Św. Ireneusz z Lyonu

Piątek, 28 czerwca 2024 (06:01)

Urodził się w Smyrnie (obecnie Izmir w Turcji) – pochodził więc ze Wschodu. Ale drogi Pana są niezbadane i został biskupem Lyonu (dzisiejsza Francja).
Chrześcijanom w owym czasie nie było łatwo połapać się
w zalewie różnych teorii na temat życia Chrystusa, natury Boga i Kościoła. Wielu samozwańczych „przewodników” uzurpowało sobie prawo do głoszenia prawdziwej nauki Chrystusa. Za czasów św. Ireneusza byli to gnostycy.
Wspólny mianownik ich nauki stanowiło przeświadczenie, że do zbawienia dochodzi się poprzez głębsze poznanie.

Gnostycy przeciwstawiali ciało i ducha. Często mówili wręcz, że cielesność jest zła, że „wybrani” (pneumatycy) żyją tylko w sferze ducha. Tak więc według tych teorii człowiek, który nie doznał wtajemniczenia, oświecenia, nie będzie mógł się wznieść do Boga – a tym samym być zbawionym. W takim klimacie myślowym przyszło działać Ireneuszowi. Zadawał on sobie zapewne pytanie:
w jaki sposób można przekonać chrześcijan, by nie ulegli tej zwodniczej nauce? Przecież gnostycy korzystali z tego samego Pisma Świętego i nim starali się uzasadniać swoje poglądy. Święty Ireneusz wprowadził do języka teologicznego pojęcie Tradycji.

Owszem, może i gnostycy posługują się Biblią – twierdził Ireneusz, ale ich interpretacja Słowa Bożego jest niezgodna z Tradycją apostolską. Najpewniejszym sprawdzianem, czy ktoś żyje w zgodzie z nauką Chrystusa
i apostołów, jest sprawdzenie, czy trzyma się nauki, przekazanej przez Apostołów swoim następcom
– biskupom, u których możemy stwierdzić ciągłość następstw od czasów apostolskich. To oni wyrażają prawdziwą Tradycję i przechowują nieskażoną naukę wiary. Gnostycy żadną miarą nie mogli się wykazać pochodzeniem od apostołów.

JG