Patron dnia – Święty Piotr Damiani
Środa, 21 lutego 2024 (08:33)Dziś w Kościele wspominamy Świętego Piotra Damiani, biskupa i doktora Kościoła.
Piotr urodził się w 1007 roku w Rawennie, w licznej
i niezamożnej rodzinie.
Po przyjęciu święceń kapłańskich Piotr został wykładowcą w jednej ze szkół parafialnych. Po pewnym czasie zrezygnował z czynnego życia. Udał się na pustkowie,
a potem do klasztoru Ojców Benedyktynów eremitów. Został mnichem, a następnie w 1043 roku opatem eremu kamedulskiego w Fonte Avellana. Odnowił życie zakonne. Stał się doradcą wielu klasztorów i kierownikiem duchowym wielu uczniów, którzy garnęli się do niego. Ponieważ opactwo, w którym przebywał, nie było zdolne ich wszystkich pomieścić, założył dwa inne i ułożył dla nich osobną regułę. Z biegiem lat powstały dalsze ośrodki pustelnicze: w Marchii, Umbrii, Romanii i w Abruzzach. Piotr Damiani był przyjacielem kolejnych cesarzy:
Henryka III i Henryka IV, doradcą Papieży: Klemensa II, Damazego II, Leona IX i Stefana II. Ten ostatni mianował go w 1057 roku biskupem Ostii i kardynałem.
Piotr Damiani pracował nad wewnętrzną odnową Kościoła. Władcy i możni panowie świeccy pod pozorem zasług, jakie położyli dla Kościołów lokalnych, żądali dla siebie w zamian przywilejów mianowania duchownych na stanowiska proboszczów, przełożonych klasztorów, rektorów świątyń,
a nawet biskupów. Panowie ci ponadto, jako fundatorzy
i opiekunowie kościołów, rezerwowali sobie także kontrolę nad majątkami, które do tych kościołów przydzielili,
i mieszali się w wewnętrzne sprawy Kościoła.
Piotr Damiani szeregiem pism zwalczał te nadużycia.
Wielokrotnie bywał legatem papieskim na synodach
i często pełnił funkcję mediatora. Mikołaj II wysłał go do Mediolanu, by w tamtejszej diecezji zaprowadził konieczne reformy. Papież Aleksander II trzymał Piotra stale przy sobie jako doradcę. W 1062 roku zlecił mu misję we Francji, by załagodził spór między biskupem Macon
a słynnym opactwem benedyktyńskim w Cluny.
Przez cały czas tęsknił za życiem mniszym. W 1067 roku otrzymał pozwolenie na powrót do Fonte Avellana i zrzekł się diecezji Ostii. Jednak nadal w razie konieczności służył Papieżowi pomocą. W 1071 roku jako legat papieski współuczestniczył w konsekracji kościoła benedyktynów
na Monte Cassino.
W nocy z 22 na 23 lutego 1072 roku zmarł niespodziewanie w klasztorze Benedyktynów w Faenzy
i w ich kościele został pochowany. W 1354 roku jego relikwie przeniesiono do wspaniałego grobowca, wystawionego ku jego czci w tymże kościele. Od 1898 roku jego śmiertelne szczątki spoczywają w katedrze, w osobnej kaplicy.
Piotr Damiani był wielkim znawcą Biblii i ojców Kościoła oraz znakomitym prawnikiem kanonistą. Należał także do najpłodniejszych pisarzy swoich czasów. Zostawił po sobie około 240 utworów poetyckich, 170 listów, 53 kazania,
7 życiorysów i kilka innych tekstów.