Otwórzmy oczy wiary, bo Bóg się rodzi

Poniedziałek, 25 grudnia 2023 (08:52)

W homilii ks. bp Zając mówił, że „bezbronny płomyk świecy roratniej rozpalający nasze drogi adwentowe oraz kruchość wigilijnego opłatka, którym dzieliliśmy się wśród najbliższych, doprowadziły nas do betlejemskiego żłóbka, odnajdując w nim kruchą postać Dzieciątka”.

– Bezbronny płomyk tej nocy rozbłyska światłością
z nieba! Wskazuje na żłóbek, który staje się ołtarzem,
a kruchy kawałek chleba mocą miłości miłosiernej staje się Bożym Ciałem. Rodzi się nieustanna obecność Chrystusa, następuje eucharystyczne narodzenie Słowa, które stało się Ciałem i zamieszkało między nami. Tak objawia się wielka tajemnica mocy Bożej, która przemienia ludzkie serca oraz odmienia oblicze współczesnego świata w duchu prawdy i miłości miłosiernej – mówił honorowy kustosz sanktuarium Bożego Miłosierdzia. – Tej nocy Jezus przynosi nam dar niezwykłej obecności i mówi do każdego z nas: „Nie jesteś sam! Ja zawsze jestem z tobą!”. To zapewnienie przynosi otuchę, aby zapełnić naszą samotność.
Z doświadczenia wiemy, że każda samotność – i ta
w rodzinie, we wspólnotach, i ta po odejściu wszystkich bliskich – może być rozpraszana światłością z nieba. Emmanuel – Bóg w nami – przekonuje nas: „Jestem po to, abyś się radował, abyś we mnie znalazł Powiernika”. Dlatego dzisiejszej nocy nikt nie może czuć się opuszczonym, ponieważ oczami wiary dostrzegamy
pod postacią chleba obecnego Pana i Boga, który napełnia całe życie człowieka swoją obecnością – dodawał.

Ksiądz bp Zając podkreślał, że w czasie „eucharystycznego narodzenia” potrzeba, aby serca nasze były wypełnione miłością, jak serce św. Siostry Faustyny, która wyznała:

„W czasie Pasterki ujrzałam małe Dzieciątko Jezus w Hostii, duch mój pogrążył się w Nim. Choć mała Dziecina, jednak majestat Jego przeniknął moją duszę. Głęboko przeniknęła mnie ta tajemnica, to wielkie uniżenie się Boga, to niepojęte wyniszczenie Jego. Całe święta żywe mi to było w duszy” (Dzienniczek, nr 182).

Kaznodzieja złożył zebranym w bazylice Bożego Miłosierdzia życzenia:

– Niech ta mistyczna noc będzie czasem głębokiego pochylenia się nad żłóbkiem-ołtarzem, z którego płyną zdroje nadziei, leczące nasze wątpiące serca. Niech dar tej nocy obdarzy nas mocą w wypełnieniu dawanej obietnicy: „zrobię wszystko, Panie, aby Cię nie zawieść”. Zwłaszcza teraz, abyśmy wśród zawirowań, sprzeciwu i szerzącego się odrzucania Boga byli odważnymi Jego świadkami. Stajemy przy nowonarodzonym Dziecięciu z uczuciem bezradności, która nas na co dzień dotyka. Wydarzenia ostatniego czasu są tego wyraźnym znakiem. Niech zatem misterium tegorocznych świąt, tak innych od tych, które przeżywaliśmy w przeszłości, napełni nas nową siłą, pełną radością i Bożym pokojem. Siostry i Bracia! Idźmy zatem razem do ołtarza-żłóbka i Eucharystii! Otwórzmy oczy wiary, bo Bóg się rodzi. Wszyscy z nadzieją zapraszajmy do naszych zalęknionych serc Słowo, które stało się Ciałem i pragnie zamieszkać w nas. Wyciągajmy nasze ręce
i otwierajmy nasze usta na przyjęcie Jezusa, aby wszystkim rodakom w naszej Ojczyźnie, gubiącym się
w poglądach Europejczykom i mieszkańcom niespokojnego świata nieść rodzącą się w tej Eucharystii i w nas miłość miłosierną.

Małgorzata Pabis