Panie, otwórz nasze serca

Niedziela, 5 maja 2013 (20:42)

Słowo pozdrowienie ks. bp. Rino Fisichelli, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. krzewienia Nowej Ewangelizacji, wygłoszone z okazji dzisiejszej Mszy św. dla bractw kościelnych

 

Ojcze Święty!

W Dniu Pańskim w Roku Wiary zgromadziło się tysiące braci i sióstr przynależących do różnych bractw z Włoch, Hiszpanii, Irlandii, Malty, Polski... aby celebrować świętą Eucharystię. Są oni duchowo zjednoczeni z tymi wszystkim bractwami rozsianymi po świecie: począwszy od najstarszych z Ameryki Łacińskiej, po najmłodsze z Afryki, którzy z wiadomych przyczyn nie mogli podjąć tak długiej podróży na tę krótką chwilę.

Obecnych jest tutaj dziesięć wieków historii, znanej przez niewielu, ponieważ złożonej z prostych codziennych gestów, które nie zostały uznane za godne bycia zapisanymi w kronikach. A tym niemniej jest to długa historia niewielkich czynów wyrytych w sercu osób i zakorzenionych w lokalnych tradycjach wielu krajów, dzielnicach naszych miast, które stały się inspiracją do tworzenia dzieł sztuki ludowej, czczonych z pokolenia na pokolenie.

Wiele osób także i dzisiaj, pomimo zachodzących wielkich zmian, czuje się inspirowana przez te tradycje, ponieważ czują w swym wnętrzu, że to w nich obecna jest wiara ich rodziców. Pobożność ludowa na przełomie wieków była bezpośrednim wyrazem wiary ludzi prostych. W swoim bowiem nieustannym rozwoju bractwa wyrażały najczystszy owoc wiary: miłość do najuboższych, opuszczonych, cierpiących, zepchniętych na margines i do pozostałych form ubóstwa, jakie pojawiły się w czasie. Dla wielu rodzin i dzieci, mężczyzn i kobiet, istnienie bractw często było narzędziem pomocy, nadziei i ufności. Ich wielowiekowa historia jest świadectwem owocnej wiary, która działa poprzez uczynki miłosierdzia co do duszy i co do ciała, nauczane zawsze w Kościele jako widzialne znaki Królestwa Bożego pośród ludzi. Aż po dzisiejsze czasy są miejscem, gdzie widać mocne zaangażowanie laikatu za pośrednictwem solidarnego i wielkodusznego wolontariatu. W następstwie Soboru watykańskiego II kontynuowane jest dzieło odnowy i oczyszczania niektórych form nie zawsze w pełni zgodnych z istotą życia chrześcijańskiego.

Tą Eucharystią bractwa modlą się do Pana, aby otworzył ich serce, by ubogaceni historycznymi tradycjami, potrafili odkryć nowe przestrzenie, gdzie wiara stanie się znów działająca przez czynną miłość.

Tłumaczenie: Radio Maryja/Telewizja Trwam