Szczątki prof. Jana Łukasiewicza spoczęły na Powązkach

Wtorek, 22 listopada 2022 (19:36)

Ponowny pochówek doczesnych szczątków prof. Jana Łukasiewicza miał miejsce dzisiaj po południu w Warszawie. Msza św. żałobna została odprawiona w kościele pw. św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach. Mszę św. koncelebrował m.in. biskup Antoni Dydycz.

Po Mszy św., przemawiając do zgromadzonych, pełnomocnik rządu do spraw Polonii i Polaków za Granicą Jan Dziedziczak nawiązał do ostatnich lat życia logika spędzonych w Dublinie. „Nie mógł wrócić do Polski, ponieważ nie był komunistą, a jego praca filozoficzna była sprzeczna z ideologią sowiecką. Nie bez znaczenia było również jego ogromne zaangażowanie w wojnę polsko-
-bolszewicką z 1920 r. Sowieci takiego zaangażowania nie zapominali. Podobnie jak wielu innych polskich emigrantów po II wojnie światowej, profesor zmuszony był do życia na emigracji. Tęsknił za ukochaną Ojczyzną” – wspomniał.

„Dzisiejsze symboliczne pożegnanie prof. Jana Łukasiewicza, światowej sławy naukowca, ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego w gabinecie Ignacego Paderewskiego, dwukrotnego rektora UW, a w czasie okupacji niemieckiej konspiracyjnego wykładowcę akademickiego, to moment nadzwyczaj doniosły” – napisał w liście do uczestników uroczystości minister edukacji
i nauki Przemysław Czarnek.

Profesor Jan Łukasiewicz był czołowym przedstawicielem szkoły lwowsko-warszawskiej, ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego w gabinecie Ignacego Paderewskiego (1919), dwukrotnym pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Warszawskiego (w latach 1922-1923 i 1931--1932). Urodził się 21 grudnia 1878 r. we Lwowie. W roku 1902 obronił doktorat z filozofii, pisząc pracę pod kierunkiem Kazimierza Twardowskiego, po czym wyjechał m.in. do ośrodków akademickich w Berlinie. Po powrocie do Lwowa rozpoczął wykłady na uniwersytecie o algebrze logiki. W 1911 r. został profesorem nadzwyczajnym. Do Warszawy przybył w 1915 r. Od początku działalności odrodzonego UW wykładał filozofię. Rok później został dziekanem Wydziału Filozofii, a w 1917 r. prorektorem.

W czasie okupacji niemieckiej wykładał na tajnym Uniwersytecie, a po 1945 r. przebywał na emigracji. Pracował na uczelniach w Belfaście, Dublinie i Manchesterze.

Zmarł 13 lutego 1956 r. w wieku 78 lat w Dublinie – tam został pochowany na cmentarzu Mount Jerome.

Serdecznie zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć TUTAJ

AB, PAP