Patron dnia – św. Brat Albert Chmielowski
Wtorek, 17 czerwca 2025 (06:01)25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział
szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce ks. kard. Albina Dunajewskiego.
Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie albertynami. Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią
dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. Niecały rok później Brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała s. Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem albertynek.
Formacja dla kandydatów do obu zgromadzeń organizowana była w domach pustelniczych; najbardziej znanym stała się tzw. samotnia na Kalatówkach pod Zakopanem. Nowicjat był surowy, aby zawczasu z życia
w tych zgromadzeniach mogły wycofać się osoby słabsze. Do trudnej pracy potrzeba bowiem było ludzi wyjątkowo zahartowanych – zarówno fizycznie, jak i moralnie. Przytuliska znajdujące się pod opieką albertynów
i albertynek były otwarte dla wszystkich potrzebujących, bez względu na narodowość czy wyznanie, zapewniano pomoc materialną i moralną, stwarzano chętnym możliwości pracy i samodzielnego zdobywania środków utrzymania.
Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los
z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność.
Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci
i współsiostry, że trzeba być „dobrym jak chleb”. Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od wielu
lat było również jego udziałem.
Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą
i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn
25 grudnia 1916 roku w Krakowie. Pogrzeb na cmentarzu Rakowickim 28 grudnia 1916 roku stał się pierwszym wyrazem czci powszechnie mu oddawanej. Święty Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 roku na błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 roku
w Watykanie. Jest patronem zakonów albertynek
i albertynów, a w Polsce także artystów plastyków.
Postacią Brata Alberta, artysty, który porzucił sztukę
dla służby Bogu, był zafascynowany Karol Wojtyła już
w latach swojej młodości. Tej postaci poświęcił dramat „Brat naszego Boga”, napisany w latach 1944-1950.
Sztukę zaczęto wystawiać w polskich teatrach zaraz
po wyborze ks. kard. Karola Wojtyły na Papieża.