Być posłusznym jak Jezus
Czwartek, 18 września 2025 (12:45)Ojciec Święty mówił o posłuszeństwie na audiencji dla przedstawicieli czterech zgromadzeń zakonnych. Odwoływał się do nauczania Jana Pawła II i św. Augustyna.
Zgromadzenia zakonne, których przedstawiciele byli dziś
u Papieża, to urszulanki od Maryi Niepokalanej, misjonarze Najświętszej Krwi, maryści oraz franciszkanie Niepokalanej. Papież zauważył, że to ostatnie zgromadzenie powstało dopiero w latach 90. ubiegłego wieku, wzorując się na Franciszku z Asyżu i Maksymilianie Kolbem.
W przemówieniu szczególną uwagę poświęcił fundamentalnej wartości posłuszeństwa jako aktu miłości w konsekracji zakonnej. Jej wzorem jest sam Jezus w swej relacji z Ojcem, kiedy mówi: „Nie szukam własnej woli, lecz woli Tego, który Mnie posłał”.
Ukazując znaczenie posłuszeństwa zakonnego, Ojciec Święty odwołał się do św. Augustyna, który podkreślał ścisły związek, jaki istnieje w życiu chrześcijańskim między posłuszeństwem a prawdziwą miłością „Zależy wam na miłości – mówi w jednym z przemówień – posłuszeństwo jest jej córką […], korzenie są pod ziemią, owoce na powierzchni. Nie wierzę w to, co jest zakorzenione w ziemi, jeśli nie widzę tego, co wisi na gałęzi. Czy masz miłość? Pokaż mi jej owoce! Niech ujrzę posłuszeństwo”.
Papież zauważył, że dzisiaj mówienie o posłuszeństwie nie jest modne. Uważa się je za rezygnację z własnej wolności. „Ale tak nie jest – podkreślił Leon XIV – posłuszeństwo, w swoim najgłębszym znaczeniu aktywnego i wielkodusznego słuchania drugiego człowieka, jest wielkim aktem miłości, poprzez który godzimy się umrzeć dla siebie, aby nasz brat i nasza siostra mogli wzrastać i żyć. Wyznawane
i przeżywane z wiarą, wytycza jasną drogę oddania, która może bardzo pomóc naszemu światu odkryć na nowo wartość poświęcenia, zdolność do trwałych relacji
i dojrzałość w byciu razem, która wykracza poza »uczucia« chwili, aby utrwalić się w wierności. Posłuszeństwo jest szkołą wolności w miłości”.
Leon XIV zwrócił też uwagę na inne ważne aspekty życia zakonnego, w tym na różnorodność charyzmatów. Cytując Jana Pawła II, przypomniał, że „w tym wspaniałym
i różnorodnym świadectwie znajdują odzwierciedlenie wielorakie dary, jakich Bóg udzielił założycielom
i założycielkom, którzy otwierając się na działanie Ducha Świętego, umieli odczytywać »znaki czasu« i w natchniony sposób odpowiadać na coraz to nowe potrzeby”. Papież podkreślił, że również i dziś zakonnicy muszą być otwarci na znaki czasu, pamiętając o odważnych początkach swych zgromadzeń, kiedy to założyciele patrzyli na rzeczywiste potrzeby i umieli na nie odpowiedzieć.
Ojciec Święty wskazał też na znaczenie życia wspólnotowego jako miejsca uświęcenia i źródła inspiracji, świadectwa i siły w apostolstwie. Ponownie odwołując się do Jana Pawła II, Papież przypomniał, że w życiu wspólnotowym „moc Ducha Świętego, która jest udziałem jednego, przechodzi zarazem na wszystkich. Każdy nie tylko sam korzysta z własnego daru, ale pomnaża go, udzielając go innym, i cieszy się owocami cudzych darów jak własnymi”.