W Wilnie rozpoczął się 420. Jarmark Kaziukowy
Piątek, 8 marca 2024 (17:30)Orszak na czele z kilkumetrową figurą św. Kazimierza, patrona Litwy, przeszedł centralną ulicą Wilna, aleją Giedymina, inaugurując 420. Jarmark Kaziukowy
– najstarsze i najbarwniejsze święto w tym mieście. Świętowanie zakończy się w niedzielę.
Tegoroczny „Kaziuk” to ponad 4,5 km straganów ustawionych wzdłuż alei Giedymina, czyli ponad
800 straganów z wyrobami rzemieślników oraz ponad
400 straganów producentów żywności i 15 ogródków kawiarnianych.
Tradycyjnym towarem na Jarmarku Kaziukowym
są wiklinowe kosze, drewniane łyżki, miski, beczułki, fujarki, zydle, wyroby z lnu, wszystko, co w długie,
zimowe wieczory przygotowali rzemieślnicy. Nowością tegorocznego festynu jest „Podwórko smakoszy”
na pl. Łukiskim, gdzie rozlokowało się ponad
140 stoisk kulinarnych.
Nieodłącznym elementem „Kaziuka” są pierniki w kształcie serca, smorgońskie obwarzanki nanizane na sznurek oraz wileńska palma wielkanocna – wałeczek wyplatany w różne wzory z suszonych roślin w kolorach naturalnych
i farbowanych, przed kilkoma laty wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Litwy.
Jarmark to także muzyka. Główną sceną festynu jest
pl. Ratuszowy, gdzie wystąpią zespoły ludowe.
Dla najmłodszych przygotowano „Dziecięcy Kaziuk”
– warsztaty wicia palm, wyplatania słomianych pająków, lepienia glinianych gwizdków, strugania z drewna łyżek
i lalek oraz śpiewu ludowych pieśni.
Historia Jarmarku Kaziukowego sięga pierwszej połowy XVII wieku, kiedy na ołtarze wyniesiono królewicza Kazimierza. Papież Urban VIII zezwolił na obchody rocznicowe z racji uznania wnuka Władysława Jagiełły
za patrona Litwy. Święty Kazimierz (1458-1484),
syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki,
od najmłodszych lat odznaczał się wielką wrażliwością
i pobożnością. Wiosną 1483 roku przybył na Litwę, gdzie otrzymał urząd podkanclerzego litewskiego. Wiódł życie
na poły zakonne: nosił włosiennicę i pościł, wiele czasu spędzał na modlitwie. Zmarł 4 marca.
Początkowo Jarmark Kaziukowy był organizowany nieopodal Zielonego Mostu. Od 1887 roku przeniósł się
na pl. Katedralny, a od 1901 roku – na pl. Łukiski.
W czasach sowieckich jarmark był zakazany, ale nieformalny handel kaziukowy każdego roku na początku marca odbywał się na Rynku Kalwaryjskim. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości „Kaziuk” opanował wileńską starówkę i al. Giedymina.