Eucharystia w Lesie Grąblińskim
Wtorek, 23 sierpnia 2022 (22:27)Zgodnie z tradycją w niedzielę po uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w miejscu objawień Matki Bożej w Lesie Grąblińskim była sprawowana Msza Święta.
Do „kaplicy sosny” pielgrzymi i parafianie ruszyli
w procesji spod z kościoła pw. św. Doroty w Licheniu.
Mimo deszczowej aury pod gołym niebem modlili się
licznie zgromadzeni wierni.
– Zgromadzeni w miejscu, które dało początek licheńskiemu sanktuarium, chcemy na nowo spotkać Maryję, która wskazuje nieustannie jedną drogę – Jezusa, bo On jest Drogą, Prawdą i Życiem – powiedział
ks. Bogusław Binda MIC, przełożony licheńskiej
wspólnoty zakonnej.
Zakonnik w wygłoszonej homilii nawiązywał do uroczystych obchodów 15 sierpnia, gdy w Licheniu bardzo trudno było znaleźć miejsce parkingowe. – To dobry znak, że tak wielu pielgrzymów i parafian podążało w tym czasie,
by świętować to wydarzenie. Wspomniał o tym ks. bp Krzysztof Wętkowski, gdy zadał w homilii pytanie, po co wierni pielgrzymują. Po co pielgrzymujemy do sanktuariów, w tym wypadku do Matki Bożej Bolesnej, Królowej Polski.
Dał odpowiedź, że pielgrzymujemy po nadzieję, która jest nam zawsze potrzebna.
– Żyjący w czasach objawień, jak i dziś potrzebują pokładać swoją ufność i nadzieję przede wszystkim
w Bogu. Jeśli człowiek nie ma odniesienia do Boga,
jakże trudno jest iść dalej. Potrzebujemy nieustannie być
z Bogiem. Psalmista mówi: powierz Panu swą drogę,
On sam będzie działał – mówił ks. Bogusław, podkreślając,
jak ważne jest szukanie umocnienia w Słowie Bożym,
we wspólnocie Kościoła, którego Matką jest Maryja mówiąca, aby wszystko czynić, cokolwiek powie Jej Syn.
Zakonnik przypomniał, że 172 lata temu, gdy Matka Boża objawiła się Mikołajowi Sikatce i nawoływała do nawrócenia, nie została wysłuchana, a ludzie doświadczyli bolesnego wydarzenia, jakim była zaraza.
– Możemy się dziś dziwić, dlaczego oni nie posłuchali… Człowiek pyszny nie zawsze jest zdolny do słuchania. Trzeba ogromnej pokory. Gdy dziś o tym mówimy, to nie są tylko wspomnienia historyczne. Słowo Boże mówi dziś to samo, ale jak bardzo różnie słuchamy. Słowo Boże nie zawsze pada na odpowiedni grunt. Prośmy Ducha Świętego, byśmy byli zawsze gotowi przyjąć to Słowo
– zachęcał ks. Binda.
– Mieszkamy niedaleko, może często przejeżdżamy tędy. To miejsce może stać się czymś, co nie wpływa na nas, nie porusza, nie uwrażliwia, lub wręcz przeciwnie. Dobrze,
że mają miejsce takie wydarzenia, jak nasza wspólna modlitwa w Lesie Grąblińskim. To pomaga, byśmy i my byli narzędziem w ręku Boga i Maryi. Potrzeba nam świadectwa tych, którzy mówią swoim życiem i postępowaniem. Jeśli mam miłość Boga w sercu, nie zatrzymam jej dla siebie. Łatwiej wtedy zauważyć, że jest ktoś obok mnie. Nasze życie całe jest pielgrzymowaniem do domu Ojca – zwrócił się ksiądz przeor do przybyłych z okolicy mieszkańców.
Modlitwie podczas uroczystości swoim śpiewem towarzyszył chór parafialny Virtus Dei.
Kaplica, w której co roku odprawiana jest Msza Święta,
jest jedną z kilku znajdujących się na terenie Lasu Grąblińskiego. Znajduje się w miejscu objawień Matki Bożej, gdzie rosła sosna, na której następnie Tomasz Kłossowski zawiesił cudowny obraz. Aby ochronić pień przed zniszczeniem, staraniem ks. prob. Stanisława Maniewskiego w 1903 r. wymurowano kapliczkę. Niestety, została zniszczona w czasie wojny. Jednak dzięki roztropności parafian pień sosny ocalał – ukryto go,
gdy Niemcy wkroczyli do Grąblina. Po wojnie kapliczkę odbudowano. Przez jej oszklone drzwi można zobaczyć,
iż na sośnie umieszczone są wota dziękczynne.