Powstańcy Warszawscy bronili deptanej godności

Eucharystia na placu Krasińskich tradycyjnie poprzedza centralne obchody rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Liturgia sprawowana jest w miejscu szczególnie związanym z pamięcią o powstańczej Warszawie, w sąsiedztwie katedry polowej oraz Pomnika Powstania Warszawskiego.

W homilii ks. bp Wiesław Lechowicz zwrócił uwagę, że w wypowiedziach uczestników Powstania Warszawskiego obok słów „wolność” i „niepodległość” często pojawia się także słowo „godność”. 

Ordynariusz wojskowy przypomniał, że w czasie Powstania Warszawskiego wielu mieszkańców stolicy, mimo nieludzkich warunków panujących w piwnicach i szpitalach polowych, starało się żyć z godnością i walczyć.

– Był to moralny sprzeciw wobec próby zepchnięcia Polaków do roli zastraszonego niewolnika – podkreślił ks. bp Lechowicz.

Biskup polowy zaznaczył, że godność człowieka jest wartością narażoną na pogwałcenie zarówno w czasie wojny, jak i pokoju. Odwołał się do encykliki Leona XIV „Magnifica humanitas”, w której Papież przestrzega, że „nad każdą epoką wisi ryzyko budowania świata nieludzkiego”.

– Jak budować świat, by był ludzki? Jak budować świat bardziej ludzki w Warszawie i w naszej Ojczyźnie? – pytał ks. bp Lechowicz.

Odpowiedzią – wskazywał ksiądz biskup – jest budowanie życia osobistego i społecznego na relacji z Bogiem. Ordynariusz wojskowy przypomniał słowa św. Augustyna, że „niespokojne jest serce człowieka, dopóki nie spocznie w Bogu”. Jak zaznaczył, zapomnienie o Bogu prowadzi do przekonania, że człowiek może przypisać sobie boskie prerogatywy.

– Tak myśleli Niemcy okupujący Polskę i Warszawę. A Powstańcy Warszawscy nie mieli złudzeń, kto jest prawdziwym Bogiem – powiedział.

Ordynariusz wojskowy nawiązał także do czytania z Księgi Jeremiasza, w którym prorok ostrzegał rodaków przed skutkami niewierności Bogu i Jego przykazaniom. Jak zaznaczył, upadek Jerozolimy stał się przestrogą, że zapomnienie o Bogu zawsze obraca się przeciwko człowiekowi.

– II wojna światowa jest tego tragicznym potwierdzeniem i zarazem ostrzeżeniem, bo i dzisiaj nie brakuje prób wchodzenia „w buty” Pana Boga, pod płaszczykiem, a jakże, humanistycznych i tzw. postępowych haseł – mówił ks. bp Lechowicz.

Drugim warunkiem budowania bardziej ludzkiego świata – jak wskazał biskup polowy za Leonem XIV – jest relacja z drugim człowiekiem, solidarność i współodpowiedzialność. Przytoczył słowa Papieża: „Żadna ręka sama nie zdoła unieść ciężaru wyzwań”.

Ksiądz bp Lechowicz podkreślił, że heroiczna postawa Powstańców Warszawskich była możliwa dzięki powstańczej codzienności opartej na wzajemnej odpowiedzialności i solidarności.

– Dziękujemy Wam, czcigodni Powstańcy Warszawy, za lekcję solidarności i odpowiedzialności wzajemnej. Uczycie nas, że zgoda buduje, a niezgoda rujnuje. Ostrzegacie nas przed wzajemną wrogością oraz ukrytą lub jawną agresją. Mobilizujecie do zjednoczenia się dla dobra wspólnego, jakim jest bezpieczna i wolna Ojczyzna – powiedział.

Na zakończenie biskup polowy zaapelował, aby obchody 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego ożywiły wiarę w Boga i życzliwość wobec drugiego człowieka.

– To są podstawowe narzędzia potrzebne do budowania miasta i państwa bardziej ludzkiego – zakończył.

Eucharystię koncelebrowali ks. abp Adrian Galbas, metropolita warszawski i ks. bp Romuald Kamiński, biskup warszawsko-praski, kapelan Prezydenta RP ks. Jarosław Wąsowicz a także liczne grono kapelanów i księży obydwu warszawskich diecezji. Po Mszy św. przy Pomniku Powstania Warszawskiego odbył się apel pamięci. Oddano salwę honorową, a przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, weterani, służby mundurowe, harcerze, instytucje oraz mieszkańcy stolicy złożyli kwiaty przed pomnikiem.