Święty Gerard
Czwartek, 24 września 2026 (05:09)Urodził się w 977 r. w Wenecji w zamożnej rodzinie.
Na chrzcie otrzymał imię Jerzy. Kiedy miał 5 lat,
ciężko zachorował.
Wtedy rodzice zawieźli go na Wyspę św. Jerzego,
która leży przy Kanale Wielkim, w pobliżu placu św. Marka, by ofiarować go świętemu patronowi. Kiedy Jerzy wyzdrowiał, rodzice w podzięce oddali go do klasztoru Benedyktynów, który do dziś znajduje się na tej wyspie.
Tu obrał sobie imię Gerard, by uczcić ojca, który niedawno zmarł i nosił to imię.
Studiował w Bolonii, a po powrocie został opatem klasztoru na wyspie św. Jerzego. Wkrótce udał się z pielgrzymką
do Ziemi Świętej. Zatrzymał się na Węgrzech, zaproszony przez opata Rasię do opactwa w Pannonhalmie. Król
św. Stefan był pod tak dużym wrażeniem pobożności
i wiedzy Gerarda, że namówił go do pozostania na Węgrzech w celu prowadzenia misji ewangelizacyjnej wśród węgierskich pogan i nauczania ośmioletniego królewicza św. Emeryka (1015-1023). Po pewnym czasie Gerard usunął się na pustkowie, gdzie spędził kilka lat jako eremita (1023-1030). Kiedy powstała metropolia Csanad, został wezwany do objęcia stolicy biskupiej (1030).
Nie są nam znane szczegóły jego pasterzowania. Według podania, kiedy po śmierci św. Stefana (+ 1038), podobnie jak po śmierci Bolesława Chrobrego w Polsce (+ 1025), powstała na Węgrzech reakcja pogańska, Gerard miał paść jej ofiarą. Jego ciało miało zostać strącone do Dunaju
ze stromej góry Kelem, zwanej dzisiaj Górą św. Gerarda (Gellerta), 24 września 1046 r. W 1083 r. Papież
św. Grzegorz VII na prośbę św. Władysława zezwolił
na kult Gerarda – wraz ze św. Stefanem, św. Emerykiem
i św. Andrzejem Świeradem i jego towarzyszem,
św. Benedyktem.
Gerard jest patronem Węgier, diecezji Csanad
oraz nauczycieli.