Rozważajmy ofiarną miłość Boga

Wtorek, 2 czerwca 2026 (21:35)

Wprowadzając w temat sesji, ks. Wojciech Ćwiękała CRL powitał uczestników spotkania oraz prelegentów, dziękując im za przyjęcie zaproszenia. Przypomniał, że Mały Kongres Eucharystyczny odbywa się pod hasłem „W tej Hostyi jest Bóg Żywy”, a jego inicjatywa wyrasta z ustanowienia Bazyliki Bożego Ciała w Krakowie archidiecezjalnym sanktuarium Najświętszego Sakramentu. Podkreślił, że wydarzenia kongresowe obejmują trzy płaszczyzny: refleksję teologiczną nad tajemnicą Eucharystii, modlitwę przed Najświętszym Sakramentem oraz wymiar kulturowy, związany szczególnie z muzyką liturgiczną. Jak zaznaczył, sesja teologiczna ma pomóc uczestnikom głębiej przeżyć tajemnicę Eucharystii i stać się „pokarmem” dla dalszej modlitwy. 

– Czytamy w Ewangelii, a także w Pierwszym Liście św. Pawła Apostoła wyraźne słowa Pana Jezusa: „To jest Ciało moje”, „To jest Krew moja” – mówił. Podkreślił, że Kościół katolicki słucha słów Chrystusa i Bożego Objawienia, a protestanci je interpretują na swój sposób. 

Ksiądz arcybiskup przywołał świadectwo św. Gaudencjusza, który pisał: „Jeden umarł za wszystkich i ten sam jest w świątyniach wszystkich Kościołów w tajemnicy chleba i wina; składany w ofierze odnawia siły, gdy się weń wierzy – ożywia; uświęca składających ofiarę, sam złożony w ofierze”. Następnie odwołał się do św. Hilarego, który pisał o jedności wierzących z Chrystusem przez spożywanie Jego Ciała i Krwi: „Jeśli naprawdę Słowo ciałem się stało, a my rzeczywiście przyjmujemy to Słowo, które ciałem się stało, jako pokarm Pański, to czyż nie należy przyjąć, że dzięki temu Pan istotnie w nas przebywa? Bo gdy narodził się jako człowiek, przyjął na zawsze naszą ludzką naturę. Zjednoczył ją z naturą boską. Dano nam ją w sakramencie jego ciała, które mamy przyjmować. W ten sposób wszyscy stajemy się jedno. Bo w Chrystusie jest Ojciec, a Chrystus jest w nas” – cytował abp Marek Jędraszewski. „Chrystus żyje więc przez Ojca, jak i On żyje przez Ojca, tak my żyjemy przez Jego ciało” – dodał.  

Metropolita krakowski wskazał, że wiara w realną obecność Chrystusa w Eucharystii od początku należała do tradycji Kościoła, ale adoracja Najświętszego Sakramentu w znanej dziś formie rozwinęła się później. Wspomniał objawienia św. Juliannie z Cornillon oraz cud eucharystyczny w Bolsenie w 1263 roku, gdy ks. Piotr zwątpił w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Wtedy na korporał zaczęły spływać krople krwi. – To był moment decydujący. Papież wysłał swoich legatów do Bolseny, którzy w uroczystej procesji przenieśli Najświętszy Sakrament do Orvieto – mówił i przypomniał, że rok później Papież ustanowił święto Najświętszej Eucharystii. W Polsce pierwsza procesja odbyła się w Krakowie w 1320 roku, za biskupa Nankera.  

Następnie ksiądz arcybiskup wskazał na św. Tomasza z Akwinu i naukę o transsubstancjacji. Wyjaśnił, że nawiązując do Arystotelesa św. Tomasz stwierdził, że substancja chleba i wina zostaje przemieniona w Ciało i Krew Chrystusa, choć zachowują przymioty chleba i wina. Ksiądz abp Marek Jędraszewski dodał, że ten paradoks wyrażają hymny eucharystyczne św. Tomasza, w których wiara dopełnia to, czego nie obejmują zmysły. 

Szczególne miejsce w wystąpieniu ksiądz arcybiskup poświęcił momentowi konsekracji. Zaznaczył, że kapłan, świadomy własnego człowieczeństwa i słabości, wypowiada ludzkimi ustami słowa Chrystusa, a mocą Ducha Świętego dokonuje się przemiana chleba i wina. 

– Niezwykła świadomość tego, że on wypowiada swoimi ludzkimi ustami słowa Chrystusa. A one mają taką moc dzięki Duchowi Świętemu, że zmienia się rzeczywistość chleba i wina – podkreślił. 

Odwołał się także do gestu klękania wiernych w czasie podniesienia. Przywołał rozmowę z włoskim kardynałem, który pytał, czy w Polsce ludzie naprawdę klękają, gdy kapłan podnosi konsekrowany chleb i kielich.

– To, że się w tym momencie klęczy, że wszyscy klękają w chwili podniesienia, to jest także wyraz wiary całego ludu Bożego – podkreślił.  

W dalszej części ks. abp Marek Jędraszewski przywołał początek Pierwszego Listu św. Jana: „Życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione – oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i usłyszeli, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami”. Metropolita krakowski senior wskazał, że w Eucharystii wierzący patrzą na chleb i wino, doświadczają ich zmysłami, a równocześnie przez wiarę rozpoznają obecność Chrystusa. 

Metropolita krakowski przywołał „Pieśń o Bogu ukrytym” Karola Wojtyły, określając ją jako mistyczną medytację o Eucharystii. Wskazał na miłość w sensie czysto intelektualnym. „Miłość mi wszystko wyjaśniła. Miłość wszystko rozwiązała. Dlatego uwielbiam tę miłość, gdziekolwiek by przebywała” – cytował. Karol Wojtyła także pisał o wpatrywaniu się w hostię w świetle Ewangelii i oświetlenie. „Jest we mnie kraina przeźroczysta w blasku jeziora Genezaret – i łódź i rybacza przystań, oparta o ciche fale. I tłumy, tłumy serc, zagarnięte przez Jedno Serce, przez Jedno Serce najprostsze, przez najłagodniejsze” – cytował słowa Karola Wojtyły.  

Ksiądz abp Marek Jędraszewski zwrócił uwagę na eucharystyczny wymiar przemiany człowieka. „A wtedy dokona się cud przemiany oto Ty staniesz się mną – ja – eucharystyczny” – cytował myśl zawartą w poemacie. 

Arcybiskup odwołał się także do świadectwa modlitwy Karola Wojtyły. Wspominał czas, gdy jako kardynał przyszły Papież przyjeżdżał do Kolegium Polskiego w Rzymie i po zakończeniu dnia udawał się do kaplicy.

– Żeby kochać Boga całym sercem coraz bardziej, trzeba rozważać Jego ofiarną miłość, by pojąć jaką miłością na miarę ludzką należy odpowiadać na miłość nieskończoną – powiedział ks. abp Marek Jędraszewski, przypominającże przez całe swe życie tak czynił św. Jan Paweł II.

– Modlitwa i praca. Wszystko jako odpowiedź na miłość, którą On do końca nas umiłował – zakończył. 

APW, https://diecezja.pl