Patron dnia – Święty o. Pio z Pietrelciny, prezbiter

Poniedziałek, 23 września 2024 (09:49)

Francesco Forgione urodził się w Pietrelcinie (na południu Włoch) 25 maja 1887 r. Już w dzieciństwie szukał samotności i często oddawał się modlitwie i rozmyślaniu. Gdy miał 5 lat, objawił mu się po raz pierwszy Jezus.
W wieku 16 lat Franciszek przyjął habit kapucyński
i otrzymał zakonne imię Pio. Rok później złożył śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne.
W 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie. Już wtedy od dawna miał poważne problemy ze zdrowiem. Po kilku latach kapłaństwa został powołany do wojska. Ze służby został zwolniony ze względu na zły stan zdrowia. Pod koniec lipca 1916 r. przybył do San Giovanni Rotondo
i tam przebywał aż do śmierci. Był kierownikiem duchowym młodych zakonników.

20 września 1918 r. podczas modlitwy przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego o. Pio otrzymał stygmaty.
Na jego dłoniach, stopach i boku pojawiły się otwarte
rany – znaki męki Jezusa.

Ojciec Pio był mistykiem. Często surowo pokutował, bardzo dużo czasu poświęcał na modlitwę. Wielokrotnie przeżywał ekstazy, miał wizje Maryi, Jezusa i swojego Anioła Stróża. Bóg obdarzył go również darem bilokacji – znajdowania
się jednocześnie w dwóch miejscach.

Włoski zakonnik niezwykłą czcią darzył Eucharystię
i nie rozstawał się z różańcem. Za wstawiennictwem
o. Pio miało miejsce wiele uzdrowień, o czym informują zachowane z tego okresu kroniki. Po pewnym czasie
sam zaczął podupadać na zdrowiu.

Zmarł w swoim klasztorze 23 września 1968 r. Na kilka dni przed jego śmiercią, po 50 latach, zagoiły się stygmaty.

W 1983 r. rozpoczął się proces informacyjny, zakończony
w 1990 r. stwierdzeniem przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych jego ważności. W 1997 r. ogłoszono dekret o heroiczności cnót o. Pio; rok później – dekret stwierdzający cud uzdrowienia za wstawiennictwem o. Pio. Święty Jan Paweł II dokonał beatyfikacji o. Pio w dniu
2 maja 1999 r., a kanonizował go 16 czerwca 2002 r.

EKO, brewiarz.pl