Potrzeba głoszenia orędzia wielkanocnego

Leon XIV w swym rozważaniu wskazał: „Mam na myśli społeczności dręczone przez wojnę, chrześcijan prześladowanych z powodu swej wiary, dzieci pozbawione edukacji. Głoszenie słowami i czynami Paschy Chrystusa oznacza dawanie nowego głosu nadziei, która w przeciwnym razie zostałaby zduszona rękami ludzi używających przemocy. W istocie, kiedy Dobra Nowina jest głoszona w świecie, rozjaśnia wszelki cień, w każdym czasie”.

Papież na początku wskazał, że przeżywana oktawa Wielkiej Nocy to czas kiedy „liturgia celebruje wejście całego stworzenia w czas zbawienia – rozpacz śmierci została na zawsze usunięta w imię Jezusa”.

Nawiązując do rozważanej w Kościele Ewangelii (Mt 28, 8-15), Papież zauważył, że fakt pustego grobu skutkuje dwiema, odmiennymi narracjami. Jedna jest źródłem nowego i wiecznego życia, druga natomiast pewnej i ostatecznej śmierci.

Z tego kontrastu płynie refleksja nad wartością chrześcijańskiego świadectwa oraz uczciwością ludzkiej komunikacji. Leon XIV zauważył, że często opowiadanie prawdy zostaje przesłonięte przez fake news, który jest kłamstwem, aluzją i bezpodstawnym oskarżeniem.

„W obliczu tych przeszkód prawda jednak nie pozostaje ukryta, przeciwnie – wychodzi nam naprzeciw, żywa i pełna blasku, rozświetlając najgęstsze ciemności” – powiedział Ojciec Święty. Dodał, że Pan Jezus staje się „dobrą nowiną” o której mamy dawać świadectwo w świecie.

„Pascha Pana jest naszą Paschą, Paschą ludzkości, bowiem ten Człowiek, który za nas umarł, jest Synem Bożym, który dla nas oddał swoje życie – powiedział Leon XIV. – Tak jak Zmartwychwstały, wciąż żywy i obecny, wybawia przeszłość od destrukcyjnego końca, tak orędzie wielkanocne wybawia od grobu naszą przyszłość”.