Franciszek to człowiek wielkiej pokory

Czwartek, 14 marca 2013 (11:53)

O. Stanisław Majcher SI, jezuita, wieloletni duszpasterz młodzieży i opiekun Kręgów Domowego Kościoła przy parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowym Sączu

Większość z nas przyjęła wiadomość o wyborze Papieża Franciszka z niemałym zaskoczeniem. To znaczy, że coś, co wydawało się niemożliwie, stało się rzeczywistością.

Kiedy słuchaliśmy pierwszego przemówienia Ojca Świętego Franciszka stało się jasne, że jest to człowiek wielkiej pokory, kontaktu z bliźnimi, życzliwości i co najważniejsze – modlitwy.

Trzeba także zauważyć, że nasz nowy Papież pochodzi z kraju, w którym chrześcijaństwo jest bardzo żywe, a zarazem jest mocno zakorzenione w tradycji regionalnej. Na pewno warto przypatrzeć się tej religijności Argentyńczyków, którą także podkreślał z szacunkiem bł. Jan Paweł II w czasie swoich pielgrzymek.

Papież Franciszek w czasie swojego pontyfikatu przeniesie to ożywienie wspólnoty Kościoła z ziemi argentyńskiej. Odczytując jego formację zakonną, trzeba zauważyć, że przeszedł on to, co przeżywa w swoim życiu duchowym we wspólnocie z Bogiem każdy jezuita. A jest to formacja wymagająca, a przede wszystkim otwierająca na kontakty z ludźmi świeckimi.

Dla nas, jezuitów, jest to wielkie zobowiązanie i na pewno wpłynie na postawę życia zakonnego każdego jezuity na całym świecie.

Po wyborze przez Papieża imienia Franciszek moim pierwszym skojarzeniem był św. Franciszek Ksawery, ale znając życiorys ks. kard. Jorge Mario Bergoglio, mam świadomość, że przede wszystkim czerpie on z postawy św. Franciszka z Asyżu, z jego troski o człowieka, z szacunku dla biednych, chorych i opuszczonych.

Kiedy słyszę, że obecny Papież nie zamieszkał w pałacu arcybiskupim, jeździł rowerem lub autobusem, to wyraźnie widzę nie tylko jego wielką pokorę, ale także ukazuje styl życia wspólnotowego.

Dwie wielkie postawy świętych: Franciszka Ksawerego i Franciszka z Asyżu, połączą się w pontyfikacie Papieża Franciszka.

Not. IK, MM