Ks. Carmine De Palma – nowy błogosławiony
Sobota, 15 listopada 2025 (12:48)15 listopada o godzinie 10.00 w archikatedrze pw. św. Sabina w Bari rozpoczęły się uroczystości beatyfikacyjne ks. Carmine De Palma – pokornego i gorliwego duszpasterza, niestrudzonego spowiednika i kierownika duchowego, wielkiego przyjaciela ubogich i potrzebujących. Jego beatyfikacja, w przeddzień Światowego Dnia Ubogich, przypomina, że świętość nie jest przywilejem nielicznych, ale powołaniem dla wszystkich; że konkretna miłość do bliźniego nie potrzebuje rozgłosu, lecz ewangelicznej konsekwencji.
Sobotniej uroczystości przewodniczył ks. kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.
Carmine De Palma urodził się 27 stycznia 1876 r. w Bari. Trzeci z pięciorga dzieci, w wieku pięciu lat został sierotą. W 1886 r. wstąpił do seminarium duchownego. 17 grudnia 1898 r. w Neapolu został wyświęcony na kapłana. Intensywna modlitwa, codzienna Msza św. i adoracja Najświętszego Sakramentu oraz wielkie nabożeństwo do Matki Bożej karmiły jego wiarę i rozbudzały gotowość do posłuszeństwa Bogu.
Mawiał: „Mam tylko jedno pragnienie – zawsze pełnić wolę Bożą; dlatego dziękujmy Mu w każdej chwili z żywą wiarą, ochoczo przyjmując to, co jest Mu miłe”. Źródłem nadziei ks. Carmine, którą zarażał innych – pocieszając i dodając otuchy tym, którzy przeżywali trudności – było bezgraniczne zaufanie do ojcostwa Boga, przez którego czuł się nieskończenie kochany. W heroiczny sposób praktykował miłość bliźniego: hojnie pomagał ubogim i bez reszty poświęcał się posłudze spowiednika i kierownika duchowego, zaskarbiając sobie miano „bohatera konfesjonału”. Zmarł 24 sierpnia 1961 r. w Bari z powodu niewydolności serca.
Jego proces beatyfikacyjny został otwarty w 2001 roku w archidiecezji Bari-Bitonto. Papież Franciszek uznał heroiczność jego cnót 5 maja 2020 r., a 28 marca 2025 r. zatwierdził cud, który otworzył drogę do beatyfikacji.
W adhortacji apostolskiej Dilexi te, podpisanej 4 października br., Papież Leon XIV przypomina nauczanie Soboru Watykańskiego II, który stwierdził, że Kościół „w ubogich i cierpiących odnajduje wizerunek swego ubogiego i cierpiącego Zbawiciela” i podejmuje pragnienie Kościoła ubogiego dla ubogich, wyrażone przez swojego Poprzednika już na początku pontyfikatu. Pisze Ojciec Święty: „Dla nas, chrześcijan, kwestia ubogich prowadzi z powrotem do sedna naszej wiary” i zwraca uwagę, że „Ewangelia jest głoszona właściwie tylko wtedy, gdy skłania do dotknięcia ciała ostatnich”.
vaticannews.va