Błogosławiona Maria Teresa Ledóchowska

Poniedziałek, 6 lipca 2026 (05:05)

Wielkim przeżyciem dla niej była wiadomość o uwięzieniu w Ostrowie Wielkopolskim jej stryja, ks. abp. Mieczysława Ledóchowskiego. Posłała do więzienia napisany przez siebie wiersz ku jego czci. Dwa lata potem witała go radośnie
w Wiedniu (1875), gdy jako kardynał zatrzymał się tam
w drodze do Rzymu.

W 1883 r. Ledóchowscy przenieśli się z Austrii na stałe
do Polski, do Lipnicy Murowanej koło Bochni, gdzie
ojciec wykupił mocno zaniedbany majątek.

W zimie 1885 r. Maria Teresa zachorowała na ospę i przez wiele tygodni leżała, walcząc o życie. Choroba zostawiła ślady na jej twarzy. Organizm był osłabiony, ponieważ sześć lat wcześniej Maria Teresa przebyła ciężki tyfus.
Ta choroba uczyniła ją dojrzałą duchowo. Poznała
marność tego życia i rozkoszy świata. Zrodziło się
w niej postanowienie oddania się na służbę Panu Bogu, jeśli tylko dojdzie do zdrowia.

W 1886 r. po raz pierwszy zetknęła się z zakonnicami. Wtedy po raz pierwszy spotkała się z ideą misyjną Kościoła. Właśnie w tym czasie kardynał Karol Marcial Lavigerie (+ 1892), arcybiskup Algieru, rozwijał ożywioną akcję na rzecz Afryki. Pewnego dnia Maria Teresa dostała do ręki broszurę kardynała, gdzie przeczytała słowa: „Komu Bóg dał talent pisarski, niechaj go użyje na korzyść tej sprawy, ponad którą nie ma świętszej”. To było dla niej światłem z nieba. Znalazła cel swojego życia.

Na własną rękę zaczęła wydawać Echo z Afryki (1890). Nawiązała kontakt korespondencyjny z misjonarzami. Wkrótce korespondencja wzrosła tak dalece, że musiała zaangażować sekretarkę i ekspedientkę. Jednak widząc,
że dzieło się rozrasta, w 1893 r. w numerze wrześniowym Echa Afryki rzuciła apel o pomoc.

9 września 1896 r. Maria Teresa złożyła śluby zakonne
na ręce kardynała Hellera, biskupa Salzburga. W 1897 r. kardynał zatwierdził konstytucję przez nią ułożoną dla nowego zgromadzenia zakonnego – Zgromadzenia Sióstr Misjonarek.

W tym samym roku Maria Teresa założyła w Salzburgu drukarnię misyjną. W 1904 r. przeniosła swoją stałą siedzibę do Rzymu. Cztery lata potem udała się osobiście do Polski, aby szerzyć tam ideę misyjną. Na wiadomość
o powstaniu Polski niepodległej, Maria Teresa poleciła zatknąć polskie sztandary na domach swego zgromadzenia (1918). W 1920 r. wysłała zapomogę do Polski. Pod koniec jej życia Echo z Afryki miało ok. 100 tys. egzemplarzy nakładu. W 1901 r. Maria Teresa założyła przy domu głównym Sodalicji w Rzymie międzynarodowy nowicjat. Także i biura Sodalicji były rozsiane niemal po wszystkich krajach Europy. Przy każdej filii założono muzeum Afryki. Nadto Maria wyjeżdżała do różnych miast z wykładami
i odczytami o misjach w Afryce.

Maria Teresa zmarła 6 lipca 1922 r. w obecności swoich duchowych córek.

JG, brewiarz.pl