Przyjąć miłosierdzie Boga

– Życie Siostry Faustyny to nie była sielanka, ale wielka katorżnicza walka duchowa z brakiem mądrej pomocy kogoś obok, z wewnętrznymi ciemnościami, udrękami duszy, wyrzutami sumienia, niepewnością, lękiem, oschłością sióstr – zwrócił uwagę w homilii ks. abp
Adrian Galbas.

Dodał, że „dzięki temu, że Siostra Faustyna nie wycofała się, nie zdezerterowała, tylko z wytrwałością zrealizowania swoje powołanie, Kościół bardzo wiele zyskał”.

Mówiąc o Bożym miłosierdziu ks. abp Galbas podkreślił,
że „nie ma takiego grzechu, choroby, dramatu, którego
by Bóg nie mógł uleczyć, odpuścić i pokonać”.

– On nikogo nie wyłącza. Wszyscy mogą do niego przyjść
z największych pokręceń życiowych, z największych tarapatów, błędów, zaułków, z najdalszych peryferii; szczególnie ci, którzy są obciążeni, nie radzą sobie ze sobą, ze swoim życiem – zaakcentował ks. abp Galbas.

Zaznaczył, że miłosierdzie Boga w pełni objawiło się, kiedy Chrystus, wisząc na krzyżu, powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą co czynią”. Dodał, że „Boże miłosierdzie nie jest do tego, żeby je rozumieć, tylko przyjąć,
czyli stanąć w prostym, dziecięcym zachwycie,
mówiąc: Wysławiam Cię, uwielbiam Cię”.

Tłumaczył, że przyjąć miłosierdzie Boga, to zgodzić się,
że Jego miłość jest „niewykalkulowana, nielogiczna”.

– Uwielbienie Bożego miłosierdzia, to wytrwałe pełnienie uczynków miłosierdzia, także wobec osób, które są bardzo trudne, które nas ranią. To ich wytrwale nie skasować,
nie odrzucić – wskazał hierarcha.