Dobro ponad złem
Wtorek, 10 listopada 2026 (13:17)„Niezwykły zbieg okoliczności” – tak na jednym z portali internetowych zapowiedziany został tekst, który informował, że rannym policjantom, którzy ostatecznie obezwładnili zamachowca w Krakowie, pomogli dwaj wybitni lekarze chirurdzy. Jedli oni obiad w pobliskiej restauracji i ruszyli z pomocą, gdy zobaczyli, co się stało. Może nawet uratowali im życie. Jeden z tych policjantów był wcześniej żołnierzem i może tylko dzięki jego doświadczeniu i dobremu obeznaniu z bronią udało się
mu powstrzymać uzbrojonego napastnika przed dalszym strzelaniem do ludzi.
Takich przykładów pewnie jest więcej: ktoś miał być tam,
a był gdzie indziej… Ktoś inny znów odwrotnie… znalazł się tam, choć wcześniej nie planował, a potem pomagał rannym… Znam człowieka, który przyleciał specjalnie
z zagranicy, aby zwiedzić kilka miast w Polsce, i miał mieszkać w hotelu przy rynku w Krakowie, ale coś
się opóźniło i tam nie dotarł…
Ktoś powie: „przypadek”, „zbieg okoliczności”, „zrządzenie losu”. NIE. Dla człowieka wierzącego nie ma przypadków. Dla człowieka wierzącego jest tylko Bóg, Jego opatrzność
i wielka tajemnica Chrystusowego Krzyża, który jest bardzo trudny do zrozumienia, szczególnie gdy cierpienie, zło, nienawiść, agresja zbierają tak straszne żniwo,
jak teraz w Polsce.
Pan Jezus nie odrzucił Krzyża, nie zszedł z niego. Krzyż stał się znakiem największej miłości, znakiem ofiarowania się za innych, znakiem zbawienia. Gdy w ostatnich dniach zło uderza w Polsce z taką siłą, ktoś może w przypływie rozpaczy krzyknąć: „A gdzie jest Bóg?”. On JEST! On BYŁ
i BĘDZIE! Zło uderza dlatego, że świat zaczyna żyć tak, jakby Go nie było. Bierze Boga w nawias, wyrzuca Jego prawo do kosza i ogłasza „niebo na ziemi”. Przecież zanim morderca zabije innych, wcześniej musi zabić w sobie sumienie, musi zabić w sobie głos Boga, Jego obraz.
To dziś staje się coraz łatwiejsze, bo świat całą siłą swej bezbożnej propagandy krzyczy we wszystkich wymiarach: Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go…
Gdzie w sobotni wieczór był Bóg? Cierpiący Bóg ze swoim Krzyżem był w każdym ludzkim cierpieniu, był też
w każdym geście dobroci, pomocy, był przy każdych poplamionych krwią ofiarnych dłoniach i ramionach…
i był z duszami tych, co oddawali swe ostatnie tchnienie, bo On CZEKA do końca ze swym miłosierdziem.
Każde dobro i gest miłości bliźniego, także ta przecież nieoczywista obecność lekarzy wśród świadków strzelaniny i ich szybka reakcja, to również znak błogosławionej
Bożej opatrzności!
„Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech zaznaczył swoje królowanie śmiercią, tak łaska przejawiła swe królowanie przez sprawiedliwość wiodącą do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego”, naucza św. Paweł Apostoł. Te słowa zrealizowały się w jakimś stopniu także w tych dniach. Wydarzenia ostatnich dni, związane też
z tym, co działo się wokół Trybunału Konstytucyjnego, narastająca agresja w życiu społeczno-politycznym
i medialnym, sprawiały, że wielu duszpasterzy, ludzi dobrej woli ostrzegało i wzywało do opamiętania i modlitwy, aby nie doszło do rozlewu krwi w Polsce. Zło jednak uderzyło
z całą śmiercionośną mocą. Nie tu, gdzie może mogliśmy się spodziewać, i nie w sposób, jaki byśmy może próbowali przewidzieć…
Ale uderzyło i zebrało krwawe żniwo. Dlaczego tylu ludzi musiało zginąć? Co opętało napastnika, że najpierw strzelał do najbliższej rodziny, a potem do przypadkowych ludzi? Co dzieje się z młodymi ludźmi, skoro 24-latek jest zdolny do takich czynów? A wcześniej: dlaczego uczeń chwyta
za nóż i atakuje innych? Nie ma łatwych odpowiedzi
na te pytania. Emocje, demoralizacja elit politycznych tonących w obłędzie bratobójczej walki politycznej, media rozgrzewające negatywne emocje i pogłębiające podziały wśród synów tego samego Narodu, nie pomagają, aby dokonać głębokiej refleksji nad tym, co się dzieje z polskim społeczeństwem.
Niedawno polscy księża biskupi wezwali do wielkiej modlitwy oraz postu i pokuty w intencji Ojczyzny
10 listopada, przed Narodowym Świętem Niepodległości.
W wielu kościołach po Mszach św. śpiewamy Suplikacje,
a w nich błaganie: „Od nagłej i niespodziewanej śmierci, wybaw nas, Panie”. Jak ta modlitwa stała się dziś jeszcze bardziej bliska nam wszystkim, solidaryzującym się
z niewinnymi ofiarami zamachowca w Krakowie
i opłakującymi je! Czasem po tragicznych wydarzeniach
i czyjejś niespodziewanej śmierci ktoś na skróty powie: „Bóg tak chciał”. Nie jest to prawdą. Bóg nie chce niczyjej śmieci, bo jest Bogiem żyjących. Śmierć przyszła na
świat wraz ze źle wykorzystanym przez nas, ludzi, darem wolności, a każde zło ma swe źródło w łamaniu jakiegoś przykazania Dekalogu. Ale choć człowiek ukrzyżował samego Boga, to Jego wielkość polega na tym, że nawet
ze śmierci i zła może wyprowadzić dobro. Módlmy się,
aby i tym razem tak było.