• Sobota, 14 marca 2026

    imieniny: Leona, Matyldy, Jarmiły

Wiara Maryi rodzi się ze słuchania Boga

Wtorek, 15 października 2013 (14:31)

Bardzo czekaliśmy na ten moment zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi, które nastąpiło w niedzielę na zakończenie wszystkich uroczystości Dnia Maryjnego w Watykanie. Jest ono – jak podkreślił Papież Franciszek – szczególnym znakiem obecności Matki Bożej pośród nas.

 

Wcześniej w łączności ze światowymi sanktuariami modliliśmy się modlitwą różańcową – i to również jest znak obecności Maryi. Zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi odbyło się w pięknym dniu, 13 października, we wspomnienie ostatniego objawienia Matki Bożej w Fatimie.

Słowa aktu zawierzenia, jakie odczytał Ojciec Święty, były bardzo proste, ale w piękny sposób oddały naszą wiarę, nadzieję i miłość. Papież Franciszek zawierzył nas wszystkich Niepokalanemu Sercu Maryi, tym samym, powierzając nas Jej dłoniom, zabezpieczył nas przed złem. W jednej z encyklik bł. Jan Paweł II wyjaśnił, czym jest zawierzenie: to oparcie naszej wiary na wierze Maryi. I to jest istota zawierzenia – z jednej strony mocna, doświadczona cierpieniem wiara Maryi, a z drugiej strony ta nasza wiara, krucha i niedoskonała.

Powinniśmy powierzać się Matce Bożej szczególnie w chwilach słabości, trudności, kiedy widzimy, że potrzeba nam pomocy. Moc idzie z góry od Pana Boga, ale pomoc, czyli prowadzenie do Tego, który jest Mocą, odbywa się przez Maryję. To Matka Boża nas prowadzi i właśnie dlatego Jej się zawierzamy, aby Ona, biorąc naszą dłoń, prowadziła do Tego, który jest źródłem pokonania wszystkich trudności. Tego, który jest naszym Zbawieniem.

Niedzielna homilia Ojca Świętego była skoncentrowana wokół dwóch perykop maryjnych, a więc tych fragmentów Pisma Świętego, które dotyczą zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie i nawiedzenia św. Elżbiety.

W zwiastowaniu zawiera się wybór, którym Bóg obdarzył Maryję jako Matkę Zbawiciela, i w tymże samym zwiastowaniu jest również odpowiedź Maryi: „Oto ja, służebnica Pańska”. Później z tą świadomością dialogu, jaki Maryja prowadziła z Bogiem, Matka Zbawiciela podąża do krewnej Elżbiety, by głosić, że Bóg jest Mocą, i to nie tylko dla Niej samej, ale dla wszystkich ludzi. Magnificat ma wymiar społeczny: Bóg jest Mocą dla wszystkich, a wśród tych wszystkich jest także Maryja – pokorna Służebnica Pańska. I wszystko to dotyka wiary Maryi, która rodzi się ze słuchania Boga. Te doświadczenia wiary w życiu Maryi są wzorem dla nas. Podczas przywitania figury Matki Bożej Fatimskiej na placu św. Piotra została podkreślona bolesna droga Maryi, czyli droga doświadczenia wiary, sprawdzania wiary Maryi.

not. AGr


Ks. Teofil Siudy, duszpasterz krajowy Pomocników Matki Kościoła, który z grupą pielgrzymów uczestniczył w czuwaniu maryjnym i uroczystościach zawierzenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi w Watykanie 12-13 października 2013 r.

Ks. Teofil Siudy