Proces beatyfikacyjny ks. Woźnego

Poniedziałek, 27 stycznia 2014 (02:19)

W Poznaniu w sobotę rozpoczął się proces beatyfikacyjny ks. Aleksandra Woźnego, świątobliwego proboszcza, więźnia Dachau, cenionego spowiednika i kierownika duchowego, krajowego duszpasterza kobiet. Postulatorem procesu został mianowany ks. Wojciech Mueller.

W poznańskim kościele św. Jana Kantego, w którym ks. Woźny przez 38 lat pełnił funkcję proboszcza, w sobotę odbyła się pierwsza sesja trybunału, dająca początek procesowi beatyfikacyjnemu. Ksiądz arcybiskup Stanisław Gądecki wręczył członkom trybunału dekrety nominacyjne. Metropolita poznański oraz członkowie trybunału złożyli też publicznie przysięgę, że powierzone im zadania spełnią zgodnie z sumieniem i wiernie je wykonają.

Charakteryzując osobowość ks. Woźnego, ks. abp Gądecki zauważył, że był on wzorem życia powierzonego Bogu, autentycznym reformatorem Kościoła.

Sylwetkę Sługi Bożego przedstawił uczestnikom publicznej sesji trybunału postulator procesu beatyfikacyjnego ks. Wojciech Mueller. On też wygłosił homilię podczas uroczystej Mszy Świętej. Postulator procesu beatyfikacyjnego podkreślił aktualność nauczania ks. Woźnego. – Po dziś dzień inspiruje on wielu do odkrywania bogactwa życia duchowego, do szukania i odnajdywania Boga w otaczającym świecie i do coraz bliższej więzi z Nim – mówił ks. Mueller. Kaznodzieja zauważył także, że obecnie wielu ludzi traci sens życia, bo nie odkrywa swego życiowego powołania. – Zrozumienie swojego powołania dokonuje się przez nieustanne nawrócenie, przylgnięcie do Chrystusa oraz we wspólnocie wierzących – wskazywał.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym polegać będzie w pierwszym rzędzie na przesłuchaniu świadków życia ks. Woźnego, pochodzących z różnych środowisk. Wcześniej „nihil obstat” wydała watykańska Kongregacja ds. Kanonizacyjnych, zgodę wyraziła też Konferencja Episkopatu Polski. Powołana została też komisja historyczna oraz cenzorzy teolodzy w procesie beatyfikacyjnym.

Ksiądz Aleksander Woźny urodził się 25 czerwca 1910 roku w Uzarzewie pod Poznaniem. Święcenia kapłańskie przyjął w 1933 roku z rąk ks. kard. Prymasa Augusta Hlonda. Pracował w duszpasterstwie w parafii św. Stanisława Kostki w Poznaniu i w poznańskiej katedrze, a także w Borku Wielkopolskim. Doświadczony cierpieniem podczas pobytu w obozie hitlerowskim w Dachau oraz w poznańskim więzieniu w czasach stalinowskich, gdzie trafił za poinformowanie wiernych o likwidacji Caritas, na co nie zgadzały się władze komunistyczne, wyszedł z tych prób wewnętrznie ubogacony i umocniony. Przez 38 lat pełnił funkcję proboszcza parafii pw. św. Jana Kantego w Poznaniu. Znaczącą rolę odegrał jako krajowy duszpasterz kobiet, współpracował z ks. kard. Karolem Wojtyłą. Był gorliwym spowiednikiem.

Małgorzata Pabis, KAI