Światowy Dzień Chorego

Piątek, 11 lutego 2022 (08:36)

– W czasie pandemii kapelani byli często jedynymi osobami, z którymi chorzy mogli porozmawiać – powiedział PAP krajowy duszpasterz służby zdrowia ks. Arkadiusz Zawistowski.

Dodał, że w pierwszych miesiącach ważną rolę odegrali także wolontariusze, którzy wspierali personel medyczny w czynnościach pielęgnacyjnych.

W specjalnym orędziu na ten dzień Papież Franciszek zwrócił uwagę, że „chory jest zawsze ważniejszy od choroby” i „trzeba wsłuchać się w głos pacjenta, jego lęki i obawy”. „Nawet wtedy, gdy nie można wyleczyć, zawsze można otoczyć opieką, zawsze można pocieszyć, zawsze można sprawić, by pacjent poczuł bliskość, która świadczy o zainteresowaniu osobą bardziej, niż jej chorobą” – wskazał Papież.

Krajowy duszpasterz służby zdrowia powiedział, że zakres działania kapelanów w dużej mierze uzależniony jest od dyrekcji poszczególnych szpitali, domów pomocy społecznej i hospicjów.

Stwierdził, że związane z pandemią obostrzenia ograniczyły możliwości duszpasterskiego posługiwania. – Ze względu na sytuację pandemiczną większość odwiedzin u chorych ma obecnie charakter krótkiego spotkania, podczas którego ma miejsce rozmowa, modlitwa i udzielanie sakramentów świętych. W niektórych placówkach kapelani przychodzą do chorego tylko na jego wezwanie bądź prośbę rodziny, w innych – regularnie, według ustalonego harmonogramu – wyjaśnił ks. Zawistowski.

Przyznał, że czas pandemii wymusił na kapelanach elastyczność i kreatywność. – Z powodu reżimu sanitarnego na oddziałach covidowych księża noszą kombinezony, a sakramentu Komunii św. i namaszczenia chorych udzielają w rękawiczkach. Chcąc być rozpoznawalni, noszą zawsze jakąś oznakę religijną – powiedział. Dodał, że „w czasie pandemii więcej jest modlitwy za chorych w kaplicach”.

Przyznał, że obostrzenia pandemiczne spowodowały, że pacjenci pozbawieni są możliwości odwiedzin bliskich, co przekłada się często na ich kondycję psychiczną i duchową.

– Obecność w szpitalu zawsze budzi w chorym lęk, poczucie bezradności, zwłaszcza jeśli nie może chodzić lub jego stan jest ciężki. Wcześniej pacjenci mieli wsparcie personelu medycznego i rodziny. W tej chwili pozostaje im tylko personel i kapelani. Osoby przykute do łóżka doświadczają więc silniejszego lęku i osamotnienia. Niekiedy jesteśmy jedynymi osobami, z którymi chorzy mogą porozmawiać, w związku z tym nasza obecność jest dla wielu znakiem nadziei – podkreślił ks. Zawistowski.

Krajowy duszpasterz służby zdrowia przyznał, że w czasie pandemii zdarzały się przypadki nagłych nawróceń, szczególnie w szpitalach covidowych. Wspomniał np. o sytuacjach, kiedy osoby chore decydowały się na uregulowanie sakramentalne swojego związku małżeńskiego.

Zwrócił uwagę, że w pierwszych miesiącach pandemii, kiedy w wielu placówkach medycznych brakowało personelu, ważną rolę odegrali przeszkoleni wolontariusze, którzy podejmowali czynności pielęgnacyjne, higieniczne, pomagali karmić pacjentów, rozmawiali z chorymi, pocieszali ich.

Przypadający we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes Światowy Dzień Chorego został ustanowiony w 1992 r. przez Papieża Jana Pawła II. Jego celem jest dostrzeżenie osób, które cierpią na duszy i na ciele, a także modlitwa za chorych i personel medyczny.

JG, PAP