Święty Bonifacy, biskup i męczennik
Piątek, 5 czerwca 2026 (05:15)Bonifacy urodził się około 673 r. w Dewonshire
w Anglii (Wessex). Na chrzcie otrzymał imię Winfryd.
Jako młodzieniec, czując wezwanie do służby Bożej,
został benedyktynem w opactwie Exeter, następnie
w opactwie w Nursling. Przyjął imię Bonifacy. Święcenia kapłańskie otrzymał około 30. roku życia. Zaraz po święceniach opat wyznaczył mu funkcję kierownika
szkoły w Nursling.
Po pewnym czasie Bonifacy udał się na misje do Fryzji, dzisiejszych północnych Niemiec i Holandii. Szybko musiał jednak powrócić do swojego klasztoru. Wybuchła bowiem wojna między księciem Fryzów a Frankami. Po śmierci opata Winbrecha mnisi wybrali Bonifacego. Nie pozostał jednak długo na tym zaszczytnym stanowisku,
gdyż w 718 r. wybrał się ponownie do Niemiec.
Dla pozyskania poparcia misji najpierw wyruszył
do Rzymu. Papież św. Grzegorz II dał mu listy polecające do króla Franków i do niektórych biskupów. 14 maja
719 r. Bonifacy opuścił Rzym i udał się do Niemiec.
W drodze zatrzymał się w Pawii, gdzie odwiedził króla Longobardów. Stąd ruszył przez Bawarię, Turyngię i Hesję do Fryzji. Spotkał się ze św. Willibrordem. Pod kierunkiem tego doświadczonego misjonarza pracował około 3 lat.
Trud misyjny Bonifacego wydawał niezwykłe owoce.
W krótkim czasie miał ochrzcić kilka tysięcy germańskich pogan.
Papież Grzegorz II udzielił Bonifacemu święceń biskupich
i dał mu pełnomocnictwa konieczne dla sprawniejszej akcji misyjnej. Korzystając z uprawnień metropolity misyjnego, Bonifacy mianował biskupów w Moguncji i Würzburgu. Założył wiele placówek stałych zależnych od tych biskupów, a także szereg klasztorów Benedyktynów i Benedyktynek.
Uradowany tak pomyślnymi wynikami św. Grzegorz III wezwał Bonifacego do Rzymu i nałożył mu uroczyście paliusz metropolity-arcybiskupa z władzą mianowania
i konsekrowania biskupów na terytorium Niemiec na wschód od Renu. Ponadto mianował go swoim legatem
na Frankonię i Niemcy. Na mocy tak rozległej władzy Bonifacy zwołał w Bawarii synod, aby do administracji kościelnej wprowadzić ład, gdyż dotychczasowa akcja miała charakter okazjonalny i chaotyczny. Dzięki poparciu księcia Odilona zdołał przywrócić karność kościelną. Ustanowił biskupstwa w Passawie, we Freisingu, w Ratyzbonie (Regensburgu) i w Eichstätt. W Salzburgu mianował biskupem mnicha benedyktyńskiego, Jana. Posuwając się w głąb Niemiec, założył biskupstwo
w Fuldzie, które uznał za centrum i ośrodek swojej działalności misyjnej.
Mając 80 lat, po raz trzeci udał się na misje do Fryzji. Kiedy jednak dotarł do miasta Dokkum, został napadnięty przez pogan i zamordowany wraz z 52 towarzyszami
5 czerwca 754 r. Jego ciało przewieziono do Utrechtu,
aby je pochować w miejscowej katedrze. Jednak uczeń Bonifacego, św. Luli, zabrał je do Fuldy. Tam bowiem Bonifacy chciał być pogrzebany – i tam spoczywa do dziś. Co roku przy grobie św. Bonifacego zbiera się episkopat niemiecki na swoje narady. Ku czci św. Bonifacego wystawiono w Niemczech wiele kościołów. Jest on także bardzo czczony w Anglii.