Aniołowie w misji Jezusa, Kościoła i Maryi

Poniedziałek, 4 października 2021 (21:01)

 Wstęp

Tegoroczna październikowa pierwsza sobota przypadła w liturgiczne wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów. Dlatego też refleksję maryjną połączymy z aniołami. Najpierw powiemy o naturze i misji aniołów w dziele zbawienia. Następnie podejmiemy refleksję nad  aniołami w życiu Kościoła i Maryi i w trzeciej części powiemy o roli współpracy aniołów z ludźmi.

 

1. Istnienie, natura i misja aniołów

a) Aniołowie Bożym stworzeniem

W katolickim Wyznaniu wiary, które powtarzamy i odnawiamy w każdą niedzielę i podczas uroczystości, wypowiadamy słowa: „Wierzę w jednego Boga, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych”. Rzeczy widzialne poznajemy naszymi  zmysłami. Natomiast rzeczy niebieskie poznajemy przez wiarę.  Niebo ma swoich mieszkańców. Pierwszym niewidzialnym dla nas obecnie mieszkańcem nieba jest Bóg w Trójcy Jedyny. Bóg nie jest w niebie samotnikiem, stworzył sobie mieszkańców. Są nimi aniołowie. W aniołach, podobnie jak w ludziach, Bóg ukrył swoje podobieństwo. W aniołach to podobieństwo jest doskonalsze, gdyż nie mają oni materii, która ogranicza ducha. Aniołowie są bytami osobowymi, mającymi rozum i wolę. Stawiamy pytanie: w jakim celu stworzył Bóg aniołów?

b) Ogólne zadanie aniołów

Odpowiadamy, że aniołowie są stworzeni do oddawania Bogu chwały i do podejmowania na Boże polecenie jakichś misji w stosunku do ludzi. W dzisiejszej Ewangelii słyszeliśmy słowa: Aniołowie w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie (Mt 18,10). U proroka Izajasza czytamy zaś, jak to ów prorok ujrzał tron Boży otoczony chórami aniołów, którzy wyśpiewują Bogu hymn chwały: „Święty, Święty, Święty...”. Wyrażamy tę prawdę w liturgii w końcowych słowach prefacji, gdy mówimy lub śpiewamy: „Dlatego z aniołami i archaniołami, z błogosławionym duchami oraz ze wszystkimi chórami niebios śpiewamy hymn ku Twojej chwale, nieustannie wołając: święty, święty, święty”. Liturgia ziemska przyłącza się w tym momencie w szczególny sposób do liturgii niebieskiej. Oprócz wielbienia Boga Bóg zlecał aniołom różne ważne zadania wobec wybranych ludzi.

c)  Rola aniołów w dziejach zbawienia

Bóg wysyłał aniołów do ludzi z określoną misją. Samo słowo „anioł” znaczy „posłany”, „wysłany”. W Starym Testamencie spotykamy aniołów przychodzących od Boga ze specjalnym posłaniem. Na przykład w Księdze Tobiasza jest mowa o aniele Rafale, który prowadził Tobiasza przez trudne życiowe drogi. W Nowym Testamencie  dowiadujemy się, że anioł Gabriel został posłany do kapłana Zachariasza, aby go powiadomić o poczęciu i narodzeniu poprzednika Mesjasza – Jana Chrzciciela. Pół roku później anioł Gabriel przyniósł Maryi radosną wieść o tym, że została wybrana przez Boga na matkę Mesjasza. Aniołowie pojawili się przy narodzeniu Jezusa w Betlejem, potem towarzyszyli Mu, gdy oddalał pokusy szatana na pustyni i przed męką w Ogrodzie Oliwnym. Anioł ukazał się we śnie św. Józefowi i to kilka razy: najpierw, żeby wziął Maryję, będącą już w stanie błogosławionym, do siebie, a potem, po narodzeniu Jezusa, żeby udał się z Dzieciątkiem do Egiptu, by je uchronić przez śmiercią ze strony okrutnego Heroda. Aniołowie byli widziani w pustym grobie, po zmartwychwstaniu Jezusa, a potem w czasie wniebowstąpienia Chrystusa. Aniołowie mają także towarzyszyć Chrystusowi w czasie Jego powtórnego przyjścia na ziemię, na Sąd Ostateczny.

 

2. Aniołowie w życiu Kościoła i Maryi

a) Aniołowie w liturgii Kościoła

Aniołowie zatem z polecenia Bożego niosą duchowe dary ludziom. W dzisiejszym dniu Kościół nam przypomina, że każdy człowiek, każdy z nas, ma swego Anioła Stróża. Także każdy naród, każde miasto, każda miejscowość ma swojego Anioła Stróża. Przed chwilą słyszeliśmy słowa z Księgi Wyjścia: Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym... bo imię moje jest w nim. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu...będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół...” (Wj 23,20-22).          

A więc mamy w niebie i na ziemi niebieskich opiekunów, Aniołów Stróżów. Bóg każe nam słuchać ich wskazań. Pamiętamy tę jedną z pierwszych, wyuczonych w dzieciństwie modlitw: „Aniele Boże, Stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój. Rano, we dnie, wieczór, w nocy, bądź mi zawsze ku pomocy. Strzeż duszy, ciała mojego, zaprowadź mnie do żywota wiecznego”. Znamy ludzi, którzy mówią nam wiele o swoich widzeniach i rozmowach z Aniołem Stróżem. O takich spotkaniach i przeżyciach znajdziemy np. wiele na kartach „Dzienniczka” bł. s. Faustyny, wielkiej Apostołki miłosierdzia Bożego.

Aniołów Kościół przywołuje w obrzędach pogrzebowych. Podczas ostatniego pożegnania osoby zmarłej w kościele lub w kaplicy cmentarnej kapłan z ludem śpiewa następujące pieśni; na samym początku tego obrzędu pieśń: „Przybądźcie z nieba na głos naszych modlitw, mieszkańcy chwały, wszyscy Święci Boży. Z obłoków jasnych zejdźcie, aniołowie, z rzeszą zbawionych spieszcie na spotkanie. Anielski orszak niech twą duszę przyjmie, uniesie z ziemi ku wyżynom nieba, a pieśń zbawionych niech ją zaprowadzi aż przed oblicze Boga Najwyższego”. Przed  wyprowadzeniem trumny ze świątyni lub z kaplicy kapłan z ludem śpiewa pieśń, w której są słowa: „Niech aniołowie zawiodą cię do raju, a gdy tam przybędziesz, niech przyjmą cię męczennicy i wprowadzą cię do krainy życia wiecznego. Chóry anielskie niechaj cię podejmą i z Chrystusem zmartwychwstałym miej radość wieczną”.  W czasie pogrzebu dziecka śpiewany jest refren: „Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu”.

 

b) Anioł poprzedzający zjawienie się Maryi w Fatimie

Wiemy, że Maryja w roku 1917 zjawiła się dzieciom 6 razy: każdego 13. dnia miesiąca – od maja do października, z wyjątkiem sierpnia, kiedy objawienie miało miejsce 6 dni później – zamiast 13 – 19 sierpnia. Przygotowaniem do tych objawień było trzykrotne objawienie się anioła w roku 1916. 

 

3. Nasze naśladowanie aniołów

Moi drodzy, możemy naśladować aniołów w oddawaniu Bogu chwały. Panu Bogu oddajemy chwałę z aniołami podczas liturgii, o czym już zostało wspomniane.               Możemy naśladować aniołów w udawaniu się do ludzi z misją, którą odkrywamy w naszym sumieniu. Aniołowie z Bożego zlecenia są posłańcami do nas. My też jesteśmy  posłani do innych. Nasze posłanie wiąże się z naszym powołaniem. Są różne powołania i posłania. Warto się zapytać, czy i jak wypełniamy tę misję.

Aniołów możemy naśladować w pełnieniu pokornej służby wobec innych. Wskazuje nam dziś na to Chrystus, gdy w kontekście spojrzenia na świat anielski tłumaczy nam, na czym polega prawdziwa wielkość w królestwie niebieskim, a więc w gronie Jego uczniów, przyjaciół: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim (Mt 18,3-4). Któż z nas nie chciałby być wielkim. Dążymy do znaczenia, do wielkości. Tak często oczekujemy na pochwały i uznanie. Szukamy naszej  wielkości na różnych drogach. Widzimy, jak niektórzy dążą do wielkości, zabiegając o mienie materialne, o władzę, o sławę. Są to drogi nieewangeliczne. Chrystus proponuje nam inną drogę do wielkości. Każe nam stawać się jako dzieci, to znaczy zdobywać wielkość przez posłuszeństwo Bogu, zdobywać wielkość przez służbę drugim.

 

Zakończenie

Módlmy się w tej Eucharystii, abyśmy doświadczali przy sobie naszych Aniołów Stróżów, abyśmy wspólnie z nimi oddawali Bogu cześć i chwałę, abyśmy za ich wzorem służyli drugim. Amen.

Ks. bp Ignacy Dec