VII Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych

Sobota, 1 czerwca 2024 (14:59)

Zebranych w bazylice powitał ks. Zbigniew Bielas. – Niech wspólna modlitwa na tym szczególnym miejscu, gdzie cały świat został zawierzony Bożemu miłosierdziu, umacnia nas w drodze naszego życia. Niech każdy z nas, wpatrując się w oczy Miłosiernego Jezusa, w głębi Jego spojrzenia znajdzie odbicie własnego życia oraz światło Jego łaski, którą już wielekroć otrzymaliśmy i którą Bóg zachowuje
dla nas na każdy dzień i na dzień ostateczny 
– powiedział rektor sanktuarium Bożego Miłosierdzia.

W homilii ks. Paweł Gałuszka, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Krakowskiej, podkreślił, że do łagiewnickiej świątyni przybyły rodziny, aby zawierzyć dobremu Bogu ból i cierpienie związane
z utratą dzieci. – W sposób szczególny uczestnikami tego wydarzenia są wszyscy, którzy bezpośrednio doświadczyli utraty: rodzice, rodzeństwo, dziadkowie, najbliższa rodzina. Jak wielkie i szerokie znaczenie ma to wydarzenie, uświadomił mi mail, jaki wczoraj otrzymałem. „Dziękuję
za powiadomienie warszawskich środowisk rodziców dzieci utraconych o pielgrzymce w dniu 1 czerwca 2024 r. Ponieważ niestety nie mogę osobiście uczestniczyć
w uroczystościach pielgrzymki, zwracam się z uprzejmą prośbą o dołączenie w moim imieniu karty z nazwiskami dwojga moich utraconych dzieci. Dziękuję za ewentualne spełnienie mojej prośby. Z Panem Bogiem” – zaznaczył
ks. Paweł Gałuszkai dodał, że ta modlitwa wyrasta
poza przestrzeń tego miejsca i czasu, ukazując nam,
że w Bożym działaniu nie ma granic, których nie można przekroczyć, nie ma takiego cierpienia i trudu, które nie zostałyby zauważone, czy też doświadczenia, w którym pozostalibyśmy sami.

Jak akcentował kapłan, tego trudnego doświadczenia, jakim jest utrata dziecka, nie sposób zrozumieć bez wiary w zbawczą obecność Boga, której wyrazem jest ofiara Jezusa Chrystusa na krzyżu, dokonująca się w sposób bezkrwawy w Eucharystii, w której uczestniczymy na początku naszego pielgrzymowania do łagiewnickiego sanktuarium.

– Myśli o odniesieniu do Boga towarzyszą człowiekowi wierzącemu każdego dnia. Są jednak takie momenty
w życiu, kiedy stają się niezwykle trudne. Być może dziś niejeden z nas z tym właśnie się mierzy, spoglądając
na obraz Jezusa Miłosiernego i widniejący pod nim napis: „Jezu, ufam Tobie” – zauważył dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Krakowskiej.

Kończąc homilię, kaznodzieja przytoczył słowa św. Jana Pawła II zawarte w jego „Autobiografii”, które są pięknym przesłaniem dla rodzin: „Chciałbym wam powiedzieć,
że zawsze lubię patrzeć na wschodzące słońce [...], podczas wschodu słońca coraz wspanialszy staje się świat, domy, mieszkania, a także nasze życie. Wszystko staje się cieplejsze. Bardzo lubię obserwować wschodzące słońce. [...] Każdy człowiek, każde dziecko jest słońcem, które wschodzi. Dzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż
na nowo, projektem, który nieustannie urzeczywistnia, przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta. Są owocem miłości małżeńskiej, która dzięki nim odżywa i się umacnia. Przychodząc na świat, przynoszą ze sobą orędzie życia, które wskazuje na pierwszego Stwórcę życia.
We wszystkim od nas uzależnione, zwłaszcza na wczesnych etapach życia, są naturalnym wezwaniem do solidarności. Nieprzypadkowo Jezus wezwał uczniów, aby mieli dziecięce serca.  Każde dziecko przychodzące na świat jest »epitafią« Boga, jest darem życia, nadziei i miłości.
[...] Modlę się za dzieci – nienarodzone i narodzone
– we wszystkich krajach świata: niech każde z nich zostanie przyjęte i otoczone miłością”.

W procesji z darami na ołtarzu zostały złożone karty
z imieniem i nazwiskiem zmarłego dziecka. Imiona dzieci po zakończonej pielgrzymce będą wpisane do Księgi
Dzieci Utraconych prowadzonej w sanktuarium. Rodziny otrzymały Akty zawierzenia i okolicznościowe świece.
W trakcie nabożeństwa zwierzenia kapłan przekazał rodzinom z paschału światło Chrystusa Zmartwychwstałego. Rodzice z zapalonymi świecami odmówili wraz z celebransem Akt zawierzenia dziecka Bożemu miłosierdziu i odśpiewali Magnificat jako dziękczynienie za dar jego życia.

Pielgrzymka adresowana jest do rodzin doświadczonych m.in. śmiercią dziecka nienarodzonego i narodzonego, umierającego w wyniku poronień, w wypadkach komunikacyjnych, na skutek chorób onkologicznych
i śmierci samobójczej. Każda osoba, która czuje się dotknięta śmiercią dziecka w rodzinie, jest zaproszona
do uczestnictwa w pielgrzymce.

Małgorzata Pabis