Patroni dnia – Święci męczennicy Jan Fisher i Tomasz More
Czwartek, 22 czerwca 2023 (07:28)Bronili katolickiej wiary:
Jan Fisher urodził się w 1469 r. w Beverley, w hrabstwie York. Po ukończeniu studiów teologiczno-filozoficznych
w Cambridge przyjął święcenia kapłańskie. W Oksfordzie skończył studia prawnicze; tu poznał Małgorzatę Beaufort, matkę króla Henryka VII, i został jej spowiednikiem
i kierownikiem duchowym. W 1503 r. objął ufundowaną przez nią katedrę teologii na uniwersytecie Cambridge
i od 1504 r. do końca życia był kanclerzem tej uczelni.
Jako biskup Rochester odznaczał się duchem pokuty oraz gorliwością w obronie wiary katolickiej. Prowadził życie
w ubóstwie. Był uczniem Erazma z Rotterdamu. Napisał dzieła przeciwko ówczesnym błędom teologicznym, rozpowszechnianym przez Lutra i jego zwolenników. Stosunki Jana Fishera z królem Henrykiem VIII były początkowo dobre. Ich gwałtowne pogorszenie nastąpiło
w 1529 r., kiedy biskup wystąpił w obronie ważności małżeństwa króla z Katarzyną Aragońską.
Został uwięziony przez króla w 1534 r., gdy odmówił uznania zwierzchnictwa Henryka VIII nad Kościołem
w Anglii. Aktywnie przeciwstawiał się małżeństwu króla
z Anną Boleyn. Nie złożył wymaganej przez króla przysięgi wierności. W więzieniu został mianowany kardynałem przez Papieża Pawła III. Został ścięty z rozkazu królewskiego i w obecności samego króla w dniu
22 czerwca 1535 r. Beatyfikował go w 1886 r. Leon XIII,
a kanonizował Pius XI w 1935 r., w 400 lat po jego męczeńskiej śmierci. Jest patronem prawników.
***
Tomasz More (Morus) urodził się w Londynie 7 lutego 1478 r.
W 1510 r. Tomasz objął urząd sędziego do spraw cywilnych. Jako specjalista został wysłany do Flandrii dla zawarcia traktatu pokojowego. W 1521 r. pełen sławy ze swojej pracy i dzieł został przez króla podniesiony do godności szlacheckiej. Król upodobał sobie w zręcznym urzędniku. W 1521 r. nobilitował Tomasza (nadał mu tytuł szlachecki), a także pasował go na rycerza. Następnie mianował go przewodniczącym sądu oraz tajnym radcą. Szybko zaczęły się sypać na Tomasza kolejne wyróżnienia
i godności: zarządcy uniwersytetu oksfordzkiego i łowczego królewskiego, wreszcie godność najwyższa w Anglii
(po królu) – kanclerza państwa (1529-1532).
Tomasz stanowić może doskonały wzór do naśladowania dla świata urzędniczego. Był w pracy swojej zdecydowanie sumienny. Kiedy otrzymał nominację na sędziego, zastał całe sterty zakurzonych teczek z aktami, które od lat czekały na rozpatrzenie. Rychło je załatwił, aby sprawy szły odtąd na bieżąco. Wszystkich traktował życzliwie. Przekupstwo czy kumoterstwo nie miały do niego przystępu. Nosił włosiennicę. Na modlitwę poświęcał dziennie po kilka godzin. Przy stole czytał Pismo Święte
i książki ascetyczne.
Nawet jako kanclerz państwa chętnie usługiwał
do Mszy Świętej i śpiewał w chórze kościelnym.
Kiedy Henryk VIII w 1531 r. ogłosił się najwyższym zwierzchnikiem Kościoła katolickiego w Anglii, Tomasz
na znak protestu zrzekł się urzędu kanclerza. Pomimo nalegań nie wziął udziału ani w ślubie, ani też w koronacji kochanki króla, Anny Boleyn. Wreszcie nie podpisał aktu supremacji, ani też nie złożył królowi przysięgi jako głowie Kościoła w Anglii. Uznano to za zdradę stanu. 1 lipca
1535 r. nad aresztowanym odbył się sąd.
Sąd najwyższy skazał Tomasza na śmierć. Egzekucję wykonano publicznie na jednym z pagórków, otaczających Londyn. Zanim Tomasz położył głowę pod topór kata, powiedział do otaczającego go w milczeniu tłumu:
„Módlcie się, abym umarł wierny wierze katolickiej.
Aby także król wierny tej wierze umarł”.
Do chwały błogosławionych wyniósł go Papież Leon XIII
w 1886 r. Uroczystej kanonizacji dokonał Papież Pius XI
w 1935 r. 31 października 2000 r. Papież św. Jan Paweł II ogłosił św. Tomasza Morusa patronem mężów stanu
i polityków.