Z nadzieją w sercu
Czwartek, 10 lipca 2025 (08:03)W środę 9 lipca 2025 roku zakończył się Wielki Odpust Tuchowski, który w tym roku odbywał się pod hasłem: „Z Maryją nieśmy światu nadzieję!”.
w modlitwę, spotkania, świadectwa i słowo Boże, które umacniało serca.
Ostatni dzień rozpoczęła pielgrzymka narzeczonych i zakochanych, którym w homilii towarzyszył o. Stanisław Paprocki CSsR. Wskazał, że „małżeństwo jest niesamowitą łaską”, która łączy nie tylko dwoje ludzi, ale również ich życie
z Bogiem. Modlono się za tych, którzy przygotowują się do zawarcia sakramentu małżeństwa, aby budowali relację
na miłości i odpowiedzialności.
W godzinach popołudniowych do sanktuarium przybyli pielgrzymi Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej na Jasną Górę, uczestnicy Ekstremalnej Drogi Krzyżowej, rowerzyści, pątnicy Szlakami św. Jakuba, a także ci, którzy odwiedzają sanktuaria maryjne w Polsce i za granicą. Podczas Eucharystii o. Witold Baran CSsR w swoim kazaniu pytał: „Czym jest prawdziwa nadzieja?”. Odpowiedź była jednoznaczna: „Siostro i bracie, jedyną niezawodną nadzieją jest Chrystus”.
i pielgrzymom za wspólnie przeżyty czas łaski.
w swym sanktuarium dziesiątki tysięcy osób – dzieci,
młodzież, rodziny, osoby starsze, konsekrowane, duchownych, pielgrzymów pieszych, rowerowych, indywidualnych
i grupowych. Każdy dzień był dedykowany innym wspólnotom
i środowiskom – od kapłanów, sióstr zakonnych i rodzin, przez rolników, nauczycieli, leśników, aż po osoby modlące się
za powołania, chorych, samotnych czy dzieci i młodzież.
-
celebracja Eucharystii była sercem każdego dnia,
-
kaznodzieje i duszpasterze głosili słowo pełne nadziei, prawdy i ewangelicznego światła – przypominali o Bożym miłosierdziu, powołaniu do świętości i mocy zawierzenia Maryi,
-
Różaniec na dróżkach, procesje eucharystyczne, adoracja Najświętszego Sakramentu, sakrament pokuty i pojednania – to wszystko było codziennym rytmem pielgrzymkowego trudu i duchowej odnowy,
-
każdego wieczoru odbywały się Wieczory Maryjne,
z koncertami i czuwaniami na cześć Matki Bożej
– w tym roku jeden z nich poprowadzili ojcowie i bracia redemptoryści.
– kleryków redemptorystowskiego seminarium, nowicjuszy, postulantów, wolontariuszy, liturgicznej służby ołtarza, służb porządkowych, medycznych i technicznych, których pomoc
była nieoceniona. Dzięki ich cichej i pokornej posłudze pielgrzymi mogli zbliżać się do Boga w pokoju i porządku.
przez cały rok.