Droga krzyżowa w Koloseum
Piątek, 29 marca 2024 (17:29)Tradycja Drogi krzyżowej w rzymskim Koloseum lub w jego okolicach w Wielki Piątek sięga Roku Świętego 1750, kiedy to na życzenie Benedykta XIV zapoczątkował tę praktykę św. Leonard z Porto Maurizio – wielki czciciel Męki Pańskiej.
Również na polecenie tegoż Papieża w amfiteatrze wzniesiono 14 kapliczek z tradycyjnymi stacjami przedstawiającymi Mękę Pana Jezusa, pośrodku zaś ustawiono wielki krzyż. Tym samym miejsce to zostało poświęcone Męce Chrystusa i wspomnieniu męczenników.
Kapliczki i krzyż oraz zwyczaj odbywania Drogi krzyżowej w Koloseum przetrwały do upadku Państwa Kościelnego w 1870 r., gdy Pius IX, protestując przeciw zajęciu ziem papieskich przez wojska Giuseppe Garibaldiego, ogłosił się więźniem Watykanu. W praktyce oznaczało to, że przez całe dziesięciolecia nie było żadnych publicznych procesji czy innych manifestacji z udziałem Papieża na ulicach Rzymu.
Dopiero w 1926 r., gdy przygotowywano pojednanie między państwem włoskim a papiestwem, krzyż wrócił do Koloseum, choć już nie na środek murawy, lecz z boku. Ale trzeba było czekać dalszych prawie 40 lat, zanim 27 marca 1964 r. Paweł VI wznowił praktykę Via Crucis przy Koloseum (chociaż już w 1959 r. Jan XXIII odprawił ją w innym rzymskim amfiteatrze – Flavium). Była to jednocześnie pierwsza Droga krzyżowa transmitowana na żywo przez włoską telewizję RAI na kontynent w systemie Eurowizji. W 1977 r. po raz pierwszy transmitowała ją włoska sieć Mondowizji i od razu w kolorze.
Początkowo rozważania do poszczególnych stacji czerpano z Pisma Świętego, z tekstów ojców i doktorów Kościoła i innych świętych. W latach 1970-1978 Ojciec Święty osobiście prowadził każdą Via Crucis, a rozważania do niej opierał na tekstach biblijnych (27 III 1970) i pismach różnych świętych: Leona Wielkiego (9 IV 1971), Augustyna (31 III 1972), Franciszka Salezego (20 IV 1973), Ambrożego (12 IV 1974), Pawła od Krzyża (28 III 1975), Ojców Kościoła (16 IV 1976), św. Teresy (8 IV 1977) i św. Bernarda (24 III 1978).
Jan Paweł II przejął zwyczaj swego poprzednika i rozważania do Drogi 13 kwietnia 1979 r. zaczerpnął z różnych jego przemówień. 4 kwietnia 1980 r. wykorzystał do tego treści zawarte w regule św. Benedykta, w 1981 r. (17 IV) – św. Katarzyny Sieneńskiej, w rok później (9 IV 1982) – św. Bonawentury, a pisząc rozważania do poszczególnych stacji na 1 kwietnia 1983 r., oparł się na pismach św. Anieli z Foligno.
W 1984 r. do Drogi krzyżowej w Wielki Piątek 20 kwietnia, na zakończenie Roku Świętego Odkupienia, Ojciec Święty napisał własne rozważania. W następnych latach zaczął zapraszać do tego różne osoby z zewnątrz.
JG, KAI