Pożegnaliśmy Marię Okońską

Sobota, 11 maja 2013 (19:29)

Archikatedra św. Jana w Warszawie wypełniła się osobami, którym bliska sercu była Maria Okońska. Towarzyszyli oni założycielce Instytutu Prymasa Wyszyńskiego w ostatniej ziemskiej drodze, dziękując za jej miłość i wierność względem Pana Boga, Matki Najświętszej i Ojczyzny. A przede wszystkim przyszli, by pożegnać tą, która ocaliła wielkie dziedzictwo ks. kard. Stefana Wyszyńskiego od zapomnienia.

 

Mszy św. pogrzebowej przewodniczył ks. abp Edmund Piszcz z Olsztyna, w asyście emerytowanego biskupa łowickiego ks. bp. Alojzego Orszulika SAC oraz biskupa pomocniczego warszawskiego Mariana Dusia. Katolicka Agencja Informacyjna podaje, że wśród prawie 70 koncelebransów był także ks. prałat Bronisław Piasecki, kapelan Prymasa Tysiąclecia, oraz ks. Feliks Folejewski SAC, długoletni duszpasterz Rodziny Rodzin.

Ks. abp Piszcz, rozpoczynając homilię, przypomniał słowa błogosławionego Jana Pawła II. Papież Polak wygłosił je podczas jego wizyty na cmentarzu żołnierzy wojny polsko-bolszewickiej w Radzyminie w 1999 r. Papież mówił wówczas o długu wdzięczności wobec obrońców Ojczyzny w 1920 r. – roku jego urodzenia. W tym kontekście dzisiejszy kaznodzieja nawiązał do losów rodziny pożegnanej dziś Marii. Hierarcha przypomniał trudne doświadczenia życiowe założycielki Instytutu Prymasa Wyszyńskiego. Słowo „Polska” – zaznaczył ks. abp Piszcz – nigdy nie było dla niej pustym dźwiękiem, a miłość Boga i Ojczyzny tworzyły w życiu Marii Okońskiej nierozerwalną całość. Jak dodał, zmarła nie myślała o Polsce w kategoriach politycznych, lecz troszczyła się o jej moralne odrodzenie.

Kaznodzieja przypomniał historię założenia „Ósemki” działającej w oparciu o osiem błogosławieństw.  Ks. abp Piszcz wspomniał – dodaje KAI – o brzemiennym w skutkach spotkaniu „ósemki” 1 listopada 1942 r. w Laskach z ukrywającym się tam ks. prof. Stefanem Wyszyńskim. Wówczas Maria Okońska i jej koleżanki zyskały przewodnika, a przyszły Prymas cenne zaplecze modlitewne. Ta więź przeszła ciężką próbę w czasach PRL, o czym przypomniał emerytowany metropolita warmiński. Podkreślił on także wielką rolę „ósemki” i Marii Okońskiej w okresie aresztowania ks. kard. Wyszyńskiego, kiedy to życie religijne w Polsce bynajmniej nie zostało sparaliżowane bojaźnią, niemocą, nienawiścią, lecz trwała nieustanna modlitwa w intencji Prymasa. Ks. abp Piszcz zaznaczył, że Maria Okońska wszystkie swoje siły poświęciła realizowaniu przesłania Prymasa Wyszyńskiego. Wskazał, że ostatni etap jej życia był naznaczony cierpieniem, które znosiła z pogodą. Ulgę – jak ujawnił ks. abp Piszcz – przynosiło jej słuchanie audycji Radia Maryja.

Pod koniec Mszy św. przemówiła Anna Rastawicka, pierwsza po Marii Okońskiej odpowiedzialna generalna Instytutu Prymasa Wyszyńskiego. Nad trumną Marii Okońskiej przemawiali również: w imieniu ruchu Rodzina Rodzin – Krzysztof Broniatowski, w imieniu pomocników Maryi Matki Kościoła – Hanna Gerłowska, w imieniu paulinów z Jasnej Góry – o. kustosz Ignacy Rękawek. KAI dodaje, że odczytane zostały również listy kondolencyjne nadesłane przez: ks. abp. Józefa Michalika – przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski i metropolity przemyskiego, ks. abp. Józefa Kowalczyka – Prymasa Polski, ks. kard. Kazimierza Nycza – metropolity warszawskiego, ks. kard. Stanisława Dziwisza – metropolity krakowskiego, oraz ks. abp. Henryka Hosera, ordynariusza diecezji warszawsko-praskiej.

Po zakończeniu Mszy św. żałobnej trumna z ciałem Marii Okońskiej została  odprowadzona na wieczny spoczynek na cmentarz Bródnowski, gdzie spoczęła w grobowcu wspólnoty Instytutu Prymasa Wyszyńskiego.

Maria Okońska zmarła we wtorek, 6 maja, w Domu Pamięci Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Częstochowie. Miała 93 lata.

7 maja br. w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze została odprawiona Msza św. przy trumnie z ciałem zmarłej. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. abp Wacław Depo, metropolita częstochowski.

Zdjęcia z uroczystości pogrzebowych śp. Marii Okońskiej można obejrzeć w naszej galerii.

Izabela Kozłowska