Odeszła kobieta wielkiej wiary
Poniedziałek, 6 maja 2013 (14:10)Wspomnienie Iwony Czarcińskiej, wiceprezes Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, o Marii Okońskiej
Maria Okońska urodziła się 16 grudnia 1920 roku w Warszawie. Jej ojciec, Ludwik Okoński, zginął jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Maria długie lata czekała na powrót swojego ojca, którego nigdy w życiu nie widziała.
Po ukończeniu Liceum Królowej Jadwigi i zdanym egzaminie maturalnym studiowała polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim oraz psychologię i pedagogikę na Uniwersytecie Poznańskim (Uniwersytet Ziem Zachodnich).
W czasie okupacji studia łączyła z pracą apostolską. W 1942 roku zgromadziła grupę dziewcząt, które stanowiły zaczątek przyszłego instytutu świeckiego, istniejącego do dzisiaj jako Instytut Prymasa Wyszyńskiego. Decydujący wpływ na kształtowanie się Instytutu miało spotkanie z księdzem Stefanem Wyszyńskim, ukrywającym się wówczas w Laskach pod Warszawą.
Uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Podjęła zadanie organizowania modlitwy i podtrzymywania ducha mieszkańców Warszawy. Za udział w powstaniu otrzymała w 2009 roku Krzyż Odrodzenia Polski.
W 1946 roku ksiądz Stefan Wyszyński został ordynariuszem w Lublinie. Maria wraz z kilkoma członkiniami przyszłego Instytutu podjęły studia na KUL. Oprócz studiów przez cały czas prowadziła pracę apostolską wśród dziewcząt, organizowała spotkania tzw. ogniska oraz ogólnopolskie obozy akademickie. Za tą działalność została aresztowana w 1948 roku i więziona na Rakowieckiej. Zwolniona po trzech miesiącach.
W 1953 roku, gdy biskup Wyszyński, wówczas już arcybiskup warszawsko-gnieźnieński i Prymas Polski, zostaje aresztowany, Maria Okońska organizuje wielką modlitwę za Prymasa na Jasnej Górze. Sama staje się dobrowolnym „więźniem” Matki Bożej. Nie opuszcza Jasnej Góry, modli się w dzień i w nocy o wolność dla Księdza Prymasa i zwycięstwo Matki Bożej w Polsce.
W 1956 roku odwiedza Księdza Prymasa w ostatnim miejscu odosobnienia w Komańczy. Staje się łącznikiem między nim a Jasną Górą. Przekazuje Prymasowi prośbę o napisanie odnowionych Ślubów królewskich. Ksiądz Prymas pisze tekst Ślubów Jasnogórskich 16 maja 1956 r. Tekst zostaje tajnie przewieziony na Jasną Górę.
W październiku 1956 roku Ksiądz Prymas wychodzi na wolność. Zaczyna się wielka praca nad realizacją programu Jasnogórskich Ślubów Narodu. Maria Okońska wraz z Instytutem staje całkowicie do dyspozycji Księdza Prymasa w tej sprawie. 3 maja 1957 roku Ksiądz Prymas powołuje Instytut Prymasowski Ślubów Narodu na Jasnej Górze. Maria Okońska wraz z Instytutem wspiera Księdza Prymasa pracą, organizowaniem spotkań, przepisywaniem materiałów, rozprowadzaniem ich po Polsce itp. Instytut wspiera też Księdza Prymasa nieustanną modlitwą.
Wielką zasługą Marii Okońskiej było ocalenie od zapomnienia tysięcy kazań Prymasa Tysiąclecia. To z jej inicjatywy kazania te zaczęły być nagrywane, spisywane z taśmy magnetofonowej, opracowywane i zabezpieczane. Tej pracy Maria Okońska poświęciła długie godziny. Ponieważ kazania Księdza Prymasa uznawane były przez władze komunistyczne za materiały wrogie ustrojowi, nie wolno ich było drukować. Jedyną formą upowszechniania ich było przepisywanie na maszynie i rozdawanie ludziom.
W zbiorach Instytutu jest 67 tomów maszynopisów kazań Księdza Prymasa. Prawie wszystkie teksty przeszły przez ręce Marii Okońskiej. Obecnie teksty te są wydawane drukiem. Ukazało się na razie 11 tomów, obejmujących przemówienia i homilie Księdza Prymasa do 1963 roku. Pozostałe są przygotowywane do wydania.
Zmarła 6 maja 2013 roku.
Maria Okońska była kobietą wielkiej wiary. Bez reszty poświęciła swoje życie Bogu, Kościołowi i sprawom Ojczyzny, aby Polska prawdziwie była Królestwem Chrystusa i Jego Matki.