Beatyfikacja ks. Michała Rapacza, męczennika

Poniedziałek, 19 lutego 2024 (11:39)

Uroczystości beatyfikacyjne będą zwieńczeniem organizowanego w tym czasie w archidiecezji krakowskiej Kongresu Eucharystycznego. Dekret w sprawie włączenia ks. Michała Rapacza do grona błogosławionych Kościoła katolickiego Papież Franciszek zatwierdził na początku roku, 24 stycznia.

„Czcigodny Sługa Boży Ksiądz Michał Rapacz urodził się
w 1904 roku w Tenczynie. Po otrzymaniu święceń kapłańskich był najpierw wikariuszem w Płokach koło Trzebini, a następnie w Rajczy” – napisał w liście
na Wielki Post ks. abp Marek Jędraszewski.

„W 1937 roku powrócił do Płok, gdzie został administratorem parafii. Tam zastała go II wojna światowa, podczas której wspierał miejscową ludność, w tym również polskich partyzantów. Gdy w 1945 roku rządy w Polsce objęli komuniści, ks. Rapacz ze względu na swoją gorliwość duszpasterską szybko stał się obiektem ich szykan. Ostrzeżony o grożącym mu niebezpieczeństwie
i nakłaniany do opuszczenia Płok, powiedział podczas jednego z kazań: »Choćbym miał trupem paść,
nie zaprzestanę tej Ewangelii głosić i nie wyrzeknę się własnego krzyża«. W nocy z 11 na 12 maja 1946 roku
na probostwo wtargnęła komunistyczna bojówka.
Księdzu Rapaczowi odczytano wyrok śmierci, a następnie wyprowadzono go na zewnątrz. Ksiądz powtarzał wtedy jedno tylko zdanie: »Niech się dzieje Twoja wola, Panie«. Ciągnięty na powrozie wokół kościoła i dotkliwie bity, został następnie siłą uprowadzony do oddalonego o ok. 1 km lasu i tam zastrzelony. W pamięci parafian pozostał jako kapłan, który każdej nocy udawał się do kościoła, aby długo modlić się przed Najświętszym Sakramentem w intencji zbawienia powierzonych sobie ludzi” – zaznaczył metropolita krakowski. Po ceremonii pogrzebowej w Płokach ciało
ks. Michała Rapacza spoczęło w rodzinnym grobie
na cmentarzu parafialnym w Lubniu koło Myślenic.
29 października 1980 roku doczesne szczątki ks. Rapacza zostały ekshumowane, a 2 listopada przeniesione i złożone w przygotowanym grobie na zewnątrz, z tyłu kościoła parafialnego w Płokach, gdzie spoczywają do dzisiaj.

Powojenna sytuacja polityczna w Polsce nie pozwoliła
na szybkie rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego. Wystarczy przypomnieć aresztowanie, a potem internowanie biskupów archidiecezji krakowskiej:
ks. abp. Eugeniusza Baziaka i ks. bp. Stanisława Rosponda. Podobnie było w innych diecezjach Polski. Apogeum było internowanie Prymasa Wyszyńskiego.
W tę sytuację wpisały się pokazowy proces Kurii Krakowskiej, aresztowanie i wydanie nawet wyroku śmierci na niektórych duchownych. Represje dotykały wiele osób przyznających się do wiary chrześcijańskiej i przywiązania do Kościoła katolickiego. Te przejawy dyskryminacji,
a nawet prześladowania, trwały do końca lat 80. minionego stulecia.

W 1980 roku na fali budzącego się ruchu oporu
i powstania Niezależnego Samorządowego Związku Zawodowego „Solidarność” zostały podjęte próby rozpoczęcia procesu o męczeństwo proboszcza z Płok. Pierwszym wyraźnym krokiem była ekshumacja
i przeniesienie ciała zamordowanego ks. Michała
z Lubnia do Płok.

W latach 1986-1987 krakowski ksiądz biskup pomocniczy Julian Groblicki, zachęcony przez Papieża Jana Pawła II, rozpoczął gromadzenie dokumentów i zbieranie świadectw w sprawie męczeńskiej śmierci. Zabezpieczono 21 zeznań świadków naocznych (de visu), którzy wskazywali
na heroiczne życie i męczeńską śmierć księdza Michała.

Więcej faktów z życia ks. Michała Rapacza mogą Państwo poznać, odwiedzając stronę archidiecezji krakowskiej TUTAJ.

EKO, episkopat.pl, diecezja.pl