Patron dnia – Święty Karol Boromeusz
Środa, 4 listopada 2026 (06:01)Święty Karol Boromeusz w 1564 r. otworzył wyższe seminarium duchowne (jedno z pierwszych na świecie). Popierał zakony i udzielał im znacznej pomocy.
Dla ludzi świeckich zakładał bractwa – szczególnie popierał Bractwo Nauki Chrześcijańskiej, mające za cel katechizację dzieci. Dla przeprowadzenia koniecznych reform i uchwał Soboru Trydenckiego (1545-1563) zwołał aż 13 synodów diecezjalnych i 5 prowincjalnych. Aby umożliwić ubogiej młodzieży podjęcie studiów wyższych, założył przy uniwersytecie w Pawii osobne kolegium. W Mediolanie utworzył szkołę wyższą filozofii i teologii, której prowadzenie powierzył jezuitom. Teatynom natomiast powierzył prowadzenie szkoły i kolegium w Mediolanie dla młodzieży szlacheckiej. Był fundatorem przytułków: dla bezdomnych, dla upadłych dziewcząt i kobiet, oraz kilku sierocińców. Kiedy w 1582 r. została przeprowadzona reforma mszału i brewiarza, zdołał obronić dla swojej diecezji obrządek ambrozjański, który był tutaj w użyciu
od niepamiętnych czasów. Kiedy za jego pasterzowania wybuchła w Mediolanie kilka razy epidemia, kard. Karol nakazał otworzyć wszystkie spichlerze i rozdać żywność ubogim. Skierował także specjalne zachęty do duchowieństwa, aby szczególną troską otoczyło zarażonych oraz ich rodziny. Podczas zarazy w 1576 r. niósł pomoc chorym, karmiąc nawet 60-70 tys. osób dziennie; zaopatrywał umierających; oddał cierpiącym wszystko, nawet własne łóżko. W czasie zarazy ospy, która pochłonęła ponad 18 tys. ofiar, zarządził procesję pokutną, którą prowadził, idąc ulicami Mediolanu boso. W 1572 r.
na konklawe był poważnym kandydatem na Papieża. Największą zasługą Karola był jednak Sobór Trydencki. Sobór rozpoczęty z wieloma nadziejami wlókł się zbyt długo z powodu złej organizacji. Trwał aż 18 lat (1545--1563). Dopiero kiedy Karol przystąpił do działania, Sobór mógł szczęśliwie dokończyć obrady. Dyskutowano na nim
o wszystkich prawdach wiary, atakowanych przez protestantów, i gruntownie je wyjaśniono. W dziedzinie karności kościelnej wprowadzono dekrety: nakazujące biskupom i duszpasterzom rezydować stale w diecezjach
i parafiach, wprowadzono stałe wizytacje kanoniczne, regularny obowiązek zwoływania synodów, zakazano kumulacji urzędów i godności kościelnych, nakazano zakładanie seminariów duchownych – wyższych i niższych, wprowadzono do pism katolickich cenzurę kościelną, jak też indeks książek zakazanych, wreszcie wprowadzono regularną katechizację. Większość z tych uchwał wyszło
z wielkiego serca kapłańskiego Karola Boromeusza.
Zmarł w Mediolanie 3 listopada 1584 r. wskutek febry, której nabawił się w czasie odprawiania własnych rekolekcji.