Zażalenie na postanowienie sądu wobec Kiszczaka

Czwartek, 13 czerwca 2013 (11:23)

Katowicka prokuratura złożyła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie, który z powodu złego stanu zdrowia zawiesił proces byłego szefa MSW Czesława Kiszczaka, oskarżonego o przyczynienie się do śmierci dziewięciu górników kopalni „Wujek” w 1981 roku.

W ocenie śledczych, sąd dokonał błędnej interpretacji przesłanek decydujących o zawieszeniu postępowania karnego.

– Sąd Okręgowy w Warszawie nie dokonał własnej oceny opinii biegłych w zakresie tego, czy opisany przez biegłych stan zdrowia oskarżonego faktycznie uniemożliwia kontynuowanie postępowania z jego udziałem – powiedziała rzecznik Prokuratury Okręgowej w Katowicach Marta Zawada-Dybek.

Zgodnie z przepisami, postępowanie karne można zawiesić, jeśli oskarżony nie może brać w nim udziału z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby. Sąd okręgowy w postanowieniu – zdaniem katowickiej prokuratury – nie wskazał, jaką chorobę stwierdzono u oskarżonego.

Zażalenie zostało złożone do Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Prokuratorzy domagają się uchylenia postanowienia o zawieszeniu procesu i przekazania sprawy sądowi okręgowemu do ponownego rozpoznania.

5 czerwca, po zapoznaniu się z opinią psychologa i psychiatrów, warszawski sąd zawiesił postępowanie wobec Kiszczaka, uznając, że uszkodzenia jego systemu nerwowego są „trwałe i postępujące”.

W 2009 r. pion śledczy IPN zarzucił Kiszczakowi utrudnianie śledztwa w sprawie śmiertelnego pobicia przez milicję Grzegorza Przemyka w 1983 r. Z powodu przedawnienia karalności, ale przy uznaniu przestępstwa, IPN w 2012 r. umorzył to śledztwo, co podtrzymał sąd.

W innych procesach z oskarżenia IPN Kiszczak został uznany przez SO za winnego w dwóch sprawach o dyskryminację wyznaniową podległych funkcjonariuszy: wyrzucenia ze służby jednego milicjanta za to, że zawarł ślub kościelny, a innego – bo posłał córkę do Pierwszej Komunii Świętej. Obie sprawy umorzono na mocy amnestii z 1989 r.

Od 1945 r. Kiszczak był funkcjonariuszem Informacji Wojskowej, a od 1957 r.  Wojskowej Służby Wewnętrznej. W 1972 roku został szefem wywiadu wojskowego, od 1979 r. szefem kontrwywiadu WSW. W 1981 r. został szefem MSW jako bliski współpracownik Wojciecha Jaruzelskiego, był członkiem WRON, a w latach 1986-1990 w Biurze Politycznym KC PZPR. Uczestnik rozmów w Magdalence i prac Okrągłego Stołu w 1989 r. Desygnowany na premiera w lipcu 1989 r. Nie zdołał utworzyć rządu. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego miał funkcję wicepremiera.

MM, PAP