Polska jest królestwem Maryi

Sobota, 26 sierpnia 2023 (19:59)

– Jezus wzywa do miłości Boga, którego mamy kochać całym sercem, duszą, umysłem i ze wszystkich sił. Wzywa także, by kochać drugiego człowieka jak siebie samego.
W tej miłości Boga i bliźniego należy szukać natchnień
i fundamentów, jak kochać Polskę, naszą Ojczyznę, Polskę, która z wyboru Polaków jest królestwem Maryi – mówił metropolita krakowski ks. abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. odpustowej w rektoracie Matki Bożej Częstochowskiej przy szpitalu im. dr. Józefa Babińskiego
w Krakowie.

Na początku Mszy św. rektor kościoła, ks. Jan Klimek, powitał arcybiskupa i poprosił go o poświęcenie odnowionych elementów kaplicy.

W homilii arcybiskup przypomniał słowa św. Jana Pawła II, który wskazywał na etapy wkraczania Matki Bożej
w historię Polaków. Maryja od początku była związana
z Ojczyzną, czego dowodem jest hymn „Bogurodzica”.
W 1382 r. książę Władysław Opolski sprowadził ikonę Czarnej Madonny na Jasną Górę. Częstochowa stała się szczególnym ogniskiem, skupiającym całe dzieje Polaków – zauważył arcybiskup i zacytował słowa Papieża: „Jasna Góra jest sanktuarium Narodu. Trzeba przykładać ucho
do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce Narodu w Sercu Matki. Bije zaś ono, jak wiemy, wszystkimi tonami dziejów, wszystkimi odgłosami życia”.

Arcybiskup powiedział, że to, co ma miejsce w kaplicy
przy ul. Kobierzyńskiej, jest odbiciem tego, co wydarza się w Częstochowie. Nadzieje, które mają pacjenci
i pracownicy szpitala, są echem słów Maryi:
„Czyńcie wszystko, co wam mówi mój Syn”.

Arcybiskup przypomniał wspaniałą postać, która wpisała się w dzieje Kobierzyna, służby medycznej i Polski – Władysława Jana Augustyna Stryjeńskiego, ps. Bystram. Ten wyjątkowy człowiek, mówił duchowny, wyrastał
z tradycji chrześcijańskiej i budował na niej swą miłość
do drugiego człowieka, wyrażoną w służbie lekarskiej
i patriotyzmie. 3 sierpnia 1914 r. zgłosił się do Legionów
i pod wodzą Piłsudskiego wyruszył, by wyzwalać Polskę.
W 1922 r. został zwolniony ze służby wojskowej i rozpoczął działalność naukową oraz lekarską. Od 1929 do 1939 był dyrektorem Szpitala Klinicznego im. dr. Józefa Babińskiego w Kobierzynie. Miał w sobie wielką troskę o zdrowie psychiczne chorych i personel medyczny, z czego wynikało utworzenie drugiej w Polsce poradni zdrowia psychicznego. W czasie wojny podejmował działania, by walczyć w Wojsku Polskim. W 1946 r. powrócił ze Szwajcarii do Polski, gdzie spotkał się z szykanami ze strony komunistycznych władz.

– Był jednym z tych, o których można powiedzieć: przyjął naukę płynącą z Jasnej Góry. Czynił tak, jak mu kazało jego lekarskie i obywatelskie sumienie. Czynił tak, kierując się najbardziej podstawowymi, fundamentalnymi wartościami, płynącymi z Ewangelii. Czynił tak, jak kazał mu Chrystus – podkreślił metropolita.

Stwierdził, że służba medyczna i pacjenci przychodzą do kaplicy przy szpitalu ze swoimi smutkami, radościami, ale zawsze w duchu otwarcia na to, do czego wzywa Maryja: do otwarcia drzwi własnych serc, by służyć miłością.

Na koniec jeszcze raz zacytował Papieża z jego homilii wygłoszonej w 1983 r. na Jasnej Górze: „Mamy na Jasnej Górze Matkę. Jest to Matka troskliwa, tak jak w Kanie Galilejskiej. Jest to Matka wymagająca – tak jak każda dobra matka jest wymagająca. Jest to jednak równocześnie Matka wspomagająca: w tym się wyraża potęga Jej macierzyńskiego Serca. Jest to wreszcie Matka Chrystusa – tego Chrystusa, który, wedle słów św. Pawła, mówi stale wszystkim ludziom i wszystkim ludom: »Nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem,
to i dziedzicem z woli Bożej«”.

W czasie Mszy św. metropolita poświęcił ołtarz, tabernakulum i polichromię prezbiterium, które zostały poddane renowacji. Bezpośrednio po uroczystości miał miejsce koncert „Pieśni do Matki Bożej”.

Kaplica szpitalna pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej wzniesiona została w 1913 r. jako jeden
z pierwszych obiektów całego szpitalnego kompleksu. Poświęcono ją wraz z kompleksem szpitalnym w 1918 r. Służy trzem wspólnotom: pacjentom i ich rodzinom, personelowi i mieszkańcom przyszpitalnego osiedla. Wspólnota rektoralna aktualnie liczy 112 rodzin, czyli 486 osób. Corocznie 23 czerwca obchodzona jest w nim rocznica likwidacji szpitala z 1942 r., gdy do obozu koncentracyjnego wywieziono 566 pacjentów. Pracownicą szpitala była bł. Hanna Chrzanowska, której relikwie
i obraz znajdują się w rektoracie.

JG, KAI