Z Maryją i Józefem bronimy życia

Czwartek, 19 marca 2026 (01:05)

Dzień pierwszy, czwartek 19 marca 

Za rodziców i wychowawców – o przyjęcie każdego dziecka z miłością, mądre naśladowanie Świętej Rodziny z Nazaretu: Maryi i Józefa − oraz o gotowość szukania u Nich rady w trudnościach wychowawczych.

Bycie rodzicem − ojcem, matką − to sprawa wielkiej wagi. Zarówno przyjęcie nowego życia, jak i poprowadzenie dziecka ścieżkami świata, aby dojrzewało i czyniło postępy w ludzkiej i nadprzyrodzonej mądrości, nie są łatwymi zadaniami. Tu nic nie „zrobi się samo”, „spontanicznie”, „tak jakoś”, „po prostu”. Rodzicielstwo wymaga zaangażowania – to trud i ofiara, ale jeszcze bardziej: piękno miłości.

Czy Maryja i Józef zmagali się z trudnościami wychowawczymi? Nie, ale to nie znaczy, że bycie rodzicami było dla nich łatwe. Po przytoczeniu proroczej wypowiedzi Symeona o małym Jezusie Ewangelista Łukasz zanotował: „A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono” (Łk 2,33). Gdy z kolei po trzech dniach poszukiwań Maryja i Józef odnaleźli 12-letniego Jezusa w świątyni i usłyszeli: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” (Łk 2,49), nie zrozumieli tej odpowiedzi.

Już wtedy, gdy Jezus był małym dzieckiem, Maryja i Józef nosili w sercach pytania bez odpowiedzi. Jednak choć zamysły Boże w dużej mierze były przed Nimi zakryte, nie żądali od Boga uzasadnień dla tego, co się działo. Po prostu szli za Nim. Z ufnością. Krok za krokiem − i dalej, aż wypełni się Boży plan. Gdy bezgraniczne zaufanie Bogu mieszało się w Nich ze zdumieniem, wiedzieli to, co najważniejsze: że nic nad miłość i nic prócz miłości.

Skoro Józef i Maryja – tak bardzo święci i wybrani do misji zupełnie wyjątkowych − nie wszystko wiedzieli i rozumieli, to tym bardziej nie dziwi nas, że także w normalnym życiu trud rodzicielskiej troski napotyka na pytania, na które trudno odnaleźć odpowiedź. Drugi człowiek, nawet ten najbliższy, pozostaje dla nas tajemnicą. Tym bardziej jest dla nas tajemnicą Boży zamiar wobec niego. Tym więcej potrzeba, by pośród spraw małych i wielkich, doczesnych i duchowych, żaden rodzic nie poprzestawał wyłącznie na swoich własnych „metodach” czy „intuicjach” wychowawczych, ale szukał światła prawdy i miłości u Tego, który „Jeden tylko jest Dobry” (por. Mt 19,17).

Prośmy dzisiaj za rodziców i wychowawców – aby każde dziecko przyjmowali z miłością i mądrze prowadzili je po Bożych drogach; i aby w tym trudzie otwarci byli na Boże natchnienia, tak bardzo potrzebne, gdy z bliska dotyka się tajemnicy drugiego człowieka.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki „Evangelium vitae”

O Maryjo, Jutrzenko nowego świata, Matko żyjących, Tobie zawierzamy sprawę życia: spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat, ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia, mężczyzn i kobiet – ofiary nieludzkiej przemocy, starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość. Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru, radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej, aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie. Amen.

Litania do Świętej Rodziny

Kyrie eleison – Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas – Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Jezu, Synu Boga żywego, który stając się człowiekiem z miłości ku nam, uświęciłeś więzy rodzinne,

Święta Rodzino, obrazie Trójcy Przenajświętszej na ziemi – wspomagaj nas.
Święta Rodzino, doskonały wzorze wszelkich cnót,
Święta Rodzino, wzgardzona w Betlejem od ludzi,
ale uczczona śpiewem aniołów,
Święta Rodzino, odbierająca hołd pasterzy i mędrców,
Święta Rodzino, wysławiona przez starca Symeona,
Święta Rodzino, prześladowana i wygnana do obcej ziemi,
Święta Rodzino, żyjąca w ukryciu i nieznana,
Święta Rodzino, wierna przepisom prawa Pańskiego,
Święta Rodzino, której Opiekun jest wzorem miłości ojcowskiej,
Święta Rodzino, której Matka jest wzorem miłości macierzyńskiej,
Święta Rodzino, której Dziecię jest wzorem posłuszeństwa i miłości synowskiej,
Święta Rodzino, patronko i opiekunko wszystkich rodzin,
Święta Rodzino, ucieczko nasza w życiu i nadziejo w godzinę śmierci,

Od wszystkiego, co by mogło zakłócać spokój i jedność serc – zachowaj nas, Święta Rodzino.
Od rozproszenia umysłu i serca,
Od oziębłości w służbie Bożej,
Od szukania przyjemności i wygód światowych,
Od przywiązania do dóbr ziemskich,
Od pragnienia próżnej chwały,
Od złej śmierci,

Przez najdoskonalsze złączenie serc Waszych – wysłuchaj nas, Święta Rodzino.
Przez Wasze ubóstwo i pokorę,
Przez Wasze doskonałe posłuszeństwo,
Przez smutki i bolesne przejścia Wasze,
Przez prace i trudy Wasze,
Przez modlitwy i milczenie Wasze,
Przez doskonałość czynów Waszych,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

K.: Rodzino święta i czcigodna, uciekamy się do Ciebie z miłością i nadzieją.
W.: Daj nam poznać skutki Twej zbawiennej opieki.

Módlmy się: Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia. Spraw, abyśmy złączeni wzajemną miłością naśladowali w naszych rodzinach jej cnoty i doszli do wiecznej radości w Twoim domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

„Nasz Dziennik”, pro-life.pl