś, kto postanowi szukać innych form życia chrześcijańskiego, poza Drogą Neokatechumenalną; takich, które pomogą mu wzrastać w odpowiedzi na powołanie Pana.

Drogie Rodziny, drodzy Bracia i Siostry, zachęcam was, byście zanosili wszędzie, także do środowisk bardzo zdechrystianizowanych, zlaicyzowanych, zwłaszcza na peryferie egzystencjalne, Ewangelię Jezusa Chrystusa. Ewangelizujcie z miłością. Zanoście wszystkim miłość Boga. Mówcie wszystkim, których spotkacie na drogach waszej misji, że Bóg kocha człowieka takim, jakim jest. Kocha go także z jego ograniczeniami, z jego błędami i z jego grzechami. Bądźcie zwiastunami i świadkami nieskończonej dobroci i niewyczerpalnego miłosierdzia Ojca.

Zwierzam was Maryi Dziewicy, by inspirowała i wspierała zawsze wasz apostolat. W szkole tej czułej Matki bądźcie gorliwymi i radosnymi misjonarzami. 

Tłumaczenie: Radio Maryja