Pogłębić przyjaźń z Jezusem
Niedziela, 5 maja 2024 (17:05)Do pogłębienia przyjaźni z Jezusem i szerzenia jej wokół siebie zachęcił Papież w rozważaniu przed niedzielną modlitwą „Regina Caeli”.
Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!
Dzisiaj Ewangelia opowiada nam o Jezusie mówiącym do apostołów: „Już was nie nazywam sługami, ale przyjaciółmi” (J 15,15). Co to oznacza?
W Biblii „słudzy” Boga to szczególne osoby, którym On powierza ważne misje, jak na przykład Mojżesz (por. Wj 14,31), król Dawid (por. 2 Sm 7,8), prorok Eliasz (por. 1 Krl 18,36), aż po Maryję Dziewicę (por. Łk 1,38). Są to osoby, w których ręce Bóg składa swoje skarby (por. Mt 25,21). Jednak to wszystko, według Jezusa, nie wystarcza, żeby wyrazić, kim dla Niego jesteśmy, to nie wystarcza, potrzeba czegoś więcej, czegoś znaczniejszego, wykraczającego poza dobra, a nawet plany – potrzebna jest przyjaźń.
Już jako dzieci uczymy się, jak wspaniałe jest to doświadczenie: przyjaciołom ofiarowujemy nasze zabawki i najpiękniejsze podarunki; później, gdy dorastamy, jako nastolatkowie zwierzamy się im z pierwszych sekretów, jako młodzi ludzie darzymy lojalnością, jako dorośli dzielimy się satysfakcjami i zmartwieniami, jako ludzie starzy dzielimy się wspomnieniami, przemyśleniami i ciszą długich dni. Słowo Boże w Księdze Przysłów mówi nam, że „olejek, pachnidło radują serce, a słodyczą – szczera rada przyjaciela” (por. 27,9). Pomyślmy przez chwilę o naszych przyjaciołach i naszych przyjaciółkach i podziękujmy za nich Panu! Chwila, by o nich pomyśleć…
Przyjaźń nie jest owocem kalkulacji ani przymusu – rodzi się spontanicznie, kiedy rozpoznajemy w drugim coś z nas samych. I jeśli przyjaźń jest prawdziwa, to jest tak silna, że nie zawodzi nawet w obliczu zdrady. „Przyjaciel kocha w każdym czasie” (Prz 17,17) – stwierdza także Księga Przysłów – jak nam pokazuje Jezus, kiedy do Judasza, który zdradza Go pocałunkiem, mówi: „Przyjacielu, czy po to przyszedłeś?” (por. Mt 26,50). Prawdziwy przyjaciel cię nie opuszcza, nawet kiedy popełniasz błędy – napomina cię, być może czyni wyrzuty, ale ci przebacza i nie opuszcza cię.
I dziś Jezus mówi nam w Ewangelii, że dla Niego tym właśnie jesteśmy, przyjaciółmi: osobami drogimi – niezależnie od wszelkich zasług i wszelkich oczekiwań – do których wyciąga rękę i ofiarowuje swoją miłość, swoją łaskę, swoje słowo; z którymi dzieli się – z nami, przyjaciółmi – tym, co jest dla Niego najcenniejsze, tym wszystkim, co usłyszał od Ojca (por. J 15,15). Do tego stopnia, że staje się dla nas słaby, oddaje się w nasze ręce bezbronny i bez roszczeń, ponieważ nas kocha. Pan nas kocha, jak przyjaciel pragnie naszego dobra i chce, żebyśmy mieli udział w Jego dobru.
A zatem zadajmy sobie pytanie: jakie oblicze ma dla mnie Pan? Oblicze przyjaciela czy kogoś obcego? Czy czuję się przez Niego kochany jak droga osoba? I o jakim obliczu Jezusa daję świadectwo innym, zwłaszcza tym, którzy popełniają błędy i potrzebują przebaczenia?
Oby Maryja pomagała nam pogłębiać przyjaźń z Jej Synem i szerzyć ją wokół nas.
***
Po odmówieniu modlitwy „Regina Caeli” i udzieleniu apostolskiego błogosławieństwa Ojciec Święty po raz kolejny zaapelował o położenie kresu wojnie na Ukrainie i w Ziemi Świętej. Zapewnił także o swej modlitwie za ofiary powodzi w brazylijskim stanie Rio Grande do Sul:
„Zapewniam o mej modlitwie za mieszkańców stanu Rio Grande do Sul w Brazylii, dotkniętych poważną powodzią. Nich Pan przyjmie zmarłych, pocieszy ich rodziny i tych, którzy musieli opuścić swoje domy” – powiedział Franciszek.
Następnie Papież zaapelował: „Proszę, módlmy się nadal za udręczoną Ukrainę, która tak bardzo cierpi, a także za Palestynę, Izrael, aby zapanował pokój, aby umocnił się dialog między nimi i przyniósł dobre owoce. Nie dla wojny, tak dla dialogu – zaapelował Ojciec Święty.